ētu (p. 79) s. Cause, origin, motive, reason, object, final cause, காரணம். 2. Primitive cause, or the material of which a thing is made, மூலம். 3. (Sometimes written ஏதுவு.) Instrument, means; pecuniary ability, திராணி. 4. Complete preparation, எத்தனம். 5. Inducement, நிமித்தம். 6. [in rhetoric.] A figure of speech showing the cause, motive, &c., ஓரலங்காரம். 7. [in logic.] The reason alleged in proof of a proposition, one of the three parts of an argument, the other two being பட்சம் and திட்டாந்தம்--as in attributing the existence of smoke to the presence of fire. Wils. p. 979. HETU. ஏதுக்காட்ட, inf. To show reasons, causes, &c., காரணங்காட்ட. ஏதுப்பண்ண, inf. To use means (to attain an object), வகைசெய்ய. ஏதுப்பார்க்க, inf. To seek occasion, opportunity, &c., வகைபார்க்க. ஏதுவாக, inf. To be adapted to; subject or liable to. ஏதுவாக்க, inf. To adapt, suit; to subject, make liable to. ஏதுவானவன், s. A man of property, means, pecuniary ability. ஏதுவிலக்கு, s. A figure in rhetoric --as காரணவிலக்கு. ஏதுவின்முடித்தல், v. noun. Giving the reasons or causes of things asserted by an author as a clue to the subject without extended description. See உத்தி. ஏதுவுருவகம், s. A figure in rhetoric, a kind of metaphor in which the point of resemblance is indicated, உருவகத் திலொன்று--as இவள்மாற்றத்தாற்கிள்ளை, in talk she is a parrot. ஏதுப்போலி--ஏதுவாபாசம், s. Fallacy of the reason of an argument. ஏதுவனுமானம், s. See அனுமா னம். மரணவேதுக்கள், s. Forebodings of death. ஏதிலார், s. [plu.] The poor, the destitute, வறியோர். (p.) 15)

ētukaram (p. 79) s. Cause, means, வழி வகை. 2. Preparation, ஆயத்தம். ஏதுகரப்பட, inf. To be favorable. 18)

ēkāngkm (p. 77) s. Solitude, retirement, தனிமை. 31)

ērā (p. 79) --ஏராமரம், s. [prov.] The keel of a vessel, மரக்கலத்தினடிமரம். ஏராப்பலகையோடுதல், v. noun. Laying the keel of a ship. 49)

ēṭṭikkuppōṭṭi (p. 78) s. (Tel.) Cross-answers, retort, captiousness, indirect answers, ஆமென்பதற்கல்லவெனல். ஏட்டிக்குப்போட்டிசெய்ய, inf. To oppose, rival, clash. 21) *

ēṟāḷr (p. 79) --ஏறுழவர், s. Warriors, soldiers, படைவீரர். (p.) 79)

ēṉvāyṉ (p. 79) s. [vul.] A simpleton, a fool, பேதை. 92)

ēẕu (p. 79) . Seven, septuple, seven fold, ஓரெண்.--Note. Seven is considered a special or sacred number. As a prefix it is often எழு or ஏழ். எழுகடல்--ஏழ்கடல், s. The seven oceans. எழுநிலைக்கோபுரம், s. A tower seven stories high. எழுநிலைமாடம், s. A palace seven stories high, lit. with seven door frames one above another. எழுபிறப்பு--ஏழ்பவம்--ஏழ்பிறப் பு, s. The seven different living beings, viz.: 1. தேவர், supernals. 2. மக்கள், men. 3. விலங்கு, beasts. 4. பறவை, birds. 5. ஊர்வன, reptiles. 6. நீர்வாழ்வன, aquatic creatures. 7. தாவரம், immovable things --as trees, plants. ஏழடிபின்போக, inf. To accompany a poet or learned person seven steps on his departure. ஏழத்தனை. Seven-fold. ஏழரை--எழரையாண்டுச்சனி, s. The period of saturn's evil influence being seven-and-half years. See மங்கு சனி, பொங்குசனி, மரணசனி. ஏழனுருபு, s. The seventh case or local ablative, ஏழாம்வேற்றுமையுருபு. ஏழாங்கால், s. The first post of the marriage-shed when planted on the seventh day before the wedding, a lucky day being chosen. ஏழுகோணம், s. A heptagon, septangular figure. ஏழுதீவு, s. The seven continents. ஏழுபருவம், s. The seven stages of life. See பருவம். ஏழுலகம், s. The seven worlds, including the earth and six supernal worlds. ஏழேழு, s. Seven times seven. 2. Seven of each, எவ்வேழு. ஏழேழுதலைமுறை, s. Seven generations, the duplication of the numeral indicating and equal number of generations both on the side of husband and wife. ஏழ்பரியோன், s. The sun as drawn by seven green horses, ஆதித்தன். ஏழ்புரி, s. The seven sacred cities, also witten ஏழ்புர, and ஏழ்தலம். See புரி. ஈரேழுலகம், s. The fourteen worlds, viz.: seven supernal and seven infernal. See உலகம். ஏழ்சுரம், s. The seven sounds of the diatonic scale. எவ்வேழு, s. Seven of, to, for, or from each, seven by seven. 74)

ēkam (p. 76) s. Unit in arithmetic, ஒன்று. 2. That which is unique, absolute, ஒப்பற் றது. 3. Solitariness, தனிமை. 4. Union, unison, உடன்பாடு. 5. The total, the whole, good and bad--great and small, altogether, மொத்தம். In this meaning it seems limited to the oblique cases. Wils. p. 17. EKA. ஏககாலத்திலே. At once, in a single act. 2. Coeval, contemporary, together. ஏகத்துக்கிருட்டு. It is very dark. என்ன, inter. What? what kind? what manner? why? யாது. 2. Participle third person plural, irrational class of the symbolic verb என், but used in common for the singular, also instead of என்னது or எற்று, குறிப்புப்பெயரெச்சம். என்னத்துக்காக. [prop. என்னதற்காக.] On what account, why? என்னத்தைக்கண்டாய். [prop. என்னதை.] What did you see? என்னென்ன. What--distributively. அதென்னவோ. What can that be? 2. I know not what. பாடல்பெறானேபலர்மெச்சவாழானே--நாடறியநன் மணங்ககணாட்டானே, பேடி--இவன்வாழும்வாழ்க்கை யிருங்கடல்சூழபாரிற்--கவிழ்ந்தென்னமல்காந்தென்கா ண். Of what utility in this sea-girt land is an hermaphrodite, whom no panegyrist has ever celebrated, and who has not obtained the praises of the multitude, nor sought fame by charitably aiding the indigent to marry? ஏ ஏகத்துக்குமூந்நூறு. Altogether three hundred. ஏகசகடு. [vul.] Altogether, in the gross, in the lump, மொத்தம். 2. Average, சரிசரிவிலை. ஏகசக்கரம், s. Sovereignty, monarchy exercised by a paramount king, ஓராழி. 2. Name of a city, ஏகச்சக்கரபுரம். Wils. p. 17. EKACHAKRA. ஏகசக்கரக்குடை, s. Independent sovereignty, monarchy, தனிக்குடை. ஏகசக்கரமாயாள, inf. To rule with supreme power. ஏகசக்கரவர்த்தி--ஏகசக்கராதிபதி, s. A paramount sovereign, a monarch, an emperor, இராசாதிராசன். 2. The Supreme Being, கடவுள். ஏகசக்கரவனம், s. A forest in which the Pandus retired for some time. ஏகசமன்--ஏகசமானம், s. Uniformity, likeness, smallness, ஒருநிகர். ஏகசரம், s. The rhinoceros, காண் டாமிருகம். Wils. p. 12. EKACHARA. ஏகசிந்தை, s. Unanimity, ஒரும னது. 2. Implicitness, singleness of purpose, undivided attention, ஒன்றிலேசெல் லுஞ்சிந்தை. ஏகசிந்தையாயிருக்க, inf. To be unanimous. 2. To be intent on, or wholly engaged in a thing. ஏகசுபாவம், s. Uniformity of disposition in a person, ஒரேதன்மை. 2. Similarity of nature in different persons, சமமானசுபாவம். ஏகதந்தன், s. Ganesa--the one tusked--the other having been broken off and cast at his foe கயமுகாசுரன் in combat, விநாயகன். Wils. p. 17. EKADANTA. (p.) ஏகதாளம், s. One of the seven kinds of தாளம், or modes of beating the drum, ஆதிதாளம். Wils. p. 17. EKATALA. எவனோவொருபேயனென்னவோபுலம்பிப்போனான். Some demoniac, who I cannot tell, has passed by, uttering his wailings--spoken in contempt; for என்னவோ, in colloquial style என்னமோ is sometimes used improperly. உனக்கவனென்னவேண்டும். How is he related to you? 6)

ēkkṟ (p. 78) inf. v. n. To bow before, or yield to superiors, ambitious of, or coveting their excellencies--as learning, beauty, riches, &c., தாழ்ந்துநிற்க. (p.) உடையார்முன்னில்லார்போலேக்கற்றுங்கற்றார்..... They who have acquired knowledge by doing homage to the learned; as the poor to the rich. (குறள்.) 4)