viriyōlai (p. 84) s. The leaves of a palmyra, &c., when they begin to expand and mature. 2. A cadjan made of cocoanut leaves. 131)

ōṭṭai (p. 84) s. A crack, a hole in a vessel, a flaw, a leak, a cracked or defective vessel, bell, tile, shell, &c., a fissure, உடையல். ஓட்டைத்தோணி, s. A crazy, broken dhony. ஓட்டைப்பானை, s. A cracked vessel. ஓட்டைமணி, s. A cracked bell. ஓட்டையுடையல், s. Cracked and broken things. ஓட்டைவாயன், s. A babbler, one who keeps no secret, வெள்ளைவாயன். 83)

ōkkmirṭṭi (p. 84) s. The major class of கலித்தாழிசை verse, the other being double to this (in the number of lines). (காரிகை.) 39)

ōccu (p. 84) கிறேன், ஓச்சினேன், வேன், ஓச்ச, v. a. To cast away, throw, discharge a weapon, bow, &c., எறிய. 2. To cause to go, to ride, govern, செலுத்த. 3. To drive away, chase, scare away, ஓட்ட. 4. To raise the arm, a weapon, &c., in order to strike or throw, ஓங்க. 5. To excite, spur on, incite, தூண்டிவிட. (தீ. 52. 418.) தண்டோச்சிப்பின்செல்லுங்கூற்று. Death follows with up-lifted club. (அறநெறி.) வண்டோச்ச, inf. To drive away flies. வண்டோச்சிமருங்கணைதல், v. noun. Driving away flies from the tresses of a damsel--indicating the approaches of a lover. செங்கோலோச்ச, inf. To sway the septre, administer justice. கோலோச்சுமாநிலமன்னன். Monarch of the broad earth who administers justice. (குறள்.) ஓச்சல், v. noun. Throwing, killing. 2. Chasing, driving. 3. Passing an order, governing. 70) *

ōngkl (p. 84) v. noun. Height, elevation, உயர்ச்சி. 2. Rising, எழுச்சி. 3. Vomiting, சத்திசெய்தல். 59) *

ōy (p. 84) கிறேன், ந்தேன், வேன், ஓய, v. a. To cease, leave off, to desist from action, &c., to rest, விட. 2. v. n. To become tired, become weary, to fail, become weak or infirm--as a member of the body, தளர. 3. To cease, end, முடிய. ஓயாமலிருக்க, inf. To be incessant, continual. ஓயாமல்வருகிறான். He comes incessantly. மரங்காய்த்தோய்தல், v. noun. Ceasing to bear fruit for the season. ஆய்ந்தோய்ந்துபார்த்தல், v. noun. Considering maturely, deliberating. எல்லாமோய்ந்தகணக்காய்ப்போயிற்று. His wealth, influence, &c. are all reduced. கையோயாமல்வேலைசெய்கிறான். He labors incessantly. எழுதியெழுதிக்கையோய்ந்துபோயிற்று. My arm is weary with continual writing. ஆடியோய்ந்தபம்பரம். A top that has ceased to spin; i. e. an ascetic, so called because he has renounced worldly cares, and is henceforth exempt from transmigrations. 2. An old man whose active days are past. 3. A person dismissed from office. காலோய்ந்துகையோய்ந்துபோகுதல். Feeling weak in the legs and arms--as after fever, &c. ஓயாக்கவலை, s. Incessant troubles, anxiety. ஓயாமாரி, s. Incessant rain, ஓயா மழை. 2. Unceasing liberality, பெருங் கொடை. ஓய்ந்தமனம், s. A mind that has ceased to be affected by secular objects. ஓய்ந்துபோக, inf. To become weary. அடித்தோய, inf. To desist from beating. ஓயல்--ஓய்வு, v. noun. Cessation, ceasing, relinquishment, rest, ஒழிவு. 2. Slackness, தளர்வு. 3. End, termination, முடிவு. ஓய்வுகரையில்லாமற்கொடுக்கிறான். He bestows without limit or cessation. ஓய்வுநாள், s. A day of rest; [in Christ. usage.] the sabbath. 107)

ōcai (p. 84) s. Sound, vocal sound, ஒலி. 2. Musical sound, இசை. 3. (p.) Fame, renown, reputation, கீர்த்தி. 4. Utterance, pronunciation, எழுத்தோசை. 5. Plantain, வாழை. ஓசைபெற்றுயர்பாற்கடல். The far-famed milky ocean. (இராமா.) ஓசையாயிருக்க, inf. To yield a sound or noise. 2. (fig.) To be melodious. ஓசையுடைமை, s. One of the ten beauties of style, பத்தழகிலொன்று. ஓசையூட்டுதல், v. noun. Reading poetry by substituting the names of the feet for the word of the poetry, செய்யு ளோசையையிசையச்செய்தல். பேரோசை, s. A great sound. உள்ளோசை, s. A sound from within. 67)

ōngkiypukẕ (p. 84) --ஓங்குபுகழ், s. High praise. 2. Exalted renown. 53)

ōkō (p. 84) . An interjection of surprise, concern, pity, regret, bravado, oh! oh! behold, அதிசயவிரக்கச்சொல். 37)

ōcṉi (p. 84) க்கிறது, த்தது, க்கும், க்க, v. a. To flap the wings--as birds or fowls--as cocks before they crow, பறவைசிறகடிக்க (p.) 63)