ōtai (p. 84) s. Sound, noise, ஒலி. 2. A great noise, clamor, din, பேரொலி. 3. A surrounding wall, a fortification, மதில். 4. A mount or area within a fortification, மதிலுண்மேடை. (பிங்.) (p.) 92)

oḷvu (p. 84) கிறேன், ஔவினேன், வேன், ஔவ, v. a. To grasp or seize, or take hold with the mouth, to bite off, கடித்துப்பி டிக்க. 2. To graze, rub off the skin. burn or scald so as to excoriate, அழுந்தியெடுக்க. --Note. The meaning is similar to கௌவ, but less intense. ஓவியம், s. A picture, a portrait, சித் திரம். 2. A statue, a puppet, பிரதிமை. (p.) ஓவியத்துறைகைபோயவொருவன். One practised in painting-- (நைட.) ஓவியமானபிள்ளை, s. A very dear and beloved child. ஓவியர், s. Painters, sculptors, artists, சித்திரகாரர். 2. Mechanics, artificers, smiths, கம்மாளர். (p.) 145)

ōṭu (p. 84) . A form of the third case or social ablative; i. e. with, together with-having sometimes an instrumental application, மூன்றனுருபு. வீட்டோடிருக்கிறான். He is at home. 2. He is unemployed. வில்லோடுபொருதான். He fought with a bow. என்னோடுவியாபாரஞ்செய். Be partner with me in merchandise. 77)

ōrāṭṭu (p. 84) s. [prov. prop. ஓலாட்டு.] Lulling a child, lullaby, தாலாட்டு. 111)

ōcai (p. 84) s. Sound, vocal sound, ஒலி. 2. Musical sound, இசை. 3. (p.) Fame, renown, reputation, கீர்த்தி. 4. Utterance, pronunciation, எழுத்தோசை. 5. Plantain, வாழை. ஓசைபெற்றுயர்பாற்கடல். The far-famed milky ocean. (இராமா.) ஓசையாயிருக்க, inf. To yield a sound or noise. 2. (fig.) To be melodious. ஓசையுடைமை, s. One of the ten beauties of style, பத்தழகிலொன்று. ஓசையூட்டுதல், v. noun. Reading poetry by substituting the names of the feet for the word of the poetry, செய்யு ளோசையையிசையச்செய்தல். பேரோசை, s. A great sound. உள்ளோசை, s. A sound from within. 67)

ōngkiyṭikk (p. 84) inf. To raise the hand, a weapon, &c., and strike. 51)

ōy (p. 84) கிறேன், ந்தேன், வேன், ஓய, v. a. To cease, leave off, to desist from action, &c., to rest, விட. 2. v. n. To become tired, become weary, to fail, become weak or infirm--as a member of the body, தளர. 3. To cease, end, முடிய. ஓயாமலிருக்க, inf. To be incessant, continual. ஓயாமல்வருகிறான். He comes incessantly. மரங்காய்த்தோய்தல், v. noun. Ceasing to bear fruit for the season. ஆய்ந்தோய்ந்துபார்த்தல், v. noun. Considering maturely, deliberating. எல்லாமோய்ந்தகணக்காய்ப்போயிற்று. His wealth, influence, &c. are all reduced. கையோயாமல்வேலைசெய்கிறான். He labors incessantly. எழுதியெழுதிக்கையோய்ந்துபோயிற்று. My arm is weary with continual writing. ஆடியோய்ந்தபம்பரம். A top that has ceased to spin; i. e. an ascetic, so called because he has renounced worldly cares, and is henceforth exempt from transmigrations. 2. An old man whose active days are past. 3. A person dismissed from office. காலோய்ந்துகையோய்ந்துபோகுதல். Feeling weak in the legs and arms--as after fever, &c. ஓயாக்கவலை, s. Incessant troubles, anxiety. ஓயாமாரி, s. Incessant rain, ஓயா மழை. 2. Unceasing liberality, பெருங் கொடை. ஓய்ந்தமனம், s. A mind that has ceased to be affected by secular objects. ஓய்ந்துபோக, inf. To become weary. அடித்தோய, inf. To desist from beating. ஓயல்--ஓய்வு, v. noun. Cessation, ceasing, relinquishment, rest, ஒழிவு. 2. Slackness, தளர்வு. 3. End, termination, முடிவு. ஓய்வுகரையில்லாமற்கொடுக்கிறான். He bestows without limit or cessation. ஓய்வுநாள், s. A day of rest; [in Christ. usage.] the sabbath. 107)

ōngkiypukẕ (p. 84) --ஓங்குபுகழ், s. High praise. 2. Exalted renown. 53)

ōkō (p. 84) . An interjection of surprise, concern, pity, regret, bravado, oh! oh! behold, அதிசயவிரக்கச்சொல். 37)

ōrā (p. 84) --ஓராமீன், s. A kind of fish, ஓர்மீன், Dioden hystrix, L. 110)