kārttikai (p. 104) s. The eighth Hindu month, being part of November and December, ஓர்மாதம்.--Note. The Saivas consider it more sacred than other months, and may abstain from animal food during the month, who at other times use it; and keep it as a season of fast in honor of the canonized pleiades, and their foster son Skanda. Wils. p. 214. KARTTIKA. 2. The third lunar asterism; the pleiades, regarded as six stars, கிருத்்திகைநட்சத்திரம். 3. The third nacshatra. 4. The day or rather the duration of time during which the moon is in the கார்த்திகை nacshatra, கார்த்தி கைநாள். 5. The November-flower plant, காந்தன், Gloriosa superba, L. 6. (சது.) Durga, துர்க்கை. கார்த்திகேயன், s. A name of the god Skanda (கந்தன்), as nursed by the pleiades in the form of nymphs; he assuming the forms of six infants, the bodies being afterwards united into one. Wils. p. 214. KARTIKEYA.. கார்த்திகைக்கிழங்கு, s. The root of the கார்த்திகை plant which is poisonous. It is sometimes eaten by mistake for the அல்லிக்கிழங்கு. கார்த்திகைக்கொடி, s. The Novemberflower plant, தோன்றி. கார்த்திகைக்கொள்ளி, s. [prov.] A brand waved by children in play on the evening of திருக்கார்த்திகை festival. கார்த்திகைசோமவாரம், s. The Mondays in கார்த்திகை regarded as fastdays, on which religious duties are more meritorious than in other months. கார்த்திகைதேவிமார், s. Pleiades, the goddesses. கார்த்திகைப்பூ, s. The November-flower, காந்தள்மலர். கார்த்திகைவிரதம், s. The November fast, kept in honor of Skanda, கிருத்திகைஉப வாசம். கார்த்திகைவிளக்கு, s. The November lamp-lighting on the evening of the திரு க்கார்த்திகை, when lights are placed at the door and other parts of the house, in the cow-stall, at the well, in the growing corn. &c.; commonly called விளக்கிடல் or விளக்கீடு. திருக்கார்த்திகை. The day in கார்த்திகை in which the moon enters the third nacshatra, considered a very sacred day. 145)

kṇṇẕikk (p. 90) inf. To interpret a verse into common Tamil, clause by clause in small portions, பதப்பொருளுரைக்க. (p.) 12)

kṭu (p. 87) க்கிறது, த்தது, க்கும், க்க, v. n. To throb--as from a sting, venomous bite, the prick of a thorn, tooth-ache, விரு விருக்க. 2. To ache--as with colic, dysentery, &c.; to have pain as the leg from walking; the shoulders or head from carrying a load; the mouth from speaking; the arm from writing, &c., உளைய. 3. To be seasoned too highly, or otherwise spoiled--as curry, commonly, கடுகடுக்க. 4. (p.) To be like, to resemble, ஒக்க. 5. To be in doubt, or uncertainty, to hesitate, ஐயுற. 6. To be angry, impatient, fretful, கோபிக்க. 7. To pass swiftly, விரைய. கடுத்தபின். When (the king) suspects. (குறள்.) கடுத்துப்போனதண்ணீர். Bad water, water unpleasant to the taste. அடுத்ததுகாட்டும்பளிங்கேபோல்நெஞ்சங்கடுத்ததுகா ட்டுமுகம். The face indicates the resentment of the heart, as the mirror reflects the shape of things placed before it. ஊமன்கண்ணிலாதவற்குரைத்தலுங்காண்டலுங்கடுக் கும். It is as if a blind man saw a thing which a dumb man told him to look at. கடுவரைநீரிற்கடுத்துவரக்கண்டு. Seeing it coming as rapidly as the impetuous mountain torrent-- (வெண்பாமாலை.) கடுத்துப்பேச, inf. To speak harshly. கடுப்ப, inf. Used as a particle of comparison--as பிள்ளைகடுப்பப்பிணம்பிறங்க, the bodies (of those who fell in battle) appeared (to move their dying limbs) like infants. (வெண்பா.) கடுத்தல், v. noun. Doubt, ஐயம். 2. Wrath, கோபம். 3. Vehemence, வேகம். 4. Comparison, உவமை. (p.) கடுப்பு, v. noun. Pains, throbbing, throe, எரிவு. 2. Anger, displeasure, impatience, peevishness, சினம். 3. Speed, rapidity, impetuosity, great haste, வேகம். அவருடையகடுப்பெல்லாமாறிப்போயிற்று. His peevish arrogance is now all gone (his means being reduced). கடுப்பிறக்குதல், v. noun. Reducing one's pride, arrogance. கடுப்புக்கழிச்சல், s. A painful dysentery. கடுப்புச்சூடு, v. noun. Cauterizing oxen after castrating as a counteroperation to promote healing. கடுப்பெடுத்தல், v. noun. Being in pain, aching. 2. Reducing one's pride, arrogance. வாதக்கடுப்பு, s. Rheumatic pains in the limbs. நீர்க்கடுப்பு, s. Dysury, strangury. மூலக்கடுப்பு, s. Dysentery, tenesmus. வயிற்றுக்கடுப்பு, s. Griping of the bowels. மனக்கடுப்பு, s. Indignation, resentment. 72)

krṭkm (p. 96) --கரடகம்பம்,s. Deceit, fraud, வஞ்சனை. c. கரடகன், s. A crafty fox, ஓர்வஞ் சகமுள்ளநரி. fig. it is used for men also. 62)

kṭippai (p. 87) s. A kind of small mustard, சிறுகடுகு. 63)

kri (p. 96) s. Elephant, யானை. Wils. p. 193. KARIN. (p.) கரிகரலீலை, s. A kind or mode of sexual intercourse. கரிக்காடு, s. A forest full of elephants. கரிக்கொடி, s. A flag on which is painted the picture of an elephant-the banner of poets. கரிமுகன், s. Ganesa the elephantfaced. கரிவாகனன், s. Ianaar, ஐயனார். 2. Indra, இந்திரன் the conveyance of both being the elephant. 98)

kāṉam (p. 107) s. Singing, song, இசைப்பா ட்டு. 2. Music, tune, இராகம். Wils. p. 287. GANA. 3. Sky-lark, வானம்பாடி. (p.) 4. Forest, wood, grove, வனம் (from Sans. KANANA.) 5. Mountainous district, desert. குறிஞ்சிநிலம். 6. Forest tract, wood-land, முல்லைநிலம். கானக்கல், s. A kind of stone--as கானகக்கல். கானக்குதிரை, s. An elk, மரை. (சது.) 2. (Rott.) Wild horse, காட்டுக்குதிரை. கானக்குறத்திமுலைப்பால், s. Honey, தேன். கானத்தேறு, s. Turmeric, மஞ்சள். கானநாடன், s. A ruler of forest tracts, முல்லைத்தலைவன். (நிக.) கானப்பலா, s. A wild jack tree, காட் டுப்பலா. கானமயில், s. A wild peacock. கானமா, s. A wild hog, காட்டுப்பன்றி. கானம்பாட, inf. To sing. கானயூகம், s. A wild monkey, கருங் குரங்கு. கானவர், s. Mountaineers, the inhabitants of mountainous districts, குறிஞ்சி நிலமாக்கள். 2. Hunters, a tribe that live by the chase, புளிஞர்.--Note. They are considered savages, forming a class of the aborigines of Southern India. 3. Foresters, முல்லைநிலமாக்கள். (சது.) கானவன், s. A hunter, வேடன். 2. A monkey, குரங்கு. கானவிருக்கம், s. A tree, பாதிரிமரம், Bignonia. L. (M. Dic.) வீணாகானம், s. A song with a lute accompaniment. 6)

kkku (p. 85) கிறேன், கக்கினேன், வேன், கக்க. v. a. To vomit. to cast from the mouth or stomach, சத்திசெய்ய. 2. To eject poison--as a snake, நஞ்சுகால. 3. v. n. To rebound--as a nail. ஆணிமுதலியவெதிரெழ. 4. To overflow--as a tank, &c., நீர்கக்க. 5. To shoot out ears of corn, கதிரீன. 6. To cough spasmodically--as in hooping cough, மிகவிரும. அந்தப்பிள்ளையைவிழுங்கிக்கக்குகிறான். He is extremely fond of that child. காகந்தன்குஞ்சுக்குக்கக்கிக்கொடுக்கிறது. The crow feeds its young from its own mouth. முத்துக்கக்கினசிப்பி. Oysters that have ejected their pearls. பாம்புவிஷத்தைக்கக்கிற்று. the serpent has ejected its venom. கண்கோபாக்கினியைக்கக்குகிறது. His eyes shoot out anger. கிரகணங்கக்கிப்போட்டது. The eclipse is ended. அவன்சரீரமிரத்தங்கக்கிக்கொண்டிருக்கிறது. His body possesses an excess of blood. தின்றதையுங்கக்கிக்கொடுத்துவளர்த்தேன். I fostered him with food from my own mouth. இவ்வீடுசெல்வங்கக்குகிறது. This house overflows with wealth. ஆணிகக்கிப்போயிற்று. The nail or peg has rebounded. எண்ணெய்கக்கிப்போட்டது. The oil has oozed out; i. e. from the pores which had absorbed it when rubbed on the skin. 2. The drugs infused in oil have yielded their virtue, it is time to remove it from the fire. ஆறுகக்கிப்பாய்கிறது. The river overflows. கக்கக்கொடுக்க, inf. To pamper, surfeit one (spoken in reproach). கக்குவிக்க, inf. To be importunate for any thing due, to dun. கக்குவான், s. A disease. the chincough, whooping cough, குக்கல்நோய். கக்கல், v. noun. Vomiting, சத்தி செய்கை. 2. (s.) Any thing ejected from the mouth, சத்தி. நெல்லெல்லாங்கக்கலும்விக்கலுமாயிருக்கிறது. . . . The rice-ears are all shot forth and shooting forth. கக்கல்நோய், s. The chin-cough, கக்குவான். 15)

kapam (p. 93) s. Phlegm, கோழை. 2. Phlegm--as one of the three humors of the body, சிலேட்டுமம். Wils. p. 189. KAPA. கபக்கட்டு, s. A collection of phlegm in the chest. கபவியாதி, s. Asthma or other disease supposed to be caused by an excess of the phlegmatic humor, See பிணி, or தோஷம்.

kampu (p. 96) s. A conch, a shell, சங்கு. Wils. p. 19. KAMBU. (p.) 15)