kcvārkkeṭṭtu (p. 85) s. [prov.] That which is useless, good-for-nothing, உதவா தது. 45)

kāmālai (p. 104) --காமாளை, s. A disease characterized by bloatedness of the system, paleness of the skin, general languor, and loss of appetite; jaundice, of which there are several varieties-as ஊது-பித்த-மஞ்சள்வறட் காமாலை; which see. காமாலை பிடித்தவன், s. One who has the jaundice. 70)

kāñciṉi (p. 103) s. A plant, மஞ்சிட்டி, Rubia munjista. 66)

kṭmuṭeṉl (p. 87) v. noun. Wambling, as the bowels; rumbling, as the bowels, வயிறிரைதல். 2. Rattling, as any thing in a basket, &c., ஒலிக்குறிப்பு. 12)

kñcikai (p. 86) s. A palankeen adorned with gems, a royal palankeen, இரத்தின ச்சிவிகை. 2. Cloth, சீலை. 3. Curtains, திரை ச்சீலை. (p.) 29) *

kaṉakam (p. 102) s. Gold, பொன். Wils. p. 186, KANAKA.. (p.) கனகக்கொடியோன், s. A name of a king, having a golden banner, See கன்னன். (சது.) கனகசபை, s. The golden hall, one of the sacred apartments of Chithambram temple, பொன்னம்பலம். கனகதண்டிகை--கனகபல்லக்கு, s. A palankeen studded with gold, பொற் சிவிகை. கனகதண்டிகைவேந்தர்--கனகபல் லக்குத்துரை, s. A gentleman or king worthy to ride in a golden palankeen--used by Pariars in flattery. கனகபரிட்சை, s. Acquaintance with precious metals--one of the sixtyfour கலைஞானம். கனகமாரிபொழிய, inf. To bestow liberally, lit. to rain gold. கனகமாரிபொழிந்ததுபோலே. As bountiful as if it rained gold. கனகன், s. An Asoor, இரணியன். கனகாசலம், s. Mount Meru, மேரு மலை. Wils. p. 186. KANAKACHALA.. கனகாசனம், s. A golden seat, throne, &c., பொன்னாசனம். கனகாபிஷேகம், s. Pouring out gold on the head of an idol or otherwise, in imitation of anointing, சொர்னாபிஷேகம். இப்படிச்செய்தாற்கனகாபிஷேகம்பண்ணுவாரா. If I did so, would he shower gold on me? கனகாமிர்தம், s. Silver. 33)

kārāmṇi (p. 104) s. A kind of lentil or pulse, ஓர்பயறு. (c.) பெருங்காராமணி--சிறுகாராமணி, are different varieties of காராமணி. 113) *

krai (p. 96) s. The natural bank, or shore of a sea, river, tank, &c., கடல்முதலியவற்றின் கரை. 2. Border, extremity of a field, &c., வயல்வரம்பு. 3. Border, edge of a cloth, &c., சீலையின்விளிம்பு. 4. Boundary, limit, எல்லை. (தத். 1.) 5. End, முடிவு. 6. (p.) Word, speech, வார்த்தை. கரைகடக்க, inf. To overflow its bank--used of a tank or river. கரைகட்ட, inf. To make a bank. 2. To make the selvedge of cloth. கரைகட்டுப்பட்டாடை, s. A silk cloths for women with colored borders. கரைகாண, inf. To see the end, to reach the destined port. 2. To understand a book, science, &c., thoroughly. கரைகண்டவன், s. One who is skilled in business. கரைகாணாதது, appel. noun. That which is inexplorable, incomprehensible, unascertainable. கரைகாணாப்பேரொளி, s. The infinitely great light; i. e. God. கரைக்கல்லோலம், s. The sponge, கடற்பாசி. கரைக்காற்று, s. Breeze on the sea-shore, long-shore wind. கரைக்கேற்றபங்கு--கரைக்கேற்ற வீதம்--கரைக்கொத்தவிழுக்காடு, s. Land apportioned to the respective householders in a village. கரைதுறை, s. A landing place. 2. The end, முடிவு. கரைதுறைகாவற்காரன், s. A tidewaiter. 2. A master attendant. கரைபட, inf. To be divided by lots. (Besch.) கரைபிடிக்க, inf. To arrive at a port, &c., கரையடைய. கரைபிடித்தோட, inf. To sail coastwise. கரைபுரள, inf. To overflow, as a river. கரைபோட, inf. To cast lots. 2. To divide land. 3. To erect a bank to a tank. கரைப்பட, inf. To get to shore-as a vessel, to make the store. ஆற்றுக்கக்கரைப்பட்டுவிட்டார்கள். They have gone to the other side of the river. கரைப்படுத்த, inf. To convey to the shore. 2. To land one on the shores of bliss--the office of a Guru or spiritual guide. கரைப்பாதை--கரைவழி, s. Journeying by land, land travel. கரைப்போக்கு, s. The sea-coast, கரையோரம், 2. A way by land, கரைவழி. 3. [vul.] A bastard gem, போலிமணி. 4. vul. Any thing base or inferior, இழி வானது. கரைப்்போக்குக்கல்--கரைப்போக் குப்பொடி, s. A bastard gem found in alluvial soil. கரைப்போக்குமனிதன், s. The same as அநுலோமன். கரையடுக்க, inf. To get near the shore, கரையைக்கிட்ட. 2. To become near --as the shore, கரைகிட்ட. கரையார், s. A respectable caste of fishermen, வலைஞர். கரையாளன், s. One of the proprietors of a village. கரையிட, inf. To assign portions of land to be cultivated. கரையேற--கரைசேர, inf. To get ashore, to land, to be landed, கரையைய டைய. 2. To be rescued from the sea of transmigrations, to be saved, நற்கதியடை ய. 3. To attain an object of desire, விரும்பியதடைய. 4. To rise from distress, sickness, indigent circumstances, &c., to be re-established in life, to become thrifty after poverty, or embarrassment, வருத்தத்தினின்றுநீங்க. 5. To get well married--as a poor girl, வாழ்வடைய. கரையேற்ற, inf. To save, rescue, restore, redeem, கதியிற் சேர்க்க. 2. To raise one from indigence, reinstate, or reestablish one in good circumstances, துன் பத்தினின்றுநீக்க. 3. To emancipate from births, பிறவியொழிக்க. 4. To marry and settle a destitute girl,விவாகம்பெறச்செய்ய. கரையேற்றம், v. noun Salvation, rescue, deliverance, either from temporal, or eternal evils, தியடைகை. 2. Attainment of a desired good, விரும்பியதடை கை. 3. Establishment in, or a restoration, to prosperous circumstances after poverty, துன்பத்தினின்றுநீங்குகை. 4. The marriage of a destitute girl, விவாகப்பேற டைகை. 5. The final deliverance of the soul, பிறவியொழிகை. ஒருகாலத்திலுங்கரையேற்றமில்லாதநரகத்திற்கி டப்பான். He will lie in hell from which there is no possibility of escape. கரையோரம், s. Coast, brink, edge of the shore or bank. கரையோரத்திலேபோக, inf. To go along shore. கரைவலை, s. [prov.] A drag-net, a draw-net. கரைவலைக்காரர், s. Persons who fish with the drag-net. கரைவலைத்தோணி, s. A dhoney for fishing with a drag-net. கரைவலையிழுக்க, inf. To drag a net in fishing. கரைவழி, s. A road along the shore. கரைவழித்தீர்வை, s. Land custom. கரைவழித்தீர்வைச்சாவடி, s. Land custom house. கரைவாடை, s. North-west wind. கரைவீதம், s. The same as கரைக் கேற்றபங்கு. செய்கரை, s. A balk or small causeway in a field of rice, corn, குரம்பு. 175)

kṉvṭṭm (p. 102) s. A horse, குதிரை. 2. A horse of Pandian, பாண்டியன்குதிரை. (p.) 43)

kiṭai (p. 109) க்கிறது, த்தது, க்கும், க்க, v. n. To be obtained, to come to one, to be realized, found; to come into one's possession, to turn to account, அடைய. With the agent in the dative, and the object in the nominative--as எனக்கொருபுஸ்்தகங்கிடைத்தது; lit. a book has come to me; i.e. I have obtained a book. 2. To encounter, to be confronted with--as warriors; to oppose, எதிர்க்க. In the first sense, the verb is commonly used in the neuter gender. எனக்குப்பாக்கியங்கிடைத்தது. I have become rich or happy. I have had prosperity. வழுக்கிவிழுகையில் ஊன்றுகோல்போல் நீ கிடைத் தாயே. You have offered yourself to me as a prop--as a walking-stick to one who slips and is ready to fall. 18)