kālavam (p. 104) s. Fire, நெருப்பு. (சது.) Sans. Kalava. 157) *

kri (p. 96) க்கிறது, த்தது, க்கும், க்க, v. n. To taste salt, saltish, உப்புக்கரிக்க, 2. To be pungent to the taste, உறைக்க, 3. To smart-as the eyes by contact with acids, &c., கண்க ரிக்க. 4. To season curries with ghee, spices, &c., தாளிக்க. இந்தத்தண்ணீரிலுப்புக்கரிக்கிறது. This water is brackish. கண்ணிலெண்ணெய்கரிக்குமா பிடரியிற் கரிக்குமா... Will the nape or the eyes smart by oil? கரிப்பு, v. noun. Saltishness, brackishness, pungency, tartness. 101)

kāy (p. 104) s. Unripe fruits, fruits, that do not grow mellow by ripening--as grains, nuts, &c., கனிக்காய். 2. (c.) A callous tumour, an excrescence, a wart, a corn, a cicatrice from a wound, காய்ப்பு. 3. An unripe boil, &c., காய்ப்பரு. 4. A piece at chess, a die, சொக்கட்டான்காய். கட்டியின்னங்காயாயிருக்கிறது. The tumour is not yet ripe. காயவியல், s. A curry carelessly prepared with unripe fruits. காய்கறி, s. Fruits, vegetables and the like for preparing curry. காய்காய்க்க, inf. To form as a fruit; to produce fruit, to bear fruit. காய்காய்க்கிறமரம், s. A tree that bears fruit, not a barren tree. காய்க்கடுக்கன், s. [prov.] An ear-ring with a sacred seed fastened in it, for a bead, from which, if water fall on the body, in bathing, &c., it is deemed very meritorious, உருத்திராட்டக்கடுக்கன். காய்க்குலை, s. A bunch of unripe fruits. காய்ச்சீர், s. [in prosody.] Any of the four metrical feet ending in காய்காய்; also, a metrical foot equivalent in measure to a foot in காய். See சீர். காய்த்தானியம், s. The nine kinds of grains, called முதிரை, நவதானியம். 2. A shrub, கம்பளிகொண்டான், Morus Indica. காய்பறிக்க, inf. To pluck unripe fruits. காய்மடி, s. The thick, hard udder of a cow unfit for milk. காய்மடை, s. [prov.] An offering of fruits, commonly to a ferocious deity, கனிவர்க்கநிவேதனம். காய்ம்பனை, s. [prov.] A fruit-bearing palmyra tree, as distinguished from young trees and males, காய்க்கும்பனை. காய்வள்ளி, s. See வள்ளி. காய்வெட்டிக்கள், s. [prov]. Toddy from a Palmyra tree, the young fruits of which are cut off that the juice may flow from the stalk, காயைவெட்டி இறக்குங்கள். கருக்காய், s. Grain almost ripe. கருங்காய், s. Dark betel-nuts, not yet turned red. செங்காய், s. Fruits or grain turning yellow when ripening. பசுங்காய்--இளங்காய், s. Fruits just formed, tender grain. 2. immature fruit or grain. 90)

kṭi (p. 87) கிறேன், ந்தேன், வேன், ய, v. a. To rebuke, reprove, chide, கடிந்துகொள்ள. 2. (p.) To reject, renounce, avoid, dispel, நீக்க. 3. To restrain, subject--as the senses, ஒடு க்க. 4. To be angry with, be indignant, to show signs of displeasure, கோபிக்க. 5. To sunder, destroy, அழிக்க. 6. To cut, வெ ட்ட. 7. To forbid, prohibit, தடைசெய்ய. ஐம்புலனைக்கடிந்துநின்றே. Restraining the five senses-- (அறிவானந்தசித்தி.) களைகடிந்தொதுங்குங்கடைசியர். The women of agricultural districts who move about weeding the corn-- (நைட.) பொய்யிருள்கடிந்தமெய்ச்சுடரே. O light of truth that dispelled the illusive darkness -- (திருவாசகம்.) கடிகோல், s. A stick to scare away parrots from cornfields, தட்டை. 2. A rod tied to a dog's neck, and fastened to something else to keep it from mischief, &c., நாய்க்கழுத்திற்கட்டுந்தடி. கடிந்துகொள்ள, inf. To reprove, reprimand. கடிந்தோர், s. Sages, ascetics, முனிவர். (p.) கடி, v. noun. Rejection, prohibition, exception, ஒழிக்கை. 47)

kṉktr (p. 102) s. Rogues, base persons, சண்டாளர். 2. Low caste people who eat flesh, புலையர். (p.) 32) *

kirimi (p. 109) s. Worm, insect. See கிருமி. Wils. p. 257. KRIMI. 116)

kīlaka (p. 113) s. The forty-second year of the Hindu cycle of sixty, வியாழவட்டத்தோர்வருடம். கீலகவருஷம். (A. D. 1788) is even now spoken of by the people of Southern India for its extreme drought and great famine. கீலகவெட்்டை, s. Intense heat--as that of the கீலகவருஷம், மிருகாங்கை. 2. Famine of the கீலக year. 34) *

kālṉ (p. 105) s. One of the unseen planets, காந்துறைகோள்களினொன்று. (See கோள்.) (p.) 2. A kind of arsenic in its natural stateகந்தபாஷாணம். 3. A kind of prepared arsenic, நீலபாஷாணம். 2) *

klīreṉ (p. 96) --கலீர்கலீரென, inf. To sound as small bells, &c.--as a brass vessel, a key struck in falling; to clink, sound as a bald head when struck, ஒலிக் குறிப்பு. கலீரெனவிழுந்தது. It fell with a clinking noise. மணிகலீர்கலீரெனவொலித்தது. The bells tinkled. 261)

kākuḷi (p. 103) s. Guttural sound, மிடற் றெழுமோசை. 2. The bass in music, மந்தவிசை. 3. Tune, melody, இசை. 4. Cushion, mattress, mat, bed,மெத்தை. 5. Seat, ஆசனம். (p.) 22)