kācipaṉ (p. 103) --காசிபப்பிரமா, s. A muni or deified sage: one of the seven transformed into the seven stars or great bear. He was the son of Marichi and father of the Devas by அதிதி and of the Asoors by திதி, ஓரிருடி. Wils. p. 24. KASYAPA. 51)

kriccāṉ (p. 96) s. A bird, ஓர்புள். 114) *

kricṉm (p. 96) --கரிசனை, s. Tender regard, relative affection--as parental, filial, &c.; kind concern, intentness, solicitude, partiality, attachment, earnestness, பரிவு. இக்காரியத்திலேயவர்மெத்தக்கரிசனமாயிருக்கிறார்... He is very intent, earnest, &c., in the business. அவனுக்குப்பெண்சாதியென்கிறகரிசனமில்லை. He does not love her as his wife. கரிசனங்கொள்ள, inf. To be affectionate. தற்கரிசனம், s. Self-love. 109)

kcvārkkeṭṭtu (p. 85) s. [prov.] That which is useless, good-for-nothing, உதவா தது. 45)

kṭai (p. 88) கிறேன், ந்தேன், வேன், ய, v. a. To churn, தயிர்கடைய. 2. To turn in a lathe, மரமுதலியனகடைய. 3. To form moulds on a wheel--as a brazier, தரா, செம் புமுதலியனகடைய. 4. To rub two sticks together till they ignite, தீக்கடைய. 5. To mash yams or other vegetable, &c., to a pulp with the bowl of a ladle, பருப்புமுதலிய னகடைய. கடைந்தமோரிலேவெண்ணெயெடுக்கப்பார்க்கிறான். He is trying to get butter from whey; i. e. he is too exacting, rigorous. கடைந்தவெண்ணெய்மோர்புகா. Butter produced by churning will not again be diffused through the milk. கடைகோல், s. Two sticks for kindling fire by attrition--commonly தீக்கடைகோல். கடைந்தகுமிழ், s. A turned knob. கடைந்தெடுத்தநெருப்பு, s. Fire produced by attrition. கடைமரம், s. A lathe, கடைகின் றமரம். கீரைகடைய, inf. To mash potherbs into a pulp. தயிர்கடைய, inf. To churn curds to produce butter. கடைச்சல்--கடைதல்--கடைவு, v. noun. Churning curds, தயிர்கடைகை. 2. Turning on a lathe on the brazier's wheel, மரங்கடைகை. 3. Turning sticks to produce fire, தீக்கடைகை. கடைச்சலுளி, s. A turner's chisel. கடைச்சல்பிடிக்க, inf. To turn in a lathe. கடைச்சல்மரம், s. A turner's lathe. கடைச்சல்வேலை, s. Turning-the work of a turner. கடைச்சற்காரன், s. A turner. 11)

skantam (p. 92) --கந்தம், s. Esculent roots in general, கிழங்குப்பொது. 2. A kind of yam, கருணைக்கிழங்கு, Dracontium pobyphyllum. Wils. p. 186. KANDA. 3. The bottom of the neck below the nape, கழுத்தடி. 4. Part, portion, section of a book, நூற்பங்கு. 5. Any of the five senses, இந்திரியம். 6. The sense of smell, ஐம்புலனிலொன்று. 7. A collection of atoms or particles, அணுத்திரள். Wils. p. 947. SKANTHA. 8. The mount பொதியம். 9. Scent, odor, fragrance, perfumery, any fragrant matter, வாசனை. Wils. p. 28. GANTHA. 1. Certain aromatic vegetable substances, வாசனைப்பூடு. 11. Sandal wood, சந்தனம், Santalum album. (p.) கந்தன்மாத்திரை, s. The sense of smelling. கந்தப்பொடி, s. Sweet scented powders and perfumes. கந்தமூலபலாதிகள், s. Roots, leaves, and fruits or berries--as the food of Rishis or those who retire to the desert from religious motives. கந்தமூலபலாதிகளைப்பட்சித்தல். Feeding on roots and fruits. கந்தம்பூச, inf. To besmear with any fragrant substance. கந்தம்வீச, inf. To emit or diffuse odors. 2. To emanate or spread, as odors. கந்தவகம், s. Smelling, வாசனை யுறல்; [ex வக, to convey.] Wils. p. 281. GAND'HAVAHA. 2. The nose, மூக்கு. (p.) கந்தவகன்--கந்தவாகன், s. Wind, air, personified or regarded as a deity, காற்று. Wils. p. 282. GAND'HAVAHA. கந்தவருக்கம், s. Various kinds of odoriferous substances, perfumes, &c., வாசனைத்திரவியங்கள். கந்திக்க, inf. To yield a fragrant smell. பஞ்சகந்தம், s. The five perfumes are, 1. இலவங்கம், Caryophyllus aromaticus or alve urra sans. 2. ஏலம், cardamom. 3. கருப்பூரம், camphor. 4. சாதிக்காய், nutmeg. 5. தக்கோலம், takkola. திரிகந்தம், s. The three aromatic substances, viz.: கிராம்பு, நாவற்பூ and சண் பகப்பூ, also சந்தனம், செஞ்சந்தனம் and அகில். இருகந்தம், s. Good and bad smell, நற்கந்ததுர்க்கந்தம். 33)

kintu (p. 109) கிறேன், கிந்தினேன், வேன் கிந்த, v. n. [perhaps from குந்து.] To stand or walk on the toes (with one foot or both); to go a tip-toe, படங்குந்திமிதிக்க. 2. To hop, to leap about on one leg--as boys in the play called நொண்டிவிளையாட்டு. 3. To limp, to halt, to hobble, நொண்டிநடக்க. (c.) கீற்றுக்கால்கொடுகிந்தித்திரிவீர்காள். O ye that limp about with chapped feet. (p.) கிந்திநடக்க, inf. To walk on the toes. 2. To hobble, to limp. கிந்திநிற்க, inf. To stand on tip-toe. கிந்தியடிக்க, inf. [prov.] To hop about in a square made on the sand, touching others in the way, &c.; a kind of play among boys. கிந்துகாலன், s. (fem. கிந்துகாலி.) [vul.] A man that hobbles, going a tip-toe on one foot, குந்துகாலன். 57)

kiṟukiṟu (p. 112) க்கிறது, த்தது, க்கும், க்க, v. n. To go giddy, dizzy; to whirl, தலைகிறுகிறுக்க. 2. To be confounded, confused, disconcerted, தடுமாற. அவன்கிறுகிறுத்துப்போனான். He was confounded. கிறுகிறுப்பு, v. noun. Giddiness, dizziness, whirling of the head; momentary bewilderment, தலைச்சுழற்சி. 2. Pride, haughtiness, செருக்கு. அவன்கிறுகிறுப்படங்கிற்று. His pride is brought down. கிறுகிறெனல், v. noun. Being giddy, dizzy, கிறுகிறுப்பு. 2. Moving rapidly, விரை வுக்குறிப்பு. தலைகிறுகிறென்றுசுற்றுகிறது. I am giddy, my head whirls. கிறுகிறென்றுசுழல, inf. To whirl, to turn round rapidly; to feel giddy. கிறுகிறென்றுவர, inf. To be seized with giddiness. 2. To come in a great hurry. 27)

kṇṭpērṇṭpṭci (p. 89) s. An enormous eagle with two heads, இருதலைப்பட்சி. 19) *

kāy (p. 104) s. Unripe fruits, fruits, that do not grow mellow by ripening--as grains, nuts, &c., கனிக்காய். 2. (c.) A callous tumour, an excrescence, a wart, a corn, a cicatrice from a wound, காய்ப்பு. 3. An unripe boil, &c., காய்ப்பரு. 4. A piece at chess, a die, சொக்கட்டான்காய். கட்டியின்னங்காயாயிருக்கிறது. The tumour is not yet ripe. காயவியல், s. A curry carelessly prepared with unripe fruits. காய்கறி, s. Fruits, vegetables and the like for preparing curry. காய்காய்க்க, inf. To form as a fruit; to produce fruit, to bear fruit. காய்காய்க்கிறமரம், s. A tree that bears fruit, not a barren tree. காய்க்கடுக்கன், s. [prov.] An ear-ring with a sacred seed fastened in it, for a bead, from which, if water fall on the body, in bathing, &c., it is deemed very meritorious, உருத்திராட்டக்கடுக்கன். காய்க்குலை, s. A bunch of unripe fruits. காய்ச்சீர், s. [in prosody.] Any of the four metrical feet ending in காய்காய்; also, a metrical foot equivalent in measure to a foot in காய். See சீர். காய்த்தானியம், s. The nine kinds of grains, called முதிரை, நவதானியம். 2. A shrub, கம்பளிகொண்டான், Morus Indica. காய்பறிக்க, inf. To pluck unripe fruits. காய்மடி, s. The thick, hard udder of a cow unfit for milk. காய்மடை, s. [prov.] An offering of fruits, commonly to a ferocious deity, கனிவர்க்கநிவேதனம். காய்ம்பனை, s. [prov.] A fruit-bearing palmyra tree, as distinguished from young trees and males, காய்க்கும்பனை. காய்வள்ளி, s. See வள்ளி. காய்வெட்டிக்கள், s. [prov]. Toddy from a Palmyra tree, the young fruits of which are cut off that the juice may flow from the stalk, காயைவெட்டி இறக்குங்கள். கருக்காய், s. Grain almost ripe. கருங்காய், s. Dark betel-nuts, not yet turned red. செங்காய், s. Fruits or grain turning yellow when ripening. பசுங்காய்--இளங்காய், s. Fruits just formed, tender grain. 2. immature fruit or grain. 90)