kvvai (p. 98) s. Care, &c. See கௌவை. கவ்வைபார்க்க, inf. To be employed, to attend to business. 53)

kiñci (p. 108) s. The Margosa tree, வேம்பு. 2. A crocodile, முதலை. (M. Dic.) 19) *

karaṇṭakam (p. 96) s. A chunam box for betel, சுண்ணாம்புச்செப்பு. (c.) 72)

kīlu (p. 113) --கீல், கிறேன், கீன்றேன், வேன், கீல, v. a. [used principally in the past tense.] To rend, to cleave, to part, கிழிக்க. 2. To dig, to hollow, to excavate, to burrow, கிண்ட. (p.) கீன்றல், v. noun. Cleaving; burrowing. 39)

kiḷmpu (p. 111) கிறேன், கிளம்பினேன், வேன், கி ளம்ப, v. n. To rise in the air or water, to ascend, to get up; to rise above the level, to emerge, to rise to the surface, எழும்ப. 2. To emerge from obscurity, to become illustrious, to rise to, or gain eminence; to prosper, to be elevated, மேலோ ங்க. 3. To grow up, வளர. 4. To be built up, சுவர்முதலியனகிளம்ப. 5. To be excited, agitated, roused, மூண்டெழும்ப. 6. To be enraged, exasperated, irritated, சினத்தெ ழும்ப. 7. To be raised upon one side, பக்கத்திற்கிளம்ப. 8. To turn up, to occur, to happen; to come up in sight, to appear; to come up in discourse, dispute, &c., உண்டாக. 9. To set out, to start, to leave for another place, புறப்பட. 1. To increase; to exceed, to surpass, to excel, மேலெழும்ப. 11. To become loose, detached--as a brick, &c., that still adheres; to scale off, to flake, to peel off--as mortar, &c., எடுபட. அவனுடையபேர்கிளம்பிற்று. His fame has spread abroad. பயணங்கிளம்பினார்கள். They set out on a journey. மணங்கிளம்பிற்று. Odor was diffused. கிளம்பியாட, inf. To be stirred up with anger. 2. To act insubordinately, self-willedly, &c. கிளம்பிவிட, inf. [prov.] To agree though reluctantly; to be ultimately persuaded. 2. To leave--as a family for another house, village, &c. கிளம்பினஆள், s. A grown-up person. கிளம்பினவேலை, s. Bas-relief; work with figures somewhat raised. (Rott.) கிளம்பல், v. noun. Rising. 2. s. [prov.] A register of additional and newly improved pieces of land, புதிதாய்ச்சேர்த்தநிலங் களின்அட்டவணை. 53)

kiṟukku (p. 112) கிறேன், கிறுக்கினேன், வேன், கிறு க்க, v. a. To efface, blot out, obliterate, cancel, கிறுக்கித்தள்ள. 2. To scribble, to write with an iron pen, to grave, எழுத. இதையெழுதினதில்லை கிறுக்கினான். He has not written this well, he has scribbled. ஒருதுண்டுகிறுக்கியனுப்பிவிடும். Drop a line to him; scribble a line to him. கிறுக்கு, v. noun. Blotting, cancelling, obliteration, கிறுக்கித்தள்ளுகை. 2. A letter, character, or writing, எழுத்து. கிறுக்காயிருக்க, inf. To be scribbled over. கிறுக்கில்லாதவெழுத்து. A fair hand without any erasures. கிறுக்கெழுத்து. Letters or writing crossed out; letters or writing in which alterations are made. 29)

kārṇm (p. 104) s. A word or appellative derived from the origin of the class, காரணம் பற்றிவருஞ்சொல்--as சைவன், மலையன். 2. A story, a narrative--as காரணச்சொல். (p.) 102)

kṉṉṟl (p. 102) s. Another form of கன லுதல். 2. Showing signs of anger, சினக் குறிப்பு. (p.) 51)

kāntaṉ (p. 104) s. A king, an emperor, அர சன். 2. A husband, a ruler, a chief, a head-man, தலைவன். 3. A lord, a nobleman, எப்பொருட்குமிறைவன். காந்தை, s. A wife, mistress, a beloved or lovely woman, காதலி. 2. Woman in general, பெண். 39) *

kmẕ (p. 95) --கமழு, கிறது, கமழ்ந்தது, கம ழும், கமழ, v. n. To be diffused as odors, கந் தம்வீச. புழுகுகமழ்பைங்குழலி. She whose black hair is perfumed with musk. குருதிகமழ்வைவேலான். He who is armed with a sharp javelin emitting the disagreeable stench of blood. 11)