kiṭṭār (p. 109) s. (pl.) Foes, See under கிட்டு. 27)

kmpi (p. 96) க்கிறது, த்தது, க்கும், க்க, v. n. To shake, quiver, vibrate, அசைய. 2. To tremble, quake, நடுங்க; [ex கம்பம்.] (p.) கம்பிதம், v. noun. Quaking, trembling, shaking, நடுக்கம். 2. Motion, அ சைவு. Wils. p. 19. KAMPITA. (p.) 13)

kkku (p. 85) கிறேன், கக்கினேன், வேன், கக்க. v. a. To vomit. to cast from the mouth or stomach, சத்திசெய்ய. 2. To eject poison--as a snake, நஞ்சுகால. 3. v. n. To rebound--as a nail. ஆணிமுதலியவெதிரெழ. 4. To overflow--as a tank, &c., நீர்கக்க. 5. To shoot out ears of corn, கதிரீன. 6. To cough spasmodically--as in hooping cough, மிகவிரும. அந்தப்பிள்ளையைவிழுங்கிக்கக்குகிறான். He is extremely fond of that child. காகந்தன்குஞ்சுக்குக்கக்கிக்கொடுக்கிறது. The crow feeds its young from its own mouth. முத்துக்கக்கினசிப்பி. Oysters that have ejected their pearls. பாம்புவிஷத்தைக்கக்கிற்று. the serpent has ejected its venom. கண்கோபாக்கினியைக்கக்குகிறது. His eyes shoot out anger. கிரகணங்கக்கிப்போட்டது. The eclipse is ended. அவன்சரீரமிரத்தங்கக்கிக்கொண்டிருக்கிறது. His body possesses an excess of blood. தின்றதையுங்கக்கிக்கொடுத்துவளர்த்தேன். I fostered him with food from my own mouth. இவ்வீடுசெல்வங்கக்குகிறது. This house overflows with wealth. ஆணிகக்கிப்போயிற்று. The nail or peg has rebounded. எண்ணெய்கக்கிப்போட்டது. The oil has oozed out; i. e. from the pores which had absorbed it when rubbed on the skin. 2. The drugs infused in oil have yielded their virtue, it is time to remove it from the fire. ஆறுகக்கிப்பாய்கிறது. The river overflows. கக்கக்கொடுக்க, inf. To pamper, surfeit one (spoken in reproach). கக்குவிக்க, inf. To be importunate for any thing due, to dun. கக்குவான், s. A disease. the chincough, whooping cough, குக்கல்நோய். கக்கல், v. noun. Vomiting, சத்தி செய்கை. 2. (s.) Any thing ejected from the mouth, சத்தி. நெல்லெல்லாங்கக்கலும்விக்கலுமாயிருக்கிறது. . . . The rice-ears are all shot forth and shooting forth. கக்கல்நோய், s. The chin-cough, கக்குவான். 15)

kḷkoḷeṉl (p. 99) s. Mumbling, ஒலி க்குறிப்பு. (c.) களகொளென்றுவயிறிரைய, inf. To wamble--as the bowels. 12)

kāṭāntkārm (p. 103) s. Thick darkness, கனவிருள். 73)

karuṭi (p. 96) --கருஷி, க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To attract--as planets, இழுக்க. Wils. p. 199. KARSHA. (p.) 134)

kiẕi (p. 111) s. A line--as drawn on the ground, paper, &c., கீற்று. 2. A shred, a piece torn off, கிழிந்ததுண்டு. 3. A strip of cloth tied round the waist of mendicants, a mendicant's girdle, கீளுடை. 4. A prize, reward, or treasure tied up in a cloth and exposed to public view to invite competition in any work of skill, நிதிப்்பொதி. 5. Ears of corn tied into a small bunch, or otherwise, and suspended in some conspicuous place of a temple as the first-fruit of the crop, புதிர்க் கிழி. 6. A picture, எழுதுபடம். கிழிகட்ட, inf. To hang up a prize, to lay down a reward. கிழிக்கட்டு, s. Prize, treasure, sacred ashes, &c., tied in a strip of cloth. உலவாக்கிழி, s. Inexhaustible treasure. (p.) கிழிதீட்ட, inf. To draw a picture. (p.) 47)

kirāy (p. 109) s. [prov.] A kind of soil in ricelands, black and marshy, ஒருவகையானதரை. 2. Turf in square, round or other form of pieces,புற்பொழி. கிராய்த்தரை--கிராய்நிலம், s. The கிராய் land. 100)

kccu (p. 86) s. Broad tape, webbing, strap (of cloth), bandage, slip, fillet, band, braces, girth, strap, கச்சைப்பட்டை. 2. Stays for women's breasts, முலைக்கச்சு. 3. A girdle, இடைக்கச்சு. கச்சின்கடைக்கயிறு, s. The cord by which women tie their bodice. கச்சுக்கட்டில், s. A bedstead braided with webbing. கச்சுச்சாத்துதல், v. noun. [prop. கச் சைசாத்துதல்.] Tying an idol to its vehicle, or a vehicle to its poles for a procession. கச்சுப்பட்டை--கச்சைப்பட்டை, s. Broad and strong band for the bottoms of chairs, bedsteads, palankeens, &c. 6)

kiṉṉi (p. 112) s. [also இலைக்கின்னி.] A large green locust, மழைக்கிளி. 45)