kuru (p. 125) s. A guru, a spiritual teacher, a priest, ஆசான்.--Note. According to the shastras, the guru is to be regarded by the disciple as the personification of the deity; and to be worshipped with divine honors. In his presence, the disciple is exonerated from his accustomed rites, and devotions, and addresses him by appellatives, used in addressing the deity of his sect. 2. the planet Jupiter, regarded as the guru or priest of Swerga, &c., வியாழன். 3. Heaviness, weight, பாரம். 4. Consequence, importance, moment, காத்திரம். 5. Greatness, eminence, excellence, exaltedness, பெருமை. 6. [in music.] The quantity of a long vowel, or a long note. இருமாத்திரை. 7. [in gram.] A long vowel, நெடில். 8. [in the Agamas.] The deity Siva--as illuminator of souls, சி வன். 9. Divinity, திவ்வியம். Wils. p. 293. GURU. 1. A kind of native arsenic,, பலண் டுறுகம். 11. [in medi. &c.] Blue vitriol, துருசி. 12. [in alchy.] A compound medicine, formed of different metals; phylosopher's powder, உலோகங்களை வேதிக்குங்சிந்தூரமுதலியவை. 13. [in chem.] Mercury, இரதம்.--Note. In the last three senses, the word Guru has its technical meanings, derived however from its literal meaning of precepter and director. 14. Brilliancy, lustre, effulgence, பிரகா சம். Wils. p. 31. GHRU. 15. The name of one of the nine sons of அங்கீதிரன், who was the first monarch of Jambu Dwipa, அங்கீதிரன்புதல்வரில் ஒருவன். (காந்.) 16. One of the nine division or var'shas of Jambu Dwipa which fell to the share of the prince Kuru, being the most northern portion beyond the Sringa range of mountains, குருவருடம். 17. The name of a prince of the lunar race, famous in the Bharata, from whom the family was called குருகுலம் and the descendants, கௌரவர்; குரு குலவம்சத்து முதல்அரசன். (பார.) 18. A country near Delhi, over which Kuru of the lunar race was once a sovereign, குருபூமி. (பார.) 19. prickly heat, வேர்க்குரு; Wils. p. 232. KURU. 2. Pustule, blister; hence, any eruptive disease--as the small-pox, chicken-pox, measles, &c., குருவியாதி. குருஆரால்மூக்குப்போலிருக்கின்றது. The smallpox is like the nose of a lamprey. குருநாதன், s. The name of Skanda-as having explained to his father Siva the mystic word ஓம். 2. Siva. 3. A guru--as the lord of the disciple. குருபரன்--குருமூர்த்தி, s. The deity in human form, appearing for the instruction of a devoted person of the சக லர், especially spoken of Siva. குருகடாட்சம், s. The gracious or benign look of the guru on his disciple, dispelling sin, imparting spiritual wisdom, and preparing the soul for emancipation. குருகற்பனை, s. Precept or the guru-deemed sacred. குருசந்தானம், s. A regular succession of priests, or gurus. குருசம்பாவனை, s. Blessing or favor of the guru. 2. Worship or honor due to the guru. குருசம்பிரதாயம், s. Oral instruction in the secret meaning of the mantras, &c., handed down from generation to generation, in the line of the guru, and by him communicated confidentially to his advanced disciples. குருசன்னிதானம், s. The presence of the guru. குருசேடம், s. Remains of a guru's food--considered sacred, குருப்பிரசாதம். குருசேவை, s. Civilities, duties, worship, &c., paid to a guru, குருஉபசரணை. குருதக்கணை--குருதட்சிணை, s. Fees or presents to the guru, commonly in money, given with due homage, &c. குருதீட்சை--குருதீக்கை, s. The initiation of a disciple by a guru to certain privileges of his religion, or afterwards to a more advanced degree, குரூபதேசம். குருத்திரவியம், s. Property or treasure of the guru. குருத்துரோகம், s. Treachery towards a guru, or injury of one. குருநிந்தை, s. Indignity to the priest. குருத்துவம், s. Priesthood, or the dignity, power, honor, &c., of a guru, குருத்தன்மை. 2. Honor, respectability, கனம். Wils. p. 293. GURUTVA. குருபத்தி--குருவிசுவாசம், s. Dutiful love, piety, &c., towards the guru, குருவி னிடத்திலன்பு. குருபத்தினி--குருபன்னி, s. The wife of a guru, குருவின்மனைவி. குருபாரம்பரியம், s. Ancestral priesthood in regular succession; the lineage or genealogy of a guru,குருபாரம்பரை. குருபீடம், s. The dignified seat, or office of a guru, குருஸ்தானம். குருபுத்திரன், s. A son of a guru, குரு புதல்வன். 2. An obedient disciple, உண் மையானசீஷன். குருபூசை, s. Pujah or worship, offered to a guru, by an advanced disciple competent to do it, குருவுக்குச்செய்யுமாராதனை. 2. Food, &c., given to Brahmans, religious mendicants, &c., by the disciples of a deceased guru, in rememberence of him as deifled, இறந்துபோனகுருவைக்குறித்துச்செய் யும்பூசை. குருபோதனை, s. The instruction of the guru. குருப்பட்டம், s. The office, authority of dignity of a guru, குருத்துவம். குருப்பட்டம்பெற, inf. To receive priesty authority, ordination, &c. குருப்பட்டாபிஷேகம், s. The ordination of a guru. குருப்பிரசாதம், s. The favor, grace, or blessing of the guru; gift from the guru, குருவருள். 2. Remains of a guru's food, குருவுண்டசேஷம். குருமரியாதை, s. Reverence for the guru. குருமுகமாய்க்கேட்க--குருமுன்னிலை யாயறிய--குருவாக்கியமாய்க்கேட்க inf. To learn viva voce, so as to attain certainty in doubtful matters. குருமுறை, s. A guru's teaching, குரு சொல்லியமுறை. குருமுன்னிலையாய், In the presence of the guru, குருவின்முன்னிடம். 2. By means or favor of the guru, குருமூலம். குருமை, s. Dignity, superiority, பெ ருமை. குருமூர்த்தம், s. The manifestation of a deity as a guru for the instruction of disciples; especially spoken of Siva, குரு வடிவம். குருலிங்கசங்கமம், s. An aggregate of the spiritual guru--Siva under the phallic emblem--and the devotees of Siva, குருவுஞ் சிவமுந் திருக்கூட்டமும். குருமொழி--குருவசனம்--குருவாக்கியம் --குருவாக்கு, s. The precepts, instructions, &c., of a guru. குருவுக்குநாமம்வைக்கிறவன், s. One who out-schemes, and out-wits, his guru, teacher or superior. குருவுபதேசம்--குரூபதேசம்,s. The initiation of a disciple by the guru. சற்குரு, s. A divine guru, the heavenly teacher. குருசந்திரயோகம், s. The conjunction of Jupiter and the moon in the same sign--considered auspicious. குருசாரபலம், s. [in astrol.] Good and ill results, derived from the progress of the planet Jupiter through the signs, வியாழபலன். குருவாரம், s. Thursday, வியாழக்கிழ மை. குருக்கொடுக்க, inf. [prov.] To instigate, ஏவிவிட. 2. To persuade, incite, commonly to a bad action, கொடுமைசெய் யத்தூண்ட. 3. To assume to teach, give advice &c., in the presence of the learned, புத்திசொல்ல. குருக்கொள்ள, inf. To assume to teach, give advice, &c., above one's age. இராசநீதி குருக்கொண்டு முதிர்ந்தனையோ. Do you take upon you to teach jurisprudence? (பார.) குருதுரியம், s. [in the Agamas.] The highest degree in the சுத்தம் state of souls; that next to absorption. குருபதம், s. The bliss of the deity, சதானந்தம். 2. Liberation from births, and absorptiom in the deity, பிறவிநீக்கம். குருமுடிக்க, inf. To combine ingredients with medicines to make them active, or to neutralize poisonous qualities, &c., இரசவாதகுருமுடிக்க. குருகுலம், s. The Kuru dynasty; the patronymic is commonly applied to the sons and descendants of Dhrutarashtra, குருவமிசம். குருகுலத்தரசர்--குருகுலவேந்தர், s. Kings of the Kuru race. குருநிலம், s. The territory of the king Kuru. குருக்கேத்திரம்--குருக்ஷேத்திரம், s. The country near Delhi, the scene of the great battle between the Kurus and Pándavas, described in the Bharata. Wils. p. 242. KURUKSHETRA. குருக்கேத்திரன், s. The name of a king in mythology, ஓர்வீரன். குருவருடம், s. One of the nine portions or divisions of the central continent, or Jambu Dwipa, ஓர்கண்டம். See வருடம். குருநாள், s. The eighth lunar asterism, பூசம். குருநாடிவிதி, s. A treatise on the ten tubular vessels in the system, and for the ascertainment of diseases by feeling the pulse, நாடிச்சாத்திரம். குருபாலப்பிரபோதிகை, s. One of the commentaries on the Sanscrit Amara Cosha. குருநோய்--குருவியாதி, s. The smallpox, வசூரி. குருபுறப்பட-குருக்காண-குருவார்க்க, inf. To take the small-pox. குருப்பிக்க, inf. v. n. [prov.] To shoot forth; to break out--as pimples, &c. குருமுகறன்--குருமூஞ்சி, s. [vul.] One whose face in pock-pitted. குருவண்டு--குருப்பூச்சி, s. A kind of spotted wasp, ஓர்குளவி. குருவெறும்பு, s. A kind of large, red ant. See எறும்பு. குருவேர், s. A plant, the roots of which are very fragrant, ஓர்செடியின்வேர். 24)

kuvi (p. 128) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To heap up, to form or gather in heaps, to pile up conically, நென்முதலியனகுவிக்க. 2. To accumulate treasure, to hoard up, பணஞ்சேர்க்க. 3. To close; to join the hands conically, கைகுவிக்க. 4. To contract the lips in kissing, &c., இதழ்குவிக்க. 5. To cover, to hide, to conceal, ஒளிக்க. 6. To draw in, close up--as the sun its rays when setting, கிரணஞ்சுருக்க. கைகுவித்துக்கும்பிட்டான். He worshipped with joined hands. குவிப்பு, v. noun. Heaping up, piling, குவிக்கை. 2. Accumulating, சேர்க்கை. 3. Joining the hands, கைகுவிப்பு. 11)

kuḷam (p. 130) s. A tank, a pond, தடாகம், ஏரி. Wils. p. 239. KOOLA. 2. Jaggery or coarse sugar, molasses, வெல்லம். Wils. p. 294. GULA. 3. The frontal part, the forehead, நெற்றி. Wils. p. 233. KULA. குளமுடைந்துபோகும்போதுமுறைவீதமா? When the bank of a tank has given way, men do not stop to dispute about each one's share (of the work); i.e. when suffering evils, we should seek first to remove them. குளக்கட்டு, v. noun. Constructing the walls or banks of a tank, குளத்தின்கரைக் கட்டு. 2. The artificial bank of a tank. குளக்கரை--குளங்கரை--குளத்தங்கரை --குளத்தாங்கரை--குளத்தோரம், s. The margin or banks of a tank. குளக்கால், s. [local.] A channel from a river to feed a tank. குளத்துள்வாய், s. The deep part of a tank near the flood--gate. குளத்துக்குப்போக, inf. To go to the tank; i. e. to stool. குளக்கொட்டு, s. [local.] A kind of small hoe or spade. குளக்கொட்டி, s. A plant found in tanks with a bulbous root. குளக்கோரை, s. A kind of tank-grass. குளநண்டு, s. Tank-crabs. குளநெல்லு--குளச்செந்நெல், s. A species of barbed rice growing spontaneously near tanks, or in marshy places. குளப்பயறு, s. A kind of pulse planted in tanks in the dry season. குளப்பாகல், s. A species of பாகல் creeper. குளப்படுகை--குளப்பாடு, s. [prov.] Lands adjacent to tanks, and often flooded. குளப்பொருக்கு, s. [prov.] Chapped mud in a tank, used for manure. குளமழிதல், v. noun. [local.] The tank being free of access--as when any may go and fish in it. குளமீன், s. Tank-fish. குளவடம்பு, s. A creeper in tanks. குளவட்்டை, s. Various small kinds of leeches, நீரட்டை. குளவரகு, s. A kind of வரகு. குளவாழை, s. A kind of barbed rice, ஓர்நெல். குளவிதைப்பு, v. noun. Sowing in tanks. குளவெள்ளரி, s. Cucumbers planted in tanks. குளாம்பல், s. The tank lily, Nymph&oe;a, L. குளபாகம், s. [in rhet.] An easy, flowing style, இலளிதபாகம். 7)

kuṟṟu (p. 132) கிறேன், குற்றினேன், வேன், குற்ற, v. a. To puncture, prick, pierce; to tap, ஊசிமுதலியவற்றாற்குற்ற. 2. To crack--as lice, &c., நெரிக்க. 3. To pluck--as nuts, பறிக்க. 4. To pound, இடிக்க. See the verbs குத்து and குறுதல். 58)

kucalam (p. 115) s. Deep learning, மிகுந்தகல்வி, 2. Ability, skill, dexterity, சாமர்த்தியம். 3. Well-being, happiness, சுகம். Wils. p. 235. KUSALA. 4. Oude and the adjacent country to the south. (See கோசலம்.) 5. [prov.] Great craftiness, cunning; a wile, a trick, தந்திரம். 6. Witchcraft, magic, sorcery, மாந்திரிகம். குசலர், s. Skilful, dexterous or expert persons, மிகவல்லோர். 2. The learned, the wise, அறிஞர். குசலவேதனை, s. Pleasurable sensation. குசலபுத்தி, s. [prov.] Crafty, cunning wit, தந்திரபுத்தி. குசலவித்தை, s. Black art, magic, sorcery. குசலம்பண்ண, inf. [prov.] To practise the black art, to work magic. கோழிக்குக்குசலம்பண்ண, inf. To practise magic on cocks, causing one to conquer the other in fighting. அவனைக் குசலம்பண்ணிக் கொண்டுபோய்விட் டான். He inveigled him by artful means and took him away. குசலக்காரன், s. A sorcerer, a wizard, மந்திரக்காரன். 2. [prov.] A crafty person, வஞ்சகன். 2) *

kumpā (p. 123) s. (for.) An urn-shaped brass basin to eat from, ஓர்கலம். 35)

kuṭmpai (p. 116) s. A bird's nest, பறவையின் கூடு. 2. An egg, முட்டை. 27)

kuṭuvai (p. 117) s. A small earthen pot, சிறு கலசம். 13)

kuṟḷ (p. 132) s. Shortness, conciseness, abridgment, சிறுமை. 2. An imp or goblin, பூதம். (நிக.) 3. A metrical line of two feet. இருசீரடி. 4. A distish, or couplet of short lines, the first of four, and the second of three feet of இயற்சீர் and வெண்சீர், குறள்வெண்பா. 5. A celebrated poetical work by திருவள்ளுவர், in three parts; viz.: அறத்துப்பால், பொருட்பால், காமத்துப்பால். 6. Shortness in stature, dwarfishness குள்ளம்; [ex குறு.] குறளடி, s. A line consisting of two metrical feet. குறளடிவஞ்சிப்பா, s. A kind of வஞ்சி verse, consisting of three or more lines of two metrical feet each, together with a detached foot and an அகவற்சுரித கம். குறள்வெண்பா--குறட்பா, s. A distich of two metrical lines. See குறள். குறள்வெண்செந்துறை, s. A verse consisting of two equal metrical lones of four or more feet each. குறட்டரழிசை--குறளினத்தாழிசை, s. A verse of two unequal metrical lines of five or more feet each. குறளன், s. A short person, a dwarf. குறளி, s. A dwarfish woman. 2. A short, wicked shrew. 3. A kind of devil. 4. (Rott.) A prostitute. குறளிவித்தை, s. Magical tricks, legerdemain, juggling. 16)

kunti (p. 121) s. The mother of the three elder Pandava princes, பாண்டவர் மூவரின் தாய். Wils. p. 229. KUNTI. 2. Toddy, fermented liquor, கள்ளு. குந்திபுதல்வன்--குந்திமைந்தன், s. Yudhisht'ra--as the son of Kunti; also, any of the other sons of Kunti. குந்திமுதற்புதல்வன், s. Karna, the eldest son of Kunti during her pretended maidenhood, கன்னன். 23)