kuvalayāṉantam (p. 127) s.A treatise on rhetoric, ஓர்அலங்காரநூல். 69)

kuṭṭam (p. 117) --குஷ்டம், s. Leprosy in general, embracing many kinds, தொழு நோய். Wils. p. 236. KUSHT'A. குட்டக்கரப்பன், s. A white scabby eruption or scurf spreading over the whole surface of the body. *குட்டநாசனம், s. White mustard, வெ ண்கடுகு. Wils. p. 236. KHSHT'ANASANA. குட்டம்பிடிக்க, inf. To come on--as the leprosy; to be afflicted with leprosy. 2. To be covered with a scabby eruption. குட்டம்பிடித்தவன்--குட்டரோகி--குட் டன், s. A leper. நீர்க்குட்டம், s. Watery leprosy. வெண்குட்டம், s. The white leprosy. 20) *

kuṟai (p. 132) s. Dificiency, defalcation, imperfection; failure, ஊனம். 2. Indigence, poverty, destitution, தரித்திரம். 3. Request, petition, solicitation, கூறுங்குறை. 4. Complement, balance, the part wanting, arrears, எஞ்சல். 5. Remainder, overplus, remnant, the rest, residue, சேடம். 6. Fault, defect, flaw, குற்றம். 7. Dissatisfaction, grievance, umbrage, வெறுப்பு. 8. Displeasure, indignation--as of a demon of deity, in consequence of accustomed offerings being withholden, தெய்வக்குறை. 9. Tribute; revenue, அரசிறை. 1. [in gram.] Abscission, cutting off--as syncope, apocope, &c.; omission, suppression, சொல்லின் குறை. அவனுக்கென்மேற்குறையுண்டு. He is displeased with me; he has a complaint against me. இனியெனக்கென்னகுறை. What can I need more? 2. What defect is there in me now? குறைகொள்ள--குறையாயெண்ண, inf. To take a thing amiss, to feel aggrieved, to be piqued, to complain. குறைகோள், v. noun. Solicitation, petition, mendicity, இரத்தல். குறைசொல்ல, inf. To complain, to state grievances, to utter complaints, to express dissatisfaction. 2. To reveal one's wants, குறைகூற. 3. To change with fault; to censure, criticise; to blame. குறைதீர, inf. To be supplied--as wants. 2. To be satisfied. குறைதீர்க்க--குறையாற்ற--குறைநீக்க, inf. To supply wants, to satisfy; to relieve necessities. 2. To pacify, appease. 3. To fulfil an obligation. குறைமுடிக்க, inf. To grant requests. 2. To supply wants. 3. To take revenge. குறையற, inf. To be supplied--as wants, &c. See குறைதீர. குறையிரக்க, inf. To beg, supplicate, petition, விண்ணப்பஞ்செய்ய. குறையின்மை, s. Completeness; perfection; faultlessness. குறைநிறை, s. Domestic wants and comforts; defect or excess; 2. Deficiency--as towards a guest or in offerings to the deity, &c., often used in apology. குறைபட, inf. To be wanting or missing, to diminish; to grow less, scarce, dear. குறைப்பட்டுக்கொண்டிருக்கிறான். He is displeased. குறைபாடு, v. noun. Deficiency, defect, ஈனம். 2. Want, lack, destitution, குறைவு. 3. Indigence, want, poverty, தரித்திரம். குறைப்பிராணனாய், adv. Half-dead-as குற்றுயிராய். குறைக்காரியம், s. The remainder--as of an affair, story, discourse, subject, business, &c. குறைநாள், s. The remainder or part of the day. 2. The days wanting to complete a given period. குறைப்பேர், s. The rest of the persons. குறைப்பொழுது, s. The remainder of of day, or time. குறைமாதம், s. Wanting in months-as premature delivery. 2. Deficiency in a month. குறைமாதத்துப்பிள்ளை, s. A child of premature birth. குறையுடல்--குறைத்தலை, s. A headless body, which is said sometimes to dance on the field of battle; trunks divested of heads. குறைக்கொள்ளி, s. A brand partially consumed. குறைச்சால், s. The balk in ploughing, உழவறாவிடம். See சால். குறைவயிறு, s. Stomach partially supplied; hunger not fully satisfied. குறைவயிறாய்சாப்பிட்டேன். I ate sparingly. குறைவேலை, s. An incomplete, unfinished work. தலைக்குறை, s. [in gram.] A ph&ae;resis --as மரை. for தாமரை. See under தலை. இடைக்குறை, s. [in gram.] Syncope-as உரம், for உதரம். See under இடை. கடைக்குறை, s. [in gram.] A pocope-as நீல் for நீலம். See under கடை. தெய்வக்குறை, s. God's displeasure. மனக்குறை, s. Dissatisfaction, discontent, umbrage, regret, &c. 47)

kuḷaiccu (p. 131) s. [prov. in cant numbers.] A quarter, கால். துவாக்குளைச்சு, s. Two and a quarter. 15) *

kulai (p. 127) s. A cluster; a bunch of fruit, flowers, keys, &c., கொத்து. 2. Notches or contrivances in a bow, to receive the string, விற்குதை. 3. The lower end of an arrow, அம்பின்குதை. 4. An artificial bank of a paddy field, a dam, a causeway, செய் கரை. 5. The viscera--as the liver, &c., ஈரற்குலைமுதலியன. என்குலைபதைக்கின்றது. My heart goes pita-part; my heart palpitates. ஒருகுலைக்காய், s. A person of the same consanguinity; lit. a fruit of the same cluster. குலைகுலையாய், adv. In bunches. முந்திரிகைப்பழங் குலைகுலையாய்த் தூங்குகின்றது. The grapes hang in thick clusters. குலையோடே, adv. All at once, the whole without exception. குலைதள்ள--குலைபோட, inf. To form --as clusters, bunches, &c., of fruits or flowers. குலைதறி, v. noun. Cutting off a bunch of fruit at once. குலைநெறியற்றேங்காய், s. [prov.] Cocoanuts, pressed and deformed in the bunch. குலைநெருக்கம், v. noun. Being crowded --as a bunch or bunches of fruits, &c. குலைவிலை, s. [prov.] The sale of palmyra fruits while on the tree. திராட்சக்குலை, s. A bunch of grapes. குலைமுட்டி--குலையெரிவு, s. Heartburning. குலையாத்திரம், s. An unsatiable appetite; a carving for food. குலைநோய்--குலைவலி, s. Heart-burn, cardialgia. குலைபடுவன், s. [prov.] Tumors, ulcers, &c., in the liver, lungs, &c. நெஞ்சாங்குலை, s. [local.] The breast; thorax. 2. The pit of the stomach. குலைக்கல், s. Bezoar, கோரோசனம். 50)

kumpi (p. 123) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To suppress the breath, to suspend the respiration--as a yogi. See கும்பகம். 38)

kucaiyṉ (p. 115) s. [prov.] mettlesome, spirited or brave person, or beast, வேகி. 15) *

kuruntu (p. 126) s. A class of trees of fragrant foliage, குருந்தமரம். 2. [local.] An infant, குழந்தை. 3. Diamond spaat--as குருவிந்தக்கல். காட்டுக்குருந்து, s. The wild thorny trichilia. காட்டுக்குருந்தெண்ணெய், s. Oil of this tree; used in chronic rheumatism and paralytic affections. பெருங்குருந்து, s. The larger குருந்து, a kind of wild lemon. மயிலடிக்குருந்து, s. A குருந்து tree, whose leaf is tri-furcated--sacred to Siva. 13)

kuṭu (p. 117) s. Toddy, fermented liquor,கள். 2. v. Improperly used for கொடு, give. 5)

kumuṟu (p. 123) கிறது, குமுறினது, ம், குமுற, v. n. To thunder, மேகமுழங்க. 2. To sound, to roar; to bellow, to resound, to rumble, to emit a roaring hollow sound, இரைய. 3. To bubble in boiling, to efferversce, கொதிக்க. 4. To sound--as the noise of a multitude, பேசலாலொலிக்க. குமுறிவிழுகிறான். He is bellowing, vociferating; is wanton and mettlesome. உலைகொதித்துக்குமுறுகிறது. The water (for rice, &c.), is boiling up with a rumbling noise, &c. முலையிற்பால்குமுறிக்கொண்டிருக்கிறது. The milk in hte breast, or udder, is working up to gush out, or to distend the vessels. குமுற இடிக்க, inf. To pound foreibly in a mortar, in beating out the grain, &c. குமுறக்காய, inf. To be boiling hot-as oil; to boil up; to be heated to a high degree. குமுறிப்பாய, inf. To gush or spring out--as a roaring torrent. குமுறப்பிழிய, inf. To press out hard-as juice, &c. 20)