kuṭam (p. 116) s. A large kind of earthen pot, கும்பம். 2. A sign of the zodiac; Aquarius, கும்பவிராசி. Wils. p. 226. KUT'A. 3. Sugar, jaggery, molasses, சருக்கரை. 4. A globular or round part of a pillar, a cylindrical body, திரட்சி. Wils. p. 29. GUD'A. எண்ணெய்க்குடமும்வெறுங்குடமும்முட்டினாலெ தற்குச்சேதம். If a pot of oil come in collision with an empty pot, which, by breaking, is the greater loss; i.e. in collision, who is the sufferer, the man of character or the worthless person? ஒருகுடம்பாலுக்கொருதுளிஉறைமோர். One drop of butter-milk for coagulating a whole pot of milk; i. e. a good character, obligations of kindness, &c., are forfeited by a single bad action. புறக்குடத்துத் தண்ணீர்போல. Like water on the outside of a pot; i. e. forgotten as soon as learnt; advised or taught to no purpose. பொன்னின்குடத்துக்குப்பொட்டிடவேண்டுமோ.... Does it require that a golden pot be decorated; i. e. things of substantial worth need no embellishment. மாமியார்உடைத்தால்மண்குடம் மருமகளுடைத்தாற் பொன்குடம். If broken by the mother-inlaw, it is a mere earthen pot; but if by the daughter-in-law, it is a golden vessel; i. e. slight faults in inferiors are greatly magnified. குடங்கை, s. The palm of the hand. வெறுங்குடம், s. An empty pot. 2. (fig.) One who knows nothing. குறைகுடம், s. A water-pot not quite full. நிறைகுடம், s. A full water-pot; very good parts; a capable head. குடமூக்கு, s. The town of Combaconum, See கும்பகோணம். குடமூத, inf. To make a sound by blowing into pots, with dancing or jumping--as low-caste women at marriages and in some places at a temple, குடத் தினுள்ளூதியொலிபிறப்பிக்க. குடம்விட்டுக்கட்ட, inf. [prop.] To decorate the marriage pole with stiffened cloth, so as to resemble pots placed one on another. குடமுழா, s. A kind of drum made of a pot, முழவு. குடமல்லிகை, s. A kind of jasmine, ஓர் மல்லிகை, Jasminum sambac, L. Arabian jasmine. See மல்லிகை. குடமுருட்டி, s. A branch of the Kavery, ஓர் ஆறு. குடச்சிப்பி, s. A round shell or conch. குடவுழுந்தர், s. The name of a celebrated poet who, in his youth, was as long in getting a lesson as it required to fill a pot with lentils, உழுந்து, one at a time, ஓர்புலவன், குடவெழுத்தாணி, s. An iron-style with knobs or balls at the top, one above another, tapering to a point. குடம்வைத்தல், v. noun. Playing with the fists one on another, and knocking off the upper in succession, ஓர்விளையாட்டு. குடமண், s. White sand, வெண் மணல். (M. Dic.) 26)

kumāraṉ (p. 122) s. A son, புத்திரன். 2. A young man of sixteen years old, பாலி யன். 3. A man in the prime of youth from sixteen to twenty-four, or according to some, from sixteen to thirty-two. (See பருவம்.) 4. The son of a king's minister; a prince, இராசகுமாரன். 5. [in theatrical language.] A prince, the heir-apparent and an associate in the government of the empire, நாடகத்தில்வருங்குமாரன். 6. An adult son--a term of respect or flattery, விடலை. 7. Skanda, as enjoying eternal youth, முருகன். Wils. p. 23. KUMARA குமாரப்பல்லக்கு, s. A small palankeen. குமாரவர்க்கம், s. Lineage, progeny. தேவகுமாரன், s. The son of a deity. குமாரதளவாய், s. A prime-minister to the king of Madura. 23) *

kuruttu (p. 126) s. The white, tender leaves of a palm or plantain tree, recently shot forth, ஓலைமுதலியவற்றின்குருத்து. 2. The tender leaves or shoots of grain and of leguminous plants, &c., முளை. 3. Tenderness, இளமை. 4. White, வெண்மை. 5. The tender, delicate part of the internal ear, காதுக்குருத்து. குருத்தடைக்க, inf. To be stinted--as grain, putting forth no new leaves. குருத்துக்கக்க, inf. [prov.] To part from the roots and perish--as tender shoots of grain by early flooding. குருத்துவிட--குருத்தெறிய, inf. To put forth young, tender leaves--as palms, plantain trees, rice, &c., to sprout, to shoot. குருத்திறகு, s. Down; soft feathers. குருத்தோலை, s. A young, tender palm leaf, ஓலைக்குருத்து. குருத்தோலைப்பெருநாள், [in Roman Catholic usage.] Palm Sunday, when each attendant at church receives a palm leaf, in the form of a cross, which has been blessed by the priest, ஓர்திருநாள். 10)

kuṉṟi (p. 132) s. A medicinal climber, yielding the beautiful குன்றிமணி bean, Abrus precatorius, L. Wild Licorice; of which, there are three sorts, viz.: செங்குன்றி, வெண் குன்றி and கருங்குன்றி. 2. A jeweller's weight, equal to about two grains troy, அரைமஞ்சாடி. 3. A kind of native arsenic, மனோசிலை. குன்றிநிறக்கண்ணன், s. One whose eyes are as red as those of the குன்றிமணி. 2. A wild boar, so called because of the redness of its eyes, காட்டுப்பன்றி. குன்றிமணி, s. The seed of the குன்றி. குப்பையிலே போட்டாலுங் குன்றிமணி மங்காது. Though the குன்றி seed be cast into the dung-hill, it loses not its lustre; i. e. though one of high rank mingle with the lowly, he will not lose his standing. 71)

kukkil (p. 114) s. A bird, the jungle-cock, செம்போத்து. 2. [prop. குக்குலூ.] A fragrant gum-resin, bdellium. குக்கிலிற்கண்போல். As red as the eyes of a குக்கில் bird. குக்கிற்சூரணம், s. A kind of medicine prepared by stuffing a fowl with bdellium and then reducing it to a powder. 18)

kuṭkm (p. 116) s. A country on the Malabar coasவ; Koorg country, குடகதேசம்.--Note. It is one of the fifty-six countries, and forms the western boundary of the Tamil country. 2. A mountain on the Malabar coast, ஓர்மலை. குடகன், s. The king சேரன்--as the ruler of the குடகம் country. 9)

kurācāṉi (p. 125) s. A medical plant, ஓர்பூடு, Heliotropium Ceylanicum, L. குராசானியோமம், s. Black Henbane, Hyosciamus niger, L. 19)

kurōṭṭam (p. 127) s. A jackal, நரி. Wils. p. 259. KROSHT'U. 2. [properly குரோடம்.] A hog, பன்்்றி. Wils. p. 259. KROD'A. குரோட்டன், s. A he-jackal, ஆண்நரி. 11) *

kuṭṭimam (p. 117) s. Ground smoothed and plastered; floor plastered or paved, படுத்த பூமி. Wils. p. 227. KUT'T'IMA. 25) *

kuru (p. 125) க்கிறது, த்தது, க்கும், குருக்க, v. n. To be indignant, enraged, கோபிக்க. (p.) குருத்தல், v. noun. Being indignant and enraged, பெருங்கோபங்கொள்ளல். 25)