kuymykku (p. 124) s. Intricacy, im-methodicalness, confusion. In சித்தர்பாடல். See குச மசக்கு. 6) *

kulcuvētkṉ (p. 127) s. The pulp of Trichosanthes palmata, சவரிலோத்திரம். (M. 18)

kuṭavu (p. 116) கிறகு, குடவினது, குடவும், குடவ, v. n. To be crooked, bent, concave; to become crooked, வளைய. Wils. p. 226. KUT'A. 36) *

kurīi (p. 125) s. A small bird. See under குருவி. (p.) 23) *

kuṭāru (p. 116) s. A churning-pot, தயிர்கடை தாழி, (சாது.) See குடாரம். 43)

kukuram (p. 114) s. The name of a country; the kingdom of the prince Yadu, ஓர்தேசம். Wils. p. 224. KUKURA. 9)

kuttiram (p. 121) s. Deceit, guile, dis-ingenuity, insincerity, craftiness, subtility, knavery, வஞ்சகம். 2. Lying, falsehood, பொய். Wils. p.229. KUDRA. 3. Cruelty, inhumanity, குரூரம். Wils. p. 266. KSHUDRA. 4. A hill, a mountain, மலை. Wils, p. 229. KUDHRA. 5. [vul.] Sarcasm, irony, any cutting remark, insinuation, or allusion, சுடுசொல். 6. (சது.) Celerity, speed; intensity, சீக்கிரம். 7. Hemp, சணல். (M. Dic.) குத்திரக்காரன்--குத்திரமுள்ளவன்--குத் திரன், s. A knave, a crafty fellow; one who uses sarcasm. குத்திரப்பேச்சு--குத்திரமானவார்த்தை, s. Sarcastic language. குத்திரவித்தை, s. Craftiness, subtleness, knavery. 2. Sorcery, magic. 10)

kungkumam (p. 114) s. A species of fragrant tree, மரவம், Crocus sativus, L. Wils. p. 225. KUNKUMA. 2. A kind of red paint, செஞ்சா ந்து. 3. European saffron used in medicine, &c., குங்குமப்பூ. 4. Saffron or yellow colour; red colour; குங்குமநிறம். குங்குமஞ்சுமந்தகழுதைபோல். Like the ass that carries red paint, getting no benefit form it. குங்குமப்பூ, s. European saffron, ஓர் மருந்து. 2. The flower of the குங்குமம் tree, குங்குமமரத்தின்பூ. குங்குமக்காவி, s. Saffron-ochre, செ ங்காவி. குங்குமப்பொட்டு, s. A spot of red paint on the forehead. குங்குமவர்ணம், s. Saffron-color. குங்குமவாடை, s. Saffron-odor. குங்குமச்சம்பா, s. A yellow kind of rice, ஓர்நெல். குங்குமபாஷாணம், s. A kind of prepared arsenic, அஞ்சற்குளச்சி. குங்குமவலரி, s. A kind of rosecolored oleander. குங்குமவர்ணி, s. Saffron-stone, மஞ்ச ட்கல். (M. Dic.) 2. Yellow sulphuret of arsenic, அரிதாரம். 29)

kuṟṟm (p. 132) s. Fault; moral or physical imperfection, blemish, defect, deformity. பி ழை. 2. Crime, misdemeanor, guilt, தீங்கு. 3. Impurity; ceremonial or moral defilement--as cause of offence to the deity, of blight to plants, &c., சூதகம். 4. Reproach, stigma, charge, accusation, blame, குறை. 5. Amercement, mulct, fine, அபராதம். 6. (சது.) Sickness, நோய். முக்குற்றம், s. The three kinds of evil, incident to the soul in connexion with births, as darkening the understanding and leading to sin. 1. காமம், sexual desire, lust. 2. வெகுளி, anger. 3. மயக்கம், bewilderment, mental illusion. யாக்கைக்குற்றம், s. The five defects of the body; 1. கொட்டாவி, yawning. 2. நெட்டை, snapping the joints. 3. குறுகு றுப்பு, snoring. 4. கூன்கிடை, lying shrunk up. 5. நட்டுவிழல், nodding. அஷ்டகுற்றம், s. The eight imperfections of creatures. 1. ஞானாவரணியம், ignorance, or want of wisdom. 2. தரி சனாவரணியம், defective perception. 3. வேதநீயம், comprehensibleness. 4. மோக நீயம். subjection to the passions. 5. ஆயு, age, limited duration. 6. நாமம், having a name or describableness. 7. கோத்திரம், parentage, descent. 8. அந்தராயம். liability to impediments and accidents. The opposite of these are peculiar to the deity. See எண்குணம் under குணம். நூற்குற்றம், s. The ten faults or defects in a literary composition. 1. குன்றக்கூறல், a partial statement--saying too little. 2. மிகைபடக்கூறல், redundancy-saying too much. 3. கூறியதுகூறல், tautology--repetition. 4. மாறுகொளக்கூறல், inconsistency--contradictory statements. 5. வழூஉச்சொற்புணர்த்தல், the employment of improper or inappropriate words and terms. 6. மயங்கவைத்தல், obscurity, mystification. 7. வெற்றெனத்தொடுத்தல், emptiness, barrenness. 8.மற்றொன்றுவிரித்தல், digression--introducing another subject. 9. சென்றுதேய்ந்திறுதல், gradual loss of vigor and tone. 1. நின்றுபயனின்மை, useless statements; verbosity; bombast. இமைக்குற்றங் கண்ணுக்குத்தெரியாது. The eye does not see the defect of the eyelashes; i. e. one's own errors, and those of his family and friends, are unnoticed. குற்றங்கடிய, inf. To avoid guilt. குற்றங்களைய, inf. To free from errors. குற்றங்காட்ட, inf. To expose faults. குற்றங்காண, inf. To find fault. 2. To blame, to be blameable, &c. குற்றஞ்சாட்ட--குற்றஞ்சுமத்த--குற் றப்படுத்த--குற்றமேற்ற, inf. To conviet, charge with a fault or crime; to accuse. அவன்மேற்குற்றஞ்சுமத்து. He has been found guilty. குற்றஞ்சாராதவன், s. An innocent man. குற்றஞ்செய்ய--குற்றம்பண்ண, inf. To commit a fault; to perpetrate a crime; to do wrong, &c. குற்றஞ்சொல்ல, inf. To accuse, criminate, blame, censure, charge with fault; to impeach. 2. To object, gainsay. 3. To criticize; to be hypercritical, censorious, captious; to expose faults. குற்றத்தைமறைக்க, inf. To deny a crime; to hide a fault. குற்றந்தீர்க்க--குற்றம்பரிகரிக்க, inf. To correct faults, to free from faults; to expurgate, exculpate, absolve. குற்றந்தெரிக்க, inf. To exhibit faults; to criticize, to sift--as a literary production. குற்றப்பட, inf. To be in fault; to be found guilty, criminal, blameable. குற்றப்பாடு, v. noun. The state of being in fault; accusation, imputation. குற்றம்பார்க்க--குற்றம்பிடிக்க, inf. To find fault, to be censorious. குற்றம்பார்க்கிற்சுற்றமில்லை. Censoriousness destroys friendship. குற்றமில்லான்--குற்றங்களில்லான், s. Argha--as an immaculate being, அருகன். 2. Any holy being; an innocent person. குற்றமிறுக்க, inf. To pay a fine. குற்றம்பாராட்ட, inf. To exaggerate one's faults; to magnify guilt; to dwell too much upon one's faults. குற்றம்பொறுக்க, inf. To pardon, to forgive, to bear with faults. குற்றம்போட, inf. To impose a fine; to mulct. குற்றம்வாங்க, inf. To impose a fine. குற்றவாளி, s. A criminal, a malefactor, a culprit. 2. One convicted of crime. 3. A delinquent, an offender. கைக்குற்றம், s. Mistakes of the hand. See கை. 56)

kuṭṭai (p. 118) s. Shortness, dwarfishness-as af a person, குள்ளம். 2. A pool or pond. சிறுகுளம். 3. A handkerchief, a small shawl, கைத்துண்டு. 4. [prov.] Stocks, either for the legs, or the hands, தொழுமரம். 5. A white scabby eruption, considered contagious, ஓர்குட்டநோய். குட்டையன், s. (fem. குட்டைச்சி.) A short man. 2. A person affected with the குட்டை eruption. குட்்டையாக்க, inf. To cut short, to curtail. குட்டையாயிருக்க, inf. To be short. குட்டைபோட--குட்டைமாட்ட, inf. To put in the stocks. குட்்டைபிடிக்க, inf. To be covered with the குட்டை eruption. 2)