kecācainā (p. 136) s. The கையாந்தகரை plant. (M. Dic.) 40)

keṭilm (p. 137) s. The name of a river near Cuddalore, ஓர்நதி. 2. Abyss, a deep gulf, ஆழமானஓடை. 3. A den, கெபி. 4. A narrow passage, ஒடுங்கியபாதை. 7)

kevurā (p. 138) s. A sacred plant among the Hindus, துளசி, Ocymum sanctum, L. 34)

keccuckecceṉl (p. 136) v. noun. Chirping--as a lizard, பல்லியோசை. 2. Teasing, harassing, வருத்தல். 43)

kentu (p. 138) கிறது, கெந்தினது, ம், கெந்த, v. n. [prov.] To crawl--as grubs, animalcula, &c., in a sore; to writhe or wriggle, either as seen or felt, நெளிய. கெந்திக்கெந்திநடக்கிறான். He struts, he walks with an affected spring. நரகத்திலேகிடந்துகெந்துவான். He will writhe in hell--an imprecation. மனங்கெந்த, inf. To be perturbed through envy rage, &c. 18)

kevuḷi (p. 138) s. A red species of cocoanut. (See கேளி.) 2. [prop. கௌளி.] A wall lizard. கெவுளிச்செவ்விளநீர். The unripe fruit of the கெவுளி tree.--Note. The water of this nut is much esteemed for bathing an idol, and for medicinal use. கெவுளிசொல்லுகின்றது. The lizard chirps-regarded as an omen. கெவுளிபாத்திரம், s. A large reddish shell used by religious mendicants for receiving alms, eating, &c. கெவுளிசாத்திரம், s. The art or science of divining by the chirp of lizards. 36)

keccaikkolucu (p. 136) s. (Tel.) A chain with tinkling rings or bells for the feet od women. 47)

ketngketmeṉl (p. 138) v. noun. [local.] Palpitatiom of the heart; being full of fear. 5) *

kempu (p. 138) கிறேன், கெம்பினேன், வேன், கெம்ப, v. n. To rice, to be boisterous--as wind, waves, &c.; to swell, to heave--as the sea, உரத்தெழும்ப. 2. To rise up--as the blood in a rage, இரத்தங்கொதிக்க. 3. To cry, clamor, make a noise, to bustle, to make tumult--as persons in quarrels; to rise with indignation--as a warrior to the attack, ஆரவாரிக்க. கெம்பியெழும்ப, inf. To rise up--as persons in quarrelling, &c. 2. To be boisterous. கெம்பிக்கொண்டுபோக, inf. To go on roaring and raging. கெம்பல், v. noun. Bustle, clamor; a great noise, ஆரவாரம். 2. Rising, swelling, &c., எழும்பல். கெம்பளிப்பு, v. noun. Exultation, mirth, சந்தோஷம். 24)

keṭu (p. 137) கிறேன், கெட்டேன், வேன், கெட, v. n. To perish; to be destroyed, annihilated, அழிய. 2. To putrefy, rot, decay; to become tarnished, damaged, marred, blighted, கேடுற. 3 To be ruined in circumstances, வறுமையுற. 4. To be violated in chastity, கற்பழிய. 5. To degenerate, deteriorate; to change for the worse, morally or physically, நிலைகெட. 6. To be emaciated, reduced; to be deformed, disfigured, உருவழிய. 7. To be defeated, overcome, தோற்க. 8. To be intrinsically bad, evil or wrong, குணங்கெட. 9. To fall into ruin; to be demolished, destroyed, நாசமுற. 1. To be lost--as an article of property, &c., dropped, stolen or otherwise, காணாமற்போக. 11. To be squandered, spent, wasted, பொருள ழிய. 12. To be worn out, சிதைய. 13. To expire, to terminate--as the retribution of former deeds, வினைகெட. 14. [in gram.] To be elided, dropped, விகாரத்தாற்கெட. கெடுவாய். May you perish--a form of imprecation. கெட்டாற்குற்றார்கிளையிலுமில்லை. In poverty, friends are not found even among relations. கெட்டேனே. Ah! I am lost, ruined; I an undone. கெட்டுப்போனபார்ப்பானுக்குச் செத்துப்போனப சுவைத்தானங்கொடுத்தாற்போல. As if a dead cow be presented to a ruined brahman; said of an unprofitable pursuit by an incompetent person. கெட்டும்பட்டணஞ்சேர். Though to be ruined, go to the town. தரித்திரங்கெடும்படி. That the misery of poverty may cease. ஈற்றுயிர்மெய்கெடும். The final compound letter is dropped. கெடுகுடிசொற்கேளாது. A family given up to ruin will never listen to advice. கெட்டகுடியேகெடும். A ruined family will sink more and more. கெடுகாலம், s. A time of ruin, evil, drought, &c.; also used reference to retribution of evil deeds which is to come immediately. கெடுமதி, s. Wicked devices. 2. Folly, rashness, presumption. 3. Loss, ruin, waste. கெடுமதி கண்ணுக்குத் தெரியாது. Folly is blind. கெடுவான், appel. n. He who will perish--the wretch; commonly used abusively. கெட்டதனம், s. Bad disposition; badness. 2. Indecorum, incivility. கெட்டநடத்தை, s. Immoral or vile conduct. கெட்டநிலை, s. A bad state, a woful plight. 2. A dangerous profession. 3. A dangerous way or system--as of religion. கெட்டபுத்தி, s. Perverted understanding. 2. Bad counsel, &c. கெட்டமணம், s. An offensive smell. கெட்டரூபம், s. A deformed, monstrous or horrid shape. கெட்டவியாதி, s. A bad, malignant, dangerous disease. 2. The venereal or other filthy disease. கெட்டகேடு, s. Utter ruin, uselessness, unworthiness, &c.--usually as an exclamation கெட்டுப்போனவள், s. A seduced woman, a bad woman. கெடுதலை, v. noun. Ruin, அழிவு. 2. Damage, loss, detriment, injury, நஷ்டம். 3. Disaster, calamity, இடையூறு. 4. Degeneracy, vileness, evil, இழிவு. கெடுதல், v. noun. Perishing; being ruined, spoiled, defeated, &c. 2. Damage, injury, calamity, &c. 3. [in gram.] Elision, omission. கெடுதி, s. Loss of any thing dropped, stolen, or strayed, &c., இழப்பு. 2. Loss --opposed to gain, in astrological calculations, augural divinations, &c., நஷ்டம். (See நினைத்தகாரியம்.) 3. Emergency, hazard, extremity. ஆபத்து. 4. Ruin, அழிவு. 5. Evil, disaster, கேடு. 6. (fig.) The thing lost, இழந்தபொருள். ஒருகெடுதிசொல்லவேண்டும். Please to divine for me about what I have lost. கெடு, v. noun. Ruin, destruction; decay, கேடு. 2. Expiration of a limited time, a term or limit of time, தவணை. கெடுவாகவையாதுலகம். The world will not consider it a ruin. (குற.) கெடுத்தப்பிப்போயிற்று. The time set, is passed. கெடுப்படிக்கு. According to the time agreed upon. பத்துநாட்கெடுவிலே. At the expiration of the term of ten days. கெடுச்சொல்ல--கெடுவைக்க, inf. To fix a term of time, a day, &c. 2. To postpone. 8)