keḷiṟu (p. 139) s. A kind of fish, ஓர்மீன், Silurus vittales. 28)

kēmācci (p. 139) s. A plant, வெள்ளைக்காக் கணம். (M. Dic.) 50) *

kētārakavuḷam (p. 139) s. A tune, ஒரிராகம். 39) *

kēḷār (p. 139) s. See under கேள், v. 67) *

keṟci (p. 139) [prop. கர்ச்சி.] which see. 30) *

kēẕl (p. 139) s. A hog, a boar, a swine, பன்றி. 63)

kēṭṭai (p. 139) s. The eighteenth nacshatra comprising four stars, of which one is in the scorpion; also, that and the day when the moon is in this nacshatra, கேட்டைநட்சத்தி ரம். 2. A name of the goddess of misfortune, மூதேவி; [ex கேடு.] Compare சேட்டை. 33)

kēcari (p. 139) s. A lion, சிங்கம். Wils. p. 249. KESAREE. 2. One of the postures of the Yogi, sitting with the ankle under the posteriors, &c. (See அஷ்டாங்கயோகம்.) 3. Wils. p. 274. KHECHAREE. Moving through mid air, ஆகாயகமனம். (p.) கேசரியாசனம், s. See கேசரி, 2. கேசரியோகம், s. [in astrol.] The situation of the moon in conjunction with Jupiter, also in the first, fourth, seventh, or tenth sign; being very auspicious to a child born at that time. கேசரிமார்க்கம், s. The way or passage through mid-air. (p.) 11)

kētāram (p. 139) s. A place, the moderr Kedar, sacred to Siva, in the Himalaya range, ஓர்ஸ்தலம். Wils. p. 247. KETARA. 2. (சது.) A peacock, மயில்--probably கேகாரம் from Sans. Keka. 40) *

kēvalam (p. 139) s. Singleness; what is simple or alone, தனிமை. 2. Uniqueness, entireness, the only one of its kind, exclusiveness, ஒருங்கு. 3. Freedom, liberation from births, supreme bliss, மோக்கம். Wils. p. 248. KEVALA. 4. Destitution, extreme indigence, இன்மை. 5. Emaciation, மெலிவு. 6. Danger, criticalness, crisis, மோசம், ஆக்கி ரமம். 7. Unconsiousness, either absolute or transient; one of the three degrees of consciousness of the soul, the other two being சகலம் and சத்தம். (See காரணகேவலம், and காரியகேவலம்--Note. The five காரியகே வலம்.) states (momentary, transient unconsciousness of the living soul) are, 1. கே வலசாக்கிரம். 2. கேவலசொப்பனம். 3. கேவல கழுத்தி. 4. கேவலதுரியம். 5. கேவலதுரியதீதம். கேவலந்தீர்வலியபகை. Absolute, deep-rooted hostility. (பார.) கேவலஞ்சாப்பாட்டுக்கில்லை. There is no food at all. (c.) கேவலமாய்க்கிடக்கிறான். He is dangerously ill. (c.) கேவலசினேகிதம், s. Tender love. கேவலமானசரீரம், s. A feeble or emaciated body. கேவலப்படுத்த, inf. To detract, derogate, disparage. கேவலஸ்தன், s. A poor, indigent person. 2. An emaciated person; one prostrated in health. கேவலாவத்தை, s. One of the three states of the soul--as கேவலம். 7. கேவலான்னுவயானுமானம், s. [in logic.] An argument in which the affirmative is demonstrated both the syllogistically and inductively. (சிவஞானபோ.) கேவலவெதிரேகாணுமானம், s. [in logic.] An argument in which the negative is proved by both the syllogistic and inductive processes. (சிவஞானபோ.) 61)