koṭukoṭu (p. 146) க்கிறது, த்தது, க்கும், க்க, v. n. To feel very cold, shivering, கூதற் கொள்ள. (c.) 7)

kontāḷm (p. 146) s. [prov.] A drug which is an antidote to poison, ஓர்மருந்து. 76)

koḷḷiym (p. 147) s. The உமரி plant. 2. The புன்கு tree. (M. Dic.) 20)

koppḷm (p. 146) s. A blister, a pustule-as கொப்புளம். 82)

koẕuntṉ (p. 146) -கொழுந்தனார், s. [vul.] The husband's brother, commonly younger brother, புருஷனின்சகோதரன். கொழுந்தி--கொழுந்தியார், s. The wife's sister, commonly younger sister. 132)

kontu (p. 146) கிறது, கொந்தினது, ம், கொந்த, v. a. To peck, to pick, கொத்த. 2. To injure fruits by pecking, gnawing, &c., பழமுதலியனகொந்த. 3. v. n. To be enraged, furious; to be inflamed as with fury or anger, கோபமூள. கொந்திக்குதறிவிட்டது. The reptiles, &c., injured them. கொந்தல், v. noun. Picking, nibbling, கொந்துதல். 2. s. Fruits injured by birds, reptiles, &c., கொந்தப்பட்டகனி. 3. Anger, fury, கோபம். 4. A sign of anger. கொந்தல்மாங்காய், s. [prov.] Mangoes injured or stinted in their growth. 78)

koẕutu (p. 146) கிறது, கொழுதினது, ம், கொ ழுத, v. a. To dig into, hollow out--as beetles in wood and flowers, கோத. (p.) வண்டுகொழுதியலார் செய்குழன்மடவீர். Oh, ye whose lock o hair is hollowed by beetles. 130)

koṟṟvṉ (p. 147) s. The முடக்கொத்தான் plant. (M. Dic.) See கொற்றம். 33)

koẕumiccai (p. 147) s. See கொழுஞ்சி. 4)

kol (p. 146) --கொல்லு, கிறேன், கொன்றேன், வேன், கொல்ல, v. a. To take life, kill, slay, murder, கொலைசெய்ய. 2. To deprive mercury of its metallic properties by oxidation; to kill mercury, &c., இரசமுதலிய வற்றைக்கொல்ல. (c.) 3. (fig.) To vex, tease; to molest by continual importunity, அலட்ட. அரசனன்றுகொல்லுந்தெய்வம்நின்றுகொல்லும். The king is swift in executing judgment, but God waits. பார்க்கும்பார்வைஆsைக்கொன்றுபோடும். [prov.] His stern looks are enough to kill one. தன்னைக்கொல்லவரும்பசுவையுங்கொல்லவேண்டும். Even a cow that attacks one may be killed, i. e., we may destroy life in selfdefence. கொல்லத்தக்கசினம். Mortal wrath. கொல்லாமற்கொல்ல, inf. To speak sarcastically, to put one to shame by sarcasm. 2. To do one a great injury, to ruin one. 3. To compass one's death indirectly. 4. To touch the heart, by returning good for evil. கொல்லாமை, v. noun. [neg.] Abstinence from killing, one of the virtues. கொல்லாவிரதம், s. Vows to abstain from killing--as made by Jainas, Saivas, &c. கொல்லாவேதம், s. The sacred books or religion of the Jainas, அருகர்வேதம். கொல்லாவேதன், s. Argha--as the teacher of கொல்லாவேதம், அருகன். சாகக்கொல்ல, inf. To kill, to kill utterly. 2. To harass, torment. நன்றிகொல்ல, inf. To be ungrateful. 2. To abuse kindness. (குற.) கொல்லி, s. That which kills--as in ஆட்கொல்லி, ஈர்கொல்லி, கன்றுகொல்லி, சோறு கொல்லி, தாயைக்கொல்லி, தந்தையைக்கொல்லி, பிள்ளைகொல்லி, மரங்கொல்லி, மீன்கொல்லி, மூட் டைகொல்லி, &c. 2. A bow, வில். (p.) 3. Fire, as சேர்ந்தார்க்கொல்லி. கொல்லிடம், s. The river Coleroon, commonly கொள்ளிடம். கொல்லியர், s. See ஈரங்கொல்லியர். 111)