koẕiñci (p. 146) s. The orange tree, as கொ ழுஞ்சி, கிச்சிலி, Citrus, L. 2. Trees or plants --as figs, &c., which have their flowers in the receptacle and bear without blossoming, பூவாதுகாய்க்குமரம். 124)

kongkāṇi (p. 145) --கொங்கணி, s. A braided cocoa leaf, used as a covering against rain; also one made of சம்பை grass, or canvas cloth, மழைதாங்குமேல்மூடி. 19)

koḷḷai (p. 147) s. Robbery, plunder, pillage. devastation, depredation, sacking, பிறர்பொருளைக்கவர்கை. 2. Excess, abundance, copiousness, plenty, மிகுதி. (சது.) 3. An epidemic, a pestilence, a plague, பெருவாரி நோய்; [ex கொள்.] கொள்ளைக்கடிக்கப்போனேன். [prov.] I have been working without pay, for that bad man--spoken as an imprecation. கொள்ளைக்கும்ஊழிக்குந்தப்பு. Flee from devastating armies, and from epidemics. கொள்ளைக்குப்போனாலுங் கூட்டாகாது. One who intends to pillage, should not associate with others. கொள்ளாகொள்ளை, s. [prov.] Great abundance, plenty. கொள்ளைகொடுக்க, inf. To be plundered. 2. To allow plunder--as a general to his troops. கொள்ளைகொள்ள, inf. To plunder, to ravage, to spoil. 2. To usurp, to monopolize. 2. (p.) To engross the mind, affections, desires, &c. கொள்ளைக்காய்ச்சல், s. Epidemic fever. கொள்ளைக்காரர், s. Plunders, murderers. கொள்ளைநோய், s. As கொள்ளை. 3. கொள்ளைபோக--கொள்ளையாய்ப்போக, inf. To be plundered. கொள்ளையடிக்க--கொள்ளையாட--கொ ள்ளையிட--கொள்ளையெடுக்க, inf. To rob, plunder, sack, pillage, devastate. 2. To commit burglary. கொள்ளையாய்க்காய்க்க, inf. To yield abundantly--as trees, &c. (c.) கொள்ளையாய்க்கிடக்க, inf. To be in a state of devastation--as a town. 2. To be abundant. கொள்ளையுடைமை--கொள்ளைப்பொருள், s. Booty, spoil. ஒருகொள்ளை, s. A great abundance, or great number. See ஒரு. 22)

koṇr (p. 146) கிறேன், ந்தேன், வேன், கொணர, v. a. To bring, convey, கொண்டுவர. The imperative of this verb is sometimes, கொணா--as ஆவைக்கொணா, bring the cow. 41)

koṭṭāṉ (p. 146) s. [vul. for குட்டான்.] 33) *

koṭumai (p. 146) s. Cruelty, tyranny, oppression, violence inhumanity, கொடுங்கோன் மை. 2. Severity, harshness, vehemence, impetuosity, barbarousness, குரூரம். 3. Crookedness, flexture, obliquity, வளைவு. (Sans. Kota, crookedness.) 4. roughness, harshness, uncouthness, frightfulness, கோ ரம். 5. Vileness, turpitude, wickedness, baseness, flagrance, flagitiousness, தீமை. 6. Injustice, அநீதி. 7. Sharpness, poignancy, severity, கூர்மை. 8. adj. Satirical, offensive, injurious, கடுமை.--Note. In most of its meanings, bad or injurious qualities are implied. It differs from கடு மை, in Several meanings. Like that and similar abstract nouns, it drops the termination and combines with other nouns as an adjective, according to rule. வறுமைகொடிது. Poverty is cruel. வயிற்றுக்கொடுமையினால்வருந்துகிறான். He is vexed by want of food. கொடிது--கொடியது, appel. noun. That which is cruel, கொடுமையானது. கொடியகாடு, s. A wild, inhospitable desert. கொடியகூற்றன், s. The cruel Yama. கொடியசண்டாளர், s. Desperate wretches. கொடியபிறவி, s. Vile births--as evils to which souls are subject; horrid transmigration--as keeping the soul from union with the deity. கொடியமனம், s. A cruel or envious disposition. 2. The evil heart. கொடியமுகம், s. A frightful visage; a fierce countenance. கொடியமோசம், s. Flagrant errors. கொடியவஞ்சனை, s. Base turpitude. 2. A desperate fraud; a base imposition. கொடியவன், s. A vile wretch, a hardhearted cruel man. கொடியவீரன், s. A kind of prepared arsenic, கோடாசொரிபாஷாணம். (Rott.) கொடியவெப்பம், s. Oppressive, vehement heat of weather or climate, &c. 2. Poignant qualities of medicines. கொடியோன், s. A cruel man. 2. The plant, கற்றாழை, Aloes. கொடுங்கண், s. An evil eye, a cruel eye. கொடுங்காலம், s. A time of dearth, scarcity, drought, &c. 2. A time of general suffering. 3. A time of oppression, cruelty, tyranny. கொடுங்கோல், s. A despotic government or rule; tyranny. (lit.) a crooked sceptre--as opposed to செங்கோல், a right sceptre, அரசின்முறைகேடு. கொடுங்கோள், s. Atrocious backbiting, disgraceful calumny, அவதூறு. கொடுங்கோன்மை, s. Despotism, tyranny; injustice, oppression, அரசின் முறைகேடு. கொடுசூரி--கொடுஞ்சூரி, s. [local.] A desperately wicked woman. கொடுநுகம், s. The tenth lunar asterism. See மகம். கொடுஞ்சொல், s. Rude, harsh, severe language; harshness, reproof, abuse, &c. --as கடுஞ்சொல் and வன்சொல். கொடும்பசி, s. Severe hunger. கொடுமரம், s. A bow, வில். 2. Sagitarius of the zodiac, தனுராசி. கொடுமுடிச்சு, s. A hard, intricate knot, படுமுடிச்சு. 2. (fig.) Malignant plot, a vile conspiracy; contrivance to ruin one, founded on falsehood or truth, சதியாலோசனை. கொடும்பகல், s. [local.] Mid-day. See கடும்பகல். கொடும்பாவி, s. A heinous sinner. கொடும்பாவை, s. The effigy of an old woman, dragged through the streets with lights and vociferation, in time of drought, and burnt to expiate public crime and bring rain. Sometimes கொடும் பாவி. கொடும்புரி, s. A hard, through twist in a string, &c. 2. (fig.) A deep-laid plot for effecting one's dismissal from office, &c. கொடுந்தமிழ், s. The vulgar dialect of the Tamil. See தமிழ். கொடுந்துயர், s. Aggravated sorrow. கொடும்புலி, s. A lion, சிங்கம். 2. Loe of the Zodiac, சிங்கவிராசி. கொடுவரி, s. A tiger, புலி. கொடுவாய், s. A savage kind of animal, the hyena, ஓர்மிருகம். 2. A kind of fish, ஓர்மீன். 3. Slander, aspersion, வெ றும்புறங்கூறுகை. கொடுவாளை, s. The கொடுவாய் fish. கொடுவாள்--கொடுவாட்கத்தி, s. A long curved knife or garden hook. கொடுவினை, s. Heinous deeds, vile acts, vice, பாவம். கொடுவிஷம், s. Malignant poison, venom. 2. A kind of native arsenic, வெள்ளைப்பாஷாணம். கொடியபீசம், s. A kind of arsenic, சீதாங்கபாஷாணம். 14)

koḷuttu (p. 147) கிறேன், கொளுத்தினேன், வேன், கொளுத்த, v. a. To kindle a light; to set on fire; to inflame, ignite. தீப்பற்றுவிக்க. 2. To instigate quarrels; to enkindle strife, சண்டைமூட்ட. 3. To play the lute or other stringed instrument, வீணைமுதலியன வாசிக்க. (p.) 4. To impart, instil, or infuse knowledge, to form the mind, அறிவுகொ ளுத்த. (p.) 5. To light or fire a rocket, பாணங்கொளுத்த. 6. To spread a rumor, தூற்ற. 7. To reprove sharply, கண்டிக்க. 8. v. n. (fig.) To burn, to scorch--as the sun, வெயிற்கொளுத்த. வெயிற்கொளுத்துகிறது. The sun is scorching. பாணத்தைக்கொளுத்தினான். He has lighted [fired] a rocket. அவன் என்னுடைய குற்றத்தையெல்லாங் கொளுத்தி விட்டான். He has blazed abroad my faults. என்மனமெரியும்படிகொளுத்திவிட்டான்..... He made my mind to burn [with anger.] நான்அவனைநன்றாய்க்கொளுத்திவிட்டேன். I gave him a sharp, severe reprimand. கொளுத்திவைக்க, inf. To light, kindle, set on fire. நரம்புக்கருவியைக்கொளுத்த, inf. To play on stringed instruments. (p.) விளக்குக்கொளுத்த, inf. To kindle a light. வீடுகொளுத்த, inf. To set a house on fire. 11)

koṭu (p. 146) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To give, grant, afford, bestow, present, ஈய. 2. In combination, to issue--as commands; கட்டளையளிக்க; to communicate, impart--as knowledge, அறிவிக்க; to supply, give aid, உத விசெய்ய; to stay with the hand, or give support, முட்டுக்கொடுக்க; to create, give existence--as the Supreme Being, சிருட் டிக்க; to give place, to yield, இடங்கொடுக்க. Note.-- This word is generally used in its direct meanings of give, &c., only when there is a receiver, so as to correspond with வாங்க. It is therefore, except as to the elephant, incorrectly, though commonly, used in reference to the lower animals, Strictly also it implies the giving of a superior, to an inferior; but these distinctions are little noticed. When combined with the gerund of another verb or with a noun, the meaning is often modified--as சொல்லிக்கொடுக்க, to instruct, to teach; காட்டிக்கொடுக்க, to betray; முதுகு கொடுக்க, புறங்கொடுக்க, பின்கொடுக்க, to turn the back, to flee. கொடுப்பதொழியேல். Cease not to give [the poor.] கொடுக்கல்வாங்கல், v. noun. Dealing, bargaining. 2. Lending, borrowing, &c. அவனுக்குமெனக்குங்கொடுக்கல்வாங்கலுண்டு.... He and I have business transactions together. கொடுக்கல்வாங்கல்பண்ண, inf. To deal, bargain, barter; to lend and barrow. கொடுக்குமதி, s. [prov.] What is due to one, a debt. கொடாமை, v. noun. Not giving, withholding. கொடான். He will not give. கொடுத்துக்காட்ட, inf. To give and thus unintentionally encourage further application. கொடுத்துக்காட்டினால்விடார்கள். If you give way and encourage them, they will not let you be quiet. கற்றுக்கொடுக்க, inf. [loc.] To teach. சாகக்கொடுக்க, inf. To lose by death-as a mother her child, &c. புருஷனையுமகனையுஞ்சாகக்கொடுத்தேன்..... I have given my husband and son to death--lost them by death. நிறங்கொடுக்க, inf. To tinge, give a color. 2. To be sleek, smooth, plump-as a person in health. பால்பழங்கொடுக்க, inf. To present milk and peeled plantain--as the bride, to the bridegroom; the first food supplied to him. பெண்கொடுக்க, inf. To give a girl in marriage. முடித்துக்கொடுக்க, inf. To finish and give to another. 2. To marry; to give in marriage. வாங்கிக்கொடுக்க, inf. To take and give, that is, buy for another. கொடுப்பன--கொடுப்பனை, v. noun. Giving in marriage, கொள்வனை is receiving or marrying. எங்களுக்குமவர்களுக்குங் கொள்வினைகொடுப்பினை யில்லை. We do not intermarry. 6)

koṇṭi (p. 146) s. [local.] The corner pin for a hinge of a native door--as கொண்டை, கத வுக்குடுமி. 2. Pillage, plunder, ravage--as கொள்ளை. கொண்டியாய்த்திரிகிறான். He is sauntering about. கொண்டிக்கதவு, s. A door that turns with a pin at the upper corner. கொண்டிமாடு, s. A thievish, stray cow or bullock. கொண்டிமேய, inf. To graze thievishly where not allowed. கொண்டிப்பணம், s. The fine imposed for கொண்டிமேய்தல். 51)

koṭumpai (p. 146) s. A mountain rivulet; a cascade, அருவி. 2. A tank, குளம். 3. A gutter, a drain, தும்பு. 4. A kind of evergreen, ஓர்பச்சிலை. 15)