kolukolu (p. 146) க்கிறது, த்தது, க்கும், க்க, v. n. To become loose, disjointed, rickety, deranged in its parts, &c., கழல. (c.) 2. [loc.] To moulder, crumble into dust --as a dead body. 3. To be defeated in argument, &c., தோல்வியடைய. எலும்பெல்லாங் கொலுகொலுவாய்த் தெரிகிறது..... The bones all stick out. கொலுகொலுப்பு, v. noun. Becoming loose, disjointed. கொலுகொலுவெனக்கழல, inf. To become loose, or disjointed. 106)

koẕumai (p. 147) s. Plumpness, fullness, exuberance, luxuriance, richness, fertility, கொழுப்பு. 2. Riches, wealth, வளமை. 3. Color, good color, நிறம். The final மை. is dropped to form adjectives. கொழுங்கண், s. A well-formed eye; a wanton look. (p.) கொழுநீர், s. Highly fermented liquor --as toddy' &c. (p.) கொழுமணி, s. A rich gem. கொழுமதி, s. Self-conceit. (p.) கொழுமையாய்வளர்க்க, inf. [loc.] To nourish a child luxuriously. கொழும்புகை, s. Odoriferous smoke, நறும்புகை. (p.) (சது.) 5)

koṟṟi (p. 147) s. A young calf, பசுவிளங் கன்று. 2. Female of கொற்றன். See under கொற்றம். 35)

koṟi (p. 147) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To work or force off the husks from grains of rice with the fore-teeth--as persons, or with the beak--as birds; to bite or nibble grain, &c., பல்முதலியவற்றாற் கொறிக்க. 2. (fig.) To pick, eat but little; to piddle, கொஞ்சங்கொஞ்சமாயுண்ண. 3. [prov.] To make a ticking, clucking sound, கட்டுவிட்டொலிக்க. 4. To chirp--as a lizard, &c., பல்லிமுதலிய கொறிக்க. கொறிநெற்பதமாயிற்று. The paddy is grown so ripe that the husk can be easily forced off. அவன் என் தலையைக் கொறிக்கப்பார்க்கிறான். He attempts to nibble my head, i. e. to injure me. ஏன்சும்மாகொறிக்கிறாய்? [prov.] Why do you chatter in vain? கொறித்துப்பார்த்தல், v. noun. Trying rice that has been for husking, by biting, to ascertain whether it is dry enough. 2. Looking staringly with impudence. கொறிப்பு--கொறித்தல், v. noun. The act of nibbling or nipping. 25)

koṇr (p. 146) கிறேன், ந்தேன், வேன், கொணர, v. a. To bring, convey, கொண்டுவர. The imperative of this verb is sometimes, கொணா--as ஆவைக்கொணா, bring the cow. 41)

koḷkoḷeṉl (p. 147) v. noun. Sounding repeatedly; rumbling, gurgling, ஈரடுக் கொலி. 7)

koṭṭṇai (p. 146) s. A kind of herb growing in marshy places, ஓர்பூடு. 23)

koṭumai (p. 146) s. Cruelty, tyranny, oppression, violence inhumanity, கொடுங்கோன் மை. 2. Severity, harshness, vehemence, impetuosity, barbarousness, குரூரம். 3. Crookedness, flexture, obliquity, வளைவு. (Sans. Kota, crookedness.) 4. roughness, harshness, uncouthness, frightfulness, கோ ரம். 5. Vileness, turpitude, wickedness, baseness, flagrance, flagitiousness, தீமை. 6. Injustice, அநீதி. 7. Sharpness, poignancy, severity, கூர்மை. 8. adj. Satirical, offensive, injurious, கடுமை.--Note. In most of its meanings, bad or injurious qualities are implied. It differs from கடு மை, in Several meanings. Like that and similar abstract nouns, it drops the termination and combines with other nouns as an adjective, according to rule. வறுமைகொடிது. Poverty is cruel. வயிற்றுக்கொடுமையினால்வருந்துகிறான். He is vexed by want of food. கொடிது--கொடியது, appel. noun. That which is cruel, கொடுமையானது. கொடியகாடு, s. A wild, inhospitable desert. கொடியகூற்றன், s. The cruel Yama. கொடியசண்டாளர், s. Desperate wretches. கொடியபிறவி, s. Vile births--as evils to which souls are subject; horrid transmigration--as keeping the soul from union with the deity. கொடியமனம், s. A cruel or envious disposition. 2. The evil heart. கொடியமுகம், s. A frightful visage; a fierce countenance. கொடியமோசம், s. Flagrant errors. கொடியவஞ்சனை, s. Base turpitude. 2. A desperate fraud; a base imposition. கொடியவன், s. A vile wretch, a hardhearted cruel man. கொடியவீரன், s. A kind of prepared arsenic, கோடாசொரிபாஷாணம். (Rott.) கொடியவெப்பம், s. Oppressive, vehement heat of weather or climate, &c. 2. Poignant qualities of medicines. கொடியோன், s. A cruel man. 2. The plant, கற்றாழை, Aloes. கொடுங்கண், s. An evil eye, a cruel eye. கொடுங்காலம், s. A time of dearth, scarcity, drought, &c. 2. A time of general suffering. 3. A time of oppression, cruelty, tyranny. கொடுங்கோல், s. A despotic government or rule; tyranny. (lit.) a crooked sceptre--as opposed to செங்கோல், a right sceptre, அரசின்முறைகேடு. கொடுங்கோள், s. Atrocious backbiting, disgraceful calumny, அவதூறு. கொடுங்கோன்மை, s. Despotism, tyranny; injustice, oppression, அரசின் முறைகேடு. கொடுசூரி--கொடுஞ்சூரி, s. [local.] A desperately wicked woman. கொடுநுகம், s. The tenth lunar asterism. See மகம். கொடுஞ்சொல், s. Rude, harsh, severe language; harshness, reproof, abuse, &c. --as கடுஞ்சொல் and வன்சொல். கொடும்பசி, s. Severe hunger. கொடுமரம், s. A bow, வில். 2. Sagitarius of the zodiac, தனுராசி. கொடுமுடிச்சு, s. A hard, intricate knot, படுமுடிச்சு. 2. (fig.) Malignant plot, a vile conspiracy; contrivance to ruin one, founded on falsehood or truth, சதியாலோசனை. கொடும்பகல், s. [local.] Mid-day. See கடும்பகல். கொடும்பாவி, s. A heinous sinner. கொடும்பாவை, s. The effigy of an old woman, dragged through the streets with lights and vociferation, in time of drought, and burnt to expiate public crime and bring rain. Sometimes கொடும் பாவி. கொடும்புரி, s. A hard, through twist in a string, &c. 2. (fig.) A deep-laid plot for effecting one's dismissal from office, &c. கொடுந்தமிழ், s. The vulgar dialect of the Tamil. See தமிழ். கொடுந்துயர், s. Aggravated sorrow. கொடும்புலி, s. A lion, சிங்கம். 2. Loe of the Zodiac, சிங்கவிராசி. கொடுவரி, s. A tiger, புலி. கொடுவாய், s. A savage kind of animal, the hyena, ஓர்மிருகம். 2. A kind of fish, ஓர்மீன். 3. Slander, aspersion, வெ றும்புறங்கூறுகை. கொடுவாளை, s. The கொடுவாய் fish. கொடுவாள்--கொடுவாட்கத்தி, s. A long curved knife or garden hook. கொடுவினை, s. Heinous deeds, vile acts, vice, பாவம். கொடுவிஷம், s. Malignant poison, venom. 2. A kind of native arsenic, வெள்ளைப்பாஷாணம். கொடியபீசம், s. A kind of arsenic, சீதாங்கபாஷாணம். 14)

koṭuku (p. 146) கிறது, கோடுகினது, ம், க, local. a change of ஒடுங்கு.] v. n. To shrink or shrivel up with cold; to shiver with cold, to sit, or perch, &c., shivering with cold, குளிராலொடுங்க. 2. To be set on edge --as the teeth, பற்கூச. கொடுகிக்கொண்டிருக்க, inf. To be shrivelled, reduced in size, &c., with cold as a bird, &c. 2)

kottu (p. 146) கிறேன், கொத்தினேன், வேன், கொத்த, v. a. To grub, grub up, hoe, பூமி யைக்கொத்த. 2. To pick, snap, or grab at a bait; to peck--as a bird, to pick up food, t pick or pluck off, to peck up suddenly --as squirrels, rats, &c. 8. To strike and bite--as a snake. 4. To chop, hack, mince, gash. 5. To carve, engrave. கொத்தித்தெளிக்க, inf. To dig and sow the ground. கொத்தித்தின்ன, inf. To pick up and eat--as a fowl. கொத்திப்பிடுங்க, inf. To peck and tear; to feed upon a carcass--as revens. கொத்திப்போட, inf. To pick with the beak. 2. To pick up grain, &c. கொத்தித்தள்ள, inf. To fell--as a tree, &c. கொத்துவேலை, s. Carved work, engraving; statuary. கொத்தி, appel. n. [In combination.] a pecker--as in மீன்கொத்தி. கொத்து, v. noun. Grubbing; mincing; pecking--as birds; grabbing--as fish; biting--as a serpent; engraving, gashing, &c., as the verb. கொத்துக்கட்டி, s. [prov.] Clod hoed up. கொத்துத்தூர்வை, s. [prov.] Hollowness or looseness of land by hoeing, soil loosened by hoeing. 70)