cikā (p. 181) s. [in combination.] A tuft of hair, சிகை. (p.) சிகாச்சேதனம், s. Tonsure, cutting off all the hair of the head as an expression of grief for the loss of a father, &c. 2. The tonsure of a pandarum-guru on entering upon his office. (p.) சிகாமணி, s. The chief gem in a crown as worn on the head, முடியிலேதரிக்குமணி. 2. (fig.) A most excellent or distinguished person, சிரேஷ்டன்--as பண்டிதசிகா மணி, the prince of poets; தேவசிகாமணி, the chief among the gods; பெண்கள்சிகா மணி, A jewel-like woman; [ex மணி, gem.] சிகாமூலம், s. Bulbous-rooted plants, கிழங்குள்ள பூடு; [ex மூலம், root.] W. p. 842. SIKHAMOOLAM. சிகாவர்க்கம், s. A mingling or assemblage of flame, சுவாலைக்கூட்டம்; [ex சிகை.] சிகாவளம், s. A peacock, மயில். (சது.) 26)

cīvaram (p. 191) s. Cloth dyed with gall-nuts, worn by Buddhist priests, கடுக்காய்ச் சாயச்சீ லை. 2. Tattered garments worn by Buddhist or other mendicants. W. p. 329. CHEEVARA. 22) *

cittu (p. 183) s. Intellect, intelligence, the principle of knowledge or intellect in the deity, or human souls; spirit (as opposed to சடம் or அசித்து, matter or non-intelligence) in all its diversified forms in the various beings inhabiting the universe, whether supernal, infernal, human, brute or vegetable; all being capable of knowing and enjoying the deity, அறிவுப்பொருள். W. p. 325. CHIT. 2. (a change of சித்தி.) Illimitable and supernatural powers, obtained by abstract devotion, and exercised at pleasure; including the eight சித்தி, which see. 3. Legerdemain, sleight of hand, exhibition of supernatural appearances by means of magic, alchemy, &c., மாயாவித்தை. 4. The யாகம் sacrifice. சித்திலாதபோதுவேறுசீவனில்லையில்லையே. When there is no intelligence, there is no life. i. e. to deny intelligence [as a first cause.] is to deny that there is life. சித்தசித்து, s. Spirit and matter, or intelligence and non-intelligence--as eternal, uncreated principles in nature. சித்தசித்தீசுரன், s. Spirit, matter, and God--as constituting the world. (p.) சித்தாகாரம், s. Spirituality, incorporeality belonging to the spirit or intellect, as refined, purified and tending toward the deity; [ex ஆகாரம், form.] சித்துக்காரன், s. As சித்துவித்தைக்காரன். சித்துப்பறக்க, inf. To fly or pass through ether, as the சித்தர். 2. (fig.) To disappear, as a person; spoken in surprise or contempt. 3. (fig.) To carry one's self proudly, to take airs; to be supercilious. சித்துப்பொருள், s. An intelligent being, the faculty of intelligence, as in the deity or a soul--oppo. to சடப்பொருள். சித்துரூபம்--சிற்சொரூபம், s. Imbodied intelligence, a spiritual nature. 2. The deity as identified with the intellect. சித்துரூபன்--சிற்சொரூபன், s. The deity as a pure intelligence, கடவுள். சித்துவித்தை, s. As சித்து, 3. சித்துவித்தைகற்றவன்--சித்துவித்தைக் காரன், s. One skilled in deceptive performances. Compare சித்தன். சித்துவிளையாட--சித்துசெய்ய--சித் துகாட்ட, inf. To juggle, to play tricks, to exhibit supernatural appearances. சிற்சத்தி, s. See under சத்தி. சிற்சபை, s. See under சபை. 30)

cikkr (p. 181) s. Toddy, கள், (சது.) 46)

carvatāri (p. 169) s. See சருவதாரி. 16) *

cittuṭu (p. 183) s. A shrub, கிலுகிலுப்பைப் பூடு. Crotalaria, L. (R.) 31)

circṉ (p. 185) s. A kind of native arsenic, சீர்பந்தபாஷாணம். (M. Dic.) 41) *

cāripm (p. 179) s. The நன்னாரி plant. Country sarsaparilla. (M. Dic.) 8)

cḷḷu (p. 173) --சள்ளை, s. [vul.] Difficulty, trouble, intricacy, annoyance, perplexity, தொந்தரவு. (c.) சள்ளுத்தீர்க்க, inf. To decide or settle an intricate affair, to finish a troublesome business, &c. சள்ளுப்பட, inf. To pick a quarrel, to undergo difficulties; to intermeddle. சள்ளுப்புள்ளு, s. A quarrel, a wrangle, சண்டை. 2. An intricate or troublesome business, சிக்குப்பிக்கு. சள்ளுப்புள்ளெனவிழ, inf. To scold, to be quarrelsome, to be cynical. சள்ளெனல், v. noun. [vul.] Snarling, attacking one angrily, உறுமுதல். சள்ளுச் சள்ளென்று குரைக்க, inf. To bark angrily, as a dog. (c.) சள்ளைகழிய, inf. To be done or settled --as a business, தொந்தரையொழிய. 38)

caṭaram (p. 157) s. Belly, வயிறு. W. p. 338. JAT'HARA. சடராக்கினி, s. Gastric-fire; also, hunger as supposed to be caused by the gastric-fire, உதாரக்கினி. (p.) 33)