cāmi (p. 177) s. [a contraction of சுவாமி.] God, lord, the supreme Being, கடவுள். 2. Argha, அருகன். 3. Skanda, முருகன். 4. An elder, a senior, an elder brother, மூத் தோன். 5. Guru, either the spiritual teacher or Siva under this character, குரு. 6. A chief, chieftain, lord, master, எச மானன். 7. A matron, a lady, தலைவி. 8. Gold, பொன். W. p. 965. SVAMIN. சாமிவரங்கொடுத்தாலும் பூசாரியிடங்கொடுக்கமாட் டான். The deity may grant a boon, but the pujaree (priest) will allow no admittance, i. e. subordinates are commonly the most arrogant. சாமிபராக்கு. Swami, vigilance! attention! an expression by heralds on the approach of a king, an idol, or a great personage. சாமிதரிசனை, s. A sight of the idol, linga, &c., at the temple. சாமித்துரோகி, s. A traitor to the deity, or to his master. சாமிநாதன், s. Skanda--who was once a guru to Siva--as the guru and lord, கந்தன். சாமிபார்க்க, inf. To take a sight of the idol in the procession. (c.) சாமிமலை, s. The Pulney rock, where there is a celebrated temple dedicated to Skanda; as distinguished from இடும் பமலை, a rock situate by its side. See சுப்பிரமணியர்ஸ்தலம். 2. (R.) A town near Combaconum, ஓரூர். சாமியாடி, s. A possessed person. சாமிசெய்ய--சாமிகொண்டாட, inf. [vul. prov.] To celebrate a festival in times of sickness, pestilence, &c. (c.) 43) *

cilm (p. 186) s. Rock-salt, இந்துப்பு. (M. Dic.) 24)

cīr (p. 191) s. Beauty, comeliness, fairness, gracefulness, அழகு. 2. Prosperity, opulence, wealth, felicity, வாழ்வு. 3. Goodness, a good state, or condition, நன்மை. 4. Greatness, excellence, moral worth, worthiness, virtue, நன்னடை. 5. Distinction, peculiarity, சிற ப்பு. 6. [vul.] Nature, state, condition, நி லைமை. 7. Quality, தன்மை. 8. Moderation, consistency, uprightness, sobriety, decorum, propriety of character or deportment, கிரமம். (c.) 9. Reputation, renown, fame, celebrity, புகழ். 1. A picture; fancy work, சித்திரம். 11. Weight, gravity, பாரம். 12. The scales of a balance, தராசு. 13. Libra of the Zodiac, துலாராசி. 14. A foot in poetry, செய்யுளுறுப்பிலொன்று. 15. Tune in music, தா ளவொத்து. 16. Tinkling ornaments for the feet, காற்றண்டை. 17. A club, a bludgeon, த ண்டாயுதம். (சது.) 18. A pole for the shoulder in carrying burdens, காவுதடி. (நிக.) 19. Gold, பொன். 2. Noise, sound, ஒலி. 21. Wielding the shield as a fencer, சிலம்பம். The metrical feet are thirty, divided into five classes, viz.: 1. உரிச்சீர், or ஆசிரியவுரிச்சீர், feet peculiar to the அகவல் verse--as (a.) தேமா, foot of two simple syllables, a spondee. (b.) புளிமா, one compound and one simple syllable; an iambus. (c.) கருவி ளம். Two compound syllables, a pyrrhic. (d.) கூவிளம். One simple and one compound syllable, a trochee. The names serve also as models for the kinds of feet respectively. They are names of trees and their fruits. 2. வெண்சீர், or வெண்பாஉரி ச்சீர். Feet peculiar to வெண்பா verse; as (a.) தே-மாங்-காய். A foot of three simple syllables. (b.) புளி-மாங்-காய். One compound and two simples. (c.) கரு-விளங்--காய். Two compounds and one simple; an anap&ae;st. (d.) கூ-விளங்-காய். A simple, a compound and a simple. 3. வஞ்சியுரிச்சீர், or வஞ்சிச்சீர். Feet peculiar to வஞ்சி verse; as (a.) தே-மா ங்-கனி. A foot of two simple syllables and one compound. (b.) புளி-மாங்-கனி. One compound, one simple, and one compound; an amphibrach. (c.) கரு-விளங்கனி. Three compounds, a tribrach. (d.) கூவிளங்-கனி. One simple and two compound syllables. 4. பொதுச்சீர். Feet of four syllables peculiar to வஞ்சி verse; there are sixteen of them; the models for these are formed by adding respectively, தண்-ணி ழல், தண்-பூ, நறும்-பூ, நறு-நிழல் to the terms employed in the உரிச்சீர். 5. ஓரசைச்சீர். A foot of a single syllable; as (a.) நாள். A foot of one simple syllable. (b.) மலர். A foot of a compound syllable.--Note. 1. One use of the last two is to end the வெண்பா verse. --Note. 2. Sometimes feet answering to காசு, instead of நாள், and பிறப்பு instead of மலர், are employed to end the வெண்பா verse, i. e., the addition of குற்றுகரம் or short உ to the foregoing; and rarely the full உ, or முற்றுகரம் is found. சீராயிருக்கிறேன். I am in a good state. சீரழிக்க, inf. To disturb, subvert, pervert. 2. To ruin, demolish. 3. To disparage one's character. (c.) சீராக, inf. (adverbially.) Orderly, decently, properly, soberly, consistently, circumspectly, moderately, temperately, discreetly. சீராகநடக்க, inf. To act consistently, &c. சீராடிக்கொண்டுபோதல், v. noun. [prov.] The going of a married girl to her father's house for redress of grievances from her husband's family, especially from her mother-in-law. (c.) சீரானநடை, s. A moderate pace. 2. Good moral character without excess. சீரிழுக்க, inf. To pervert good circumstances. (R.) சீரிட--சீர்செய்ய--சீர்கொடுக்க, inf. To give house-hold utensils, &c., to a daughter when married. 2. To put in order, சீர்செய்ய. சீருக்குவர--சீரிலேவர, inf. To be altered for the better, to come to a right or natural state. சீரைத்தேட, inf. To desire wealth. (Avv.). சீரைவிசாரிக்க, inf. To inquire after one's health. (R.) சீர்குலைய, inf. To be disordered, deranged. 2. To be lost--as character, ruined--as circumstances; to be disgraced. 3. (fig.) To be defloured, கற்பழிய. சீர்குலைச்சல், v. noun. Disorder, immodesty. (R.) சீர்கெட, inf. To degenerate, deteriorate, to become tarnished, corrupt, spoiled. சீர்கெட்டவன்--சீர்கேடன், s. A worthless person, a wretch. 2. A sloven. சீர்கெட்டவாழ்வு, s. Unhappy, domestic life. சீர்கேடு, s. Disorder, derangement, irregularity. 2. clumsiness, awkwardness. 3. Ugliness, deformity. சீர்கேடி, s. The goddess of misfortune or poverty, மூதேவி. (நிக.) (p.) சீர்சிறப்பு, s. Splendid prosperity. சீர்செய்ய, inf. To put in order, regulate, improve. 2. To adorn. 3. As சீரிட, which see. சீர்திருத்த, inf. To correct, rectify, amend, ameliorate, to perform. சீர்திருந்த--சீர்பொருந்த, inf. To be corrected, rectified, reformed, &c. சீர்தூக்க, inf. To weigh or examine with a balance. 2. To weigh in the mind, to consider, deliberate. 3. To compare--commonly with பார்த்தல், for the second and third persons. சீர்தூக்கிப்பார். Ponder this well. சீர்நிருவாகம், s. Condition, state, circumstances; [ex நிருவாகம், strength.] சீர்பண்ண, inf. To make ready, to put in order, correct, improve. சீர்பதி, s. The Supreme Being, கடவுள். See சீபதி. சீர்பாதம், s. The divine feet, the illustrious feet--spoken reverently for the person. See சீபாதம். சீர்பெற, inf. To attain prosperity. சீர்போட, inf. [prov.] To tie the balance string to a paper kite. (c.) சீர்ப்பட--சீர்பட, inf. To be restored, to amend, recover, come to a good state --as செம்மைப்பட. சீர்ப்படுத்த, inf. To reform, improve, bring to a good state--as செம்மைப்படுத்த. சீர்ப்படுத்திவைக்க, inf. To arrange things in order. சீர்ப்பாடு, s. Celebrity, distinction, eminence, splender, beauty. (p.) சீர்ப்பிழை, s. An impediment, an obstacle, an untoward circumstance. 2. Fault, defect, குற்றம். சீர்மடக்கு, v. noun. Repetition of a foot in a line. (p.) சீர்மரம், s. A weaver's beam, படமரம். சீர்வரிசை, s. Presents made to a married girl, or one arrived at puberty (c.) ஒருகண்டசீராய், adv. Equally, uniformly, uninterruptedly. ஒருசீரானவன், appel. n. One who maintains consistency of character, moderation of temper, &c. பலசீரும்நடக்கும். You will be hospitably entertained. Or the matter will take verious shapes. துர்ச்சீர், s. A bad state or condition. நற்சீர், s. A good state or condition. 7)

camacai (p. 161) --சமசி, s. Completeness, fullness, பூர்த்தி. 2. A line or part of the line of a stanza proposed as a trial of skill to be completed by a poet, கவியரசு. (See சமுத்தி, 1.) W. p. 895. SAMASYA. 3) *

cīkkiram (p. 190) s. W. p. 847. SEEGHRA. Haste, speed, quickness, celerity, velocity, விரைவு. 2. Expertness, expeditiousness, dispatch, கைச்சுறுக்கு. 3. (fig.) Intensity, severity, acuteness, rapidity--as of a disease; violence of a medicine, &c., மருந்துவீறு. 4. (fig.) [vul.] Anger, irritability, impetuosity, கோ பம். 5. [prov.] Acrimoniousness, pungency--as of tobacco, spirituous liquors, &c., உறைப்பு. 6. [in astron.] Annual parallax or elongation, as சீக்கிரபரிதி. சீக்கிரத்துக்கு, adv. Hastily, quickly. (R.) சீக்கிரகதி, s. A quick pace, rapid progress. 2. The quick movement of a carriage, a horse, &c. (p.) சீக்கிரகாரன், s. An expeditious person. சீக்கிரபுத்தி, s. Hasty counsel, precipitancy, rashness, foolhardiness. சீக்கிரப்படுத்த, inf. To hasten, hurry, expedite, quicken. சீக்கிரபரிதி, s. [in astron.] The annual parallax of a superior, or elongation of an inferior planet. சீக்கிரப்பட, inf. To be peevish, to take offence easily. 2. To be in haste, to be busy. சீக்கிரமானபுகையிலை, s. [prov.] Pungent tobacco. சீக்கிரம்பண்ண, inf. v. n. To hasten, to hurry. 2. [prov.] To be hot, as the sun; pungent, as tobacco; violent as poison, &c. சீக்கிரகேந்திரம், s. [in astron.] Commutation, being the angular distance of the sun from a planet. சீக்கிராத்தம்--சீக்கிரார்த்தம்--சீக்கிரவ ரை, s. [in astron.] The first equated geocentric longitude; [ex அர்த்தம்.] 35)

cintu (p. 184) s. The sea, the ocean, கடல். 2. Water, நீர். 3. A river in general, ஆறு. 4. The country bordering on the Indus, Sindh, சிந்துதேசம். 5. The language of the சிந்து country, one of the eighteen languages, பதினெண்பாடையிலொன்று. (See பாடை.) 6. The river Indus, சிந்துநதி. 7. An elephant--as சிந்தூரம், யானை. (p.) W. p. 925. SINDDHU. 8. A species of ode of five உறுப்பு or members, the first being a very short line and called பல்லவி, the second one longer, named அனுபல்லவி, and the remainder சரணங்கள், சிந்துகவி. 9. Any poetic line of three feet, முச்சீரடி. 1. Any short person, a dwarf, குள்ளன். (நிக.) 11. A precious stone, cat's eye, வைடூரியம். 12. A shrub, இருவாட்சி. (M. Dic.) சிந்தடி, s. As சிந்து, 9. சிந்துகவிப்புலவர், s. Petty poets, who make ballads, odes, &c.,--opp. to ஆசுகவிப் புலவர். சிந்துக்காணி, s. See under காணி. சிந்துசாரம், s. Sea-salt, கடலுப்பு. சிந்துதேசம், s. As சிந்து, 4. 2. India as bound by the river Indus, இந்துதேசம். சிந்துநதி, s. The Indus river. சிந்துநாட்டார், s. The people of Sindh. சிந்துரதம், s. Rock-salt, இந்துப்பு. சிந்துரத்தம், s. Salt, உப்பு. (M. Dic.) சிந்துலவணம், s. See under இலவணம். 2)

cāpputāḷm (p. 177) s. A particular mode of drumming, ஓர்தாளம். (Modern.) 19)

cntil (p. 159) s. Saturn, சனி. (திவா.) 111) *

cppḷi (p. 160) கிறது, ந்தது, யும், ய, v. n. (also சப்பளிக்க). [vul.] To become flat, to be crushed and deformed, to be flattened down or pressed out of form, தட்டையாக. [from Sa. Charpa, falt and low.] சப்பளிந்தஆணி, s. A flat-headed nail. சப்பளிந்தமுகம், s. A flat face. சப்பளிந்தமூக்கு, s. A flat nose. சப்பளித்துப்போக, inf. To be swelled out. (R.) 41)

cattam (p. 159) s. Sound in general, clamor, ஒலி. 2. Tone in music, இசை. 3. Voice, குரல். (c.) 4. A word, a vocable, மொழி. 5. Inspired or revealed sayings, பெரியோர்மொ ழி. [உபநிட]. 6. The declension of Sanscrit nouns. W. p. 829. S'ABDA. 7. [vul. loc.] Cartage, cart hire, &c., மாடுமுதலியவ ற்றிற்குக்கொடுக்குங்கூலி. சத்தபரிசரூபரசகந்தம். Sound, touch, form, taste, smell--as the objects of the five senses. See தன்மாத்திரை. சத்தங்காட்ட, inf. To give a signal with the voice, &c. to call, to halloo. 2. To cry out, clap hands, &c., in order to scare away snakes, wild beasts, &c. 4. To cry out, as a signal in cases of danger. சத்தங்கேட்க, inf. [loc.] To propose a price for cartage. சத்தசங்கிரகம், s. A combination of of sounds. 2. A glossary. (p.) சத்தசாத்திரம், s. Philology; especially the Etymology of Sanskrit words. 2. Phonics, acoustics. சத்ததன்மாத்திரை, s. The archetype of sound. See தன்மாத்திரை. சத்தப்பட, inf. To sound, &c., ஒலியுண் டாக. 2. To clang, tinkle, sound, ஒலிக்க. 3. To be uttered--as the sound of a letter, எழுத்தொலியுண்டாக. சத்தப்படாமல். Without noise. 2. Without one's knowledge. சத்தப்பிரதி, s. [prov.] Knowing only by hearsay. (Limited.) சத்தப்பிரமம், s. Inspired writings, the Vedas as the voice of deity. 2. The system which maintains that sound is god, சத்தமேபிரமமென்க. 3. Directions for the modification of sound; one of the sixty-four கலைஞானம்; which see. சத்தப்பிரமமுள்ளிருக்கத்தொள்ளைச்செவியனாலுண ருஞ்சத்தப்பிரமமென்றோதுஞ்சளப்பேய். While the holy divinity dwells within, there are certain cavilling fools (devils) who teach that sound perceived by the ears is Brahm. சத்தப்பிரமவாதம், s. A system which regards the Vedas as deity, or sound as god. சத்தப்பிரமாணம், s. Inspired sayings, as one of the eight laws ascertaining truth, See பிரமாணம். சத்தமாய், adv. Audibly or aloud. சத்தம்பறிய, inf. To make a load report--as of a cannon. சத்தமிட--சத்தம்போட--சத்தம்வைக்க, inf. To make a noise. 2. To cry out. (c.) சத்தார்த்தம், s. The literal meaning of a word; [ex அர்த்தம்.] (p.) சத்திக்க, inf. To sound, make a noise, ring, ஒலிக்க. (p.) 2. See under சத்தி. சத்தித்தல், v. noun. Sounding. 45) *