ciṇungku (p. 182) கிறேன், சிணுங்கினேன், வேன், சிணுங்க, v. n. To whine, pule, snivel, whimper; to repine, be discontented, மூக் காலேயழ. 2. To rain slightly, in light showers; to drizzle, மழைதூற. (c.) மழைசிணுங்கிக்கொண்டுநிற்கிறது.... It rains slightly and at intervals. சிணுங்கல், v. noun. Whining, whimpering, கொஞ்சுதல். 2. Drizzling rain, மழைத்தூற்றல். (c.) 11)

cṇṭmārutcintūrm (p. 158) s. A kind of சிந்தூரம், preparation used medicinally. 9)

cavuṇṭikar (p. 172) s. (pl.) Venders of spirituous liquors, மதுவடிப்போர். See சௌண்டிகர். 37)

cāvl (p. 180) s. (vul. a change of சேவல்.) A cock; the male of the dunghill fowl, and some other birds. (c.) சாவல்கூவ, inf. To crow--as cocks. சாவற்கட்டு--சாவற்போர், s. Cockfight. சாவற்கத்தி, s. Artificial cock's spurs, gaffles. சாவற்சூட்டு--சாவற் கொண்டை, s. Cock's comb. சாதிச்சாவல், s. A cock of a superior brood. See under சாதி. நாட்டுச்சாவல், s. A country cock, or one inferior. 35)

cangkiramam (p. 156) s. The transit of the sun or any planet from one sign to another. 2. The end of month, year, &c., and the beginning of the one following. See சங்கிராந்தி. W. p. 88. SANKRAMA. சங்கிரமதுருவம், s. The time of day (usually reckoning from Friday in நாடி, விநாடி, &c.,) at which the new year commences. ஆடிச்சங்கிரமம், s. The beginning of July. சங்கிரமிக்க, inf. v. n. To pass from one sign to another--as the sun, இராசியிற் சேர. 2.To begin--as a month or year, மாதவருஷந்துவங்க. 12) *

caraṇam (p. 166) s. Foot, leg, emphatically the foot of a deity or great person, பாதம். 2. A line in poetry; also, any one of the three or more lines or stanzas of an ode that occurs between the repetition of the chorus, சிந்துமுதலியசெய்யுளடி; [ex சரம், moving.] W. p. 319. CHARAN'A. 3. Homage, reverence, worship at the foot of a great person, நமஸ்காரம். 4. Shelter, refuge, protection, asylum-as சரண், அடைக்கலம். (c.) 5. A house, வீடு. W. p. 831. SARAN'A. 6. Agricultural towns or villages, மருதநிலத்தூர். (Compare நகரம், ஆவாசம், வசதி, அகரம், and உறையுள்.) 7. A peacock's tail, மயிற்றோகை. (நிக.) 8. A peacock, மயில். 9. (R.) The அரசு tree. (p.) சரணஞ்சரணம்ஐயா. Homage; homage to you, my lord. 2. Your feet, Sir, are my refuge. சரணஞ்சொல்ல, inf. To salute in a humble manner. சரணமடைய--சரணம்புக, inf. To apply for shelter, take refuge. சரணம்பண்ண, inf. To prostrate one's self at a person's feet in homage. சரணவாதம், s. [prov.] Cramp in the legs. சரணாகதம்--சரணாகதி, s. Taking refuge with one; application for protection. 2. Refuge, asylum, அடைக்கலம்; [ex சரணம், et ஆகதம், coming.] சரணார்த்தி, s. Seeking protection or succour; dependence on another for protection, அடைக்கலந்தேடல்; [ex அர்த்தி, begging.] சரணாயுதம், s. The gallinaceous fowl, a cock whose feet is its weapon, சேவல். Compare காலாயுதம். சரணாரவிந்தம்--சரணபங்கயம், s. The lotus feet of a great person, the feet-spoken for the person himself; [ex அரவிந் தம், lotus.] 42) *

cāvṭi (p. 180) s. (Tel. சாவி.) A choultry, a place of shelter, lodging, &c., for travellers, a rest-house, வழிப்போக்கர்தங்குமிடம். 2. The place where the chief of a village holds his conclaves, கிராமச்சாவடி. 3. An office, கச்சேரி. (c.) சாவடிச்சீட்டு, s. A choultry-bill. சுங்கச்சாவடி, s. See under சுங்கம். 31)

citāpampucam (p. 182) --சிதாம்போசம், s. The white lotus, வெண்டாமரை; [ex அம்புசம், அம் போசம்.] (M. Dic.) 43) *

cñcāli (p. 157) s. [loc.] A large gun, பெ ருந்துப்பாக்கி. (Limited.) 13)

cattinipātam (p. 159) s. [in the agamas.] The degree of spiritual advancement in which there is an utter mortification of self, and self-energizing principles, and a ripening of the soul for union with the deity; [ex சத்தி, self energy, et நிபாதம், prostration.] சத்திநிபாதர், s. Those in whom self will is subdued, and who tend toward the deity, மனதையடக்கித் தெய்வம்வழிபடுவோர். 60) *