cmpōkku (p. 165) s. A fleet, a company of ships, கப்பற்கூட்டம். (R.) 4) *

cīṟūr (p. 191) s. Hunters' village in hilly districts, மருதநிலத்தூர்; [ex சிறு et ஊர்.] (இராமா.) 50)

civ (p. 187) க்கிறது, ந்தது, க்கும், க்க, v. n. (etymological'y செவ.) To redden, blush, to be red, to be streaked or tinged with red, செவக்க. 2. To become angry, to redden, as the eyes by anger, உக்கிரங் கொள்ள.--Note. Where redness comes on of itself, சிவத்தது is used in the past tense; where art is used, or the thing is red by birth, or origin, சிவந்தது is common; but in the latter it is sometimes optional; சிவந்தது may sometimes indicate the deeper color.--Note. 2. The participle in the latter form (as also in கறுத்தல்.) requires reduplication before hard letters. சிவத்தமுகம், s. A red face by nature. சிவத்தவுடம்பு, s. A copper colored person. (lit.) a red body. சிவந்தகல், s. A red gem, a ruby or other reddish stone. சிவந்தகுளிகை, s. Red pills given in fevers, சிந்தூரக்குளிகை. சிவந்தசோறு, s. [prov.] Rice made reddish by being burnt in boiling. சிவந்ததானியம், s. Reddish kind of grain. சிவந்ததோல், s. A fair, red skin. சிவந்தநாயுருவி, s. [com. செந்நாயுருவி.] A species of நாயுருவி, which see. சிவந்தபழம், s. A red fruit, a reddening fruit. Compare செம்பழம். சிவந்தபூமி, s. Red soil, செங்காடு. சிவந்தமேனி, s. A red body--commonly used for persons and fruits. சிவந்தவாய், s. A mouth with red lips. சிவந்தராசி, s. [prov.] Any thing red --generally used for ripe fruits. (c.) சிவந்தவேசை, s. The செம்பரத்தை shrub, shoe-flower; [ex சிவந்த--செம், et வேசை--பரத்தை.] (M. Dic.) சிவந்தவுடை, s. Red vestments as worn by some of the gods. (p.) கண்சிவக்க, inf. To redden--as the eyes through anger or disease. சிவப்பு, v. noun. Ruddiness, redness in all its variety of shades from brown. yellow, or chocolate to a bright scarlet. செந்நிறம். 2. Redness of eyes, blush of countenance, &c., as signs of anger, சினக் குறிப்பு. சிவப்பம்மான்பச்சரிசி--செவ்வம்மான் பச்சரிசி s. A plant. See அம்மான்பச்சரிசி. சிவப்பாமணக்கு--செவ்வாமணக்கு, s. A red kind of ஆமணக்கு, which see. சிவப்பவரை, s. A red kind of bean. See செவ்வவரை. சிவப்பானவெள்ளைச்சி, s. A kind of ore, புற்றாம்பழம். (R.) சிவப்பன், s. A person of a reddish, florid, fair complexion. (Rare.) சிவப்பி, s. [com. செகப்பி.] A woman of light complexion. 2. [prov.] A reddish cocoanut or its tree, சிவப்புத்தேங்காய். சிவப்புக்கந்தி, s. A kind of native arsenic, கோழித்தலைக்கந்தகம். (R.) சிவப்புக்கல், s. A red stone, one of the hundred and twenty kinds of ore, ஈரற்கல். சிவப்புப்பொடி, s. A red gem of a smaller species. (c.) சிவப்புச்சோளம், s. [com. செஞ்சோ ளம்.] The red maize. சிவப்புப்பசளை, s. A plant. See செம்ப சளை. சிவப்போலை, s. Olas tinged red for baskets, mats, &c. சிவப்புக்கரு, s. Yolk of an egg; commonly மஞ்சட்கரு. சிவப்புக்கொடிப்பசளை, s. A plant, ஓர் பூடு. Bassella rubra, L. (R.) சிவப்புமந்தாரை, s. A tree, Bauhinia purpurea, L. சிவப்புமானம், s. [prop. சிவப்புவானம்.] A red sky--as செவ்வானம். சிவப்புவர்ணம், s. A red plant; a red color. 13) *

c (p. 153) As a prefix in words of Sanskrit origin denotes. 1. Addition--as in சமு லம். 2. Sameness, identity--as in சக லன். 3. Superiority, excellence--as in சவினயம். 4. Intensity--as in சானந் தம், &c. It supplies the place of the following eight Sanscrit letters: , , , , , ஷ, ஸ, க்ஷ. 4)

camacai (p. 161) --சமசி, s. Completeness, fullness, பூர்த்தி. 2. A line or part of the line of a stanza proposed as a trial of skill to be completed by a poet, கவியரசு. (See சமுத்தி, 1.) W. p. 895. SAMASYA. 3) *

cṭṭm (p. 157) s. A wooden frame, மரச்சட் டம். 2. Rule, order, regulation, especially written rule, &c., ஏற்பாடு. 3. A copy, commonly a double ola, either written or intended for writing, எழுதுஞ்சட்டம். 4. Exactness, precision, accuracy, neatness, nicety, propriety, திட்டம். 5. Formula, plan, model, delineation, projection, மாதிரிச் சட்டம். 6. Bag in the civet cat, புனுகு சட்டம். (c.) இப்பொழுது புதுச்சட்டமாய் நடக்கிறது. Matters are now ordered according to a new rule. இதுசட்டமாயிருக்கிறது. This is neat and fine. சட்டப்பலகை, s. [prov.] Board frames. 2. A flat ruler. சட்டந்தைக்க, inf. To frame, to put or nail on a frame. சட்டந்திருத்த, inf. To correct writing. (R.) 2. To amend an act, a regulation, &c. சட்டங்கட்ட, inf. To regulate. 2. To appoint one to manage a thing. சட்டதிட்டம், s. Accuracy, preciseness. 2. Code of regulation. (c.) சட்டங்கொழிக்க, inf. [loc.] To talk in a high strain. (R.) சட்டம்பண்ண, inf. [prov.] To legislate, regulate, order, &c. சட்டம்பார்க்க, inf. To inspect the school boy's ola copies. சட்டம்பியார், s. [prov.] A pedagogue, school master, உவாத்தியாயர். சட்டமாய், s. [adverbially.] Handsomely, properly, freely, &c. சட்டமாய்ப் பேசலாம். You may speak whatever you like. சட்டம்பிள்ளை--சட்டாம்பிள்ளை--சட்டம் பிப்பிள்ளை, s. A monitor, an usher. (c.) சட்டவட்டம், s. Accuracy, neatness, fineness, &c. (c.) சட்டவளை, s. [prov.] Cross beams connecting the wall plates. சட்டவாள், s. [prov.] A large saw fixed in a frame. சட்டவிளக்கு, s. [loc.] Rows of lamps in a square frame in a temple, opposite the door, so as to be seen outside. சட்டந்தட்ட, inf. To extract the oil from the dried bag of the civet cat. இருப்புச்சட்டம், s. An iron bar. 2. [prov.] The iron-plate around a wheel. அதிகாரச்சட்டம், s. The regulations, acts, &c., of the Government. தேசசட்டம், s. Law of the country. 62)

clācttu (p. 169) s. [prop. சிலாசத்து] which see.] (c.) 54) *

cāẕai (p. 180) s. [improp. for சாழல்.] A female play. 2. (R.) [improp. for சாளை.] A hut, குடிசை. (c.) சாழைகொட்ட, inf. To clap the hands, as infants or dancers. 50)

cā (p. 174) கிறேன், செத்தேன், வேன், சாக, v. n. To die, இறக்க. 2. To perish or be injured --as grain--, &c., கெட. 3. To dry up--as a sore, &c., காய்ந்துபோக. (Sa. Jya.)--Note. சாவ and sometimes சா are used in poetry for சாக. and சாம் for சாகும். அவள்பேரிலேசாகிறான். He is dying (from love) for her. சாவதுபிழைப்பதாயிருக்கிறான். He is dangerously ill. செத்துப்பிழைத்தாயா. Are you just come to life? Spoken of one absent, or inattentive who afterwards asks for an explanation. செத்தவீடு. A funeral-house. கால்கைசெத்துப்போயின. The arms and legs are wearied by walking, &c. சாகக்கொடுக்க, inf. To lose a near relative, to be bereft--used chiefly in expressions of regret, and in lamentations for the dead. சாகக்கொல்ல, inf. To kill, to kill outright. 2. (fig.) To harass, to torment. சாகத்துணிந்தவன், s. One who voluntarily braves death in battle, or by any desperate act. சன்னியாசிகள்பந்தி, s. [R. Catho. usage.] The order of monks. பாலசன்னியாசி, s. One who devotes himself from his youth to ascetic life, lives in celibacy, &c., 2. The pupil of a முனி, muni, முனிசீஷன். 5) *

citākācam (p. 182) s. The wide expanse or sphere of pure intelligence; intelligence which knows no bounds. (உபநிட.) According to the doctrine of the Adwitas, the all-pervading spirit, God or the intellectual ether--the air being to him as a body; or as some say, the vacuum in the mind of the abstract worshipper, by which all abstructions to the view of every thing in the universe is removed, and he enjoys perfect felicity, ஞானாகாசம்; [ex சித் et ஆகாசம்.] Compare கடாகாசம், மகாகாசம் and மேகாகாசம். 40) *