caṟ (p. 173) adj. [A sanscrit prefix.] Good, right, excellent, virtuous, &c., நல்ல, உச்சித. W. p. 884. SAT. சற்கருமம்--சற்கன்மம், s. Good deeds, charitable or meritorious acts. See கரு மம். சற்கன்மபரிபாகம், s. The maturing of works of merit performed in previous births, supposed to promote the illumination of the soul, and to lead to the use of means for its deliverance from transmigrations. (p.) சற்கரிக்க, inf. To treat hospitably, to entertain, உபசரிக்க. 2. To be kind, polite, civil, obliging; [ex சற்காரம்.] சற்காரம், s. Kindness, beneficence, hospitality, civility, உபசாரம். W. p. 884. SATKARA. (p.) சற்காரியம், s. Good things, virtuous deeds, pursuits, &c., meritorious actions. சற்காரியவித்தை, s. The four incidents connected with births as necessary for the performance of actions, namely. 1. தனு, body for the performance of actions. 2. கரணம், intellectual faculties, the senses, &c. 3. புவனம், word, locality--as the theatre of actions. 4. போகம், suffering and enjoyment. (p.) சற்குணம், s. An obliging disposition, amiableness, good nature, benevolence, religion. (c.) சற்குணன், appel. n. An amiable, virtuous, obliging person. சற்குரு, s. A guru who seeks the good of his disciples, நற்குரு. 2. The deity--as the teacher of souls, according to their various states. (c.) சற்சங்கம், s. Good society. (p.) சர்சனர், s. [prop. சச்சனர்.] Good or pious men. (c.) சற்சலம், s. Good, pure water, நல்ல சலம். (p.) (சது.) சற்சூத்திரர், s. Superior sudras who have advanced to the கிரியை, or second degree in the Saiva religion; also called சைவர். (p.) சற்பாத்திரம், s. A good vessel, i.e. a worthy, pious, virtuous man, ஒழுக்க முடையோன். W. p. 885. SATPATRA. சற்பிரசாதம், s. A divine gift, a boon, தேவப்பிரசாதம். 2. A sacred offering, நிவே தனம். 3. [in Christ. usage.] Sacrament of the Lord's supper, நற்கருணை. See பிரசா தம். (c.) சற்புத்தி, s. Virtuous propensity, good disposition, நல்லறிவு. சற்புத்திரன், s. A dutiful son, நற்புதல் வன். (c.) 2. (fig.) A disciple dutiful to his Guru, சீஷன். 3. One of the second or கிரியை degree in the Saiva religion, or one faithful to his duties in the degree, கிரியையினிற்போன். சற்புத்திரமார்க்கம், s. Religious course of the second or கிரியை class in the Saiva system. See மார்க்கம். சற்புருடன், s. A moral, virtuous, good man, நல்லவன். 46)

cāpālam (p. 177) s. One of the Upanishads, உபநிடதத்தொன்று. 10)

cintāttiri (p. 183) --சிந்தாத்திரை, s. [prov.] (Corruption of சிந்தாயாத்திரை); [ex சிந்தா, not failing, யாத்திரை, voyage or journey.] A safe voyage or journey, நல்லபயணம். 2. Safely, welfare, prosperity, சுகவாழ்வு. சிந்தாத்திரையாய்ப்போக, inf. To make a safe voyage. 44) *

calliyam (p. 170) s. Disturbance, trouble, commotion, difficulty, சச்சரவு. 2. The sharp point or head of a weapon, ஆயுதநுனி. 3. Any stake or thorn, முள். 4. An arrow, பாணம். 5. A porcupine, முட்பன்றி. 6. A bone, எலும்பு. W. p. 834. S'ALYA. 7. (சது.) A kind of red wood used medicinally; also in offerings to the sun. See செஞ் சந்தனம். 8. Magic enchantment for warding off missile weapons; also for effecting some evil purpose, மாயவித்தை. 9. The art of சல்லியம் magic, also a treatise on it, ஓர் கருநூல். சல்லியப்பட, inf. To be troubled, harassed, embarassed, தொந்தரைப்பட. சல்லியகரணி, s. A feigned medicament, for healing wounds from spears, darts, javelins, &c., வேல்தைத்தபுண்மாற்றுமரு ந்து. (நிக.) சல்லியக்கரு, s. Magical drugs--as hair, nail-parings, &c., of a person to be enchanted, which are given in food or buried near his house. சல்லியவித்தை, s. Magical enchantment. சல்லியதேவி, s. Goddess of the magicians, jugglers, ஓர்தேவதை. சல்லியர், s. A caste noted for magical enchantments, ஓர்சாதியார். Compare தொட் டியர். 23) *

cvḷu (p. 171) --சவள், கிறேன், சவண்டேன், வேன், சவள, v. n. To bend, to warp, to be supple, வளைய. 2. To be flexible, as the arms of a fencer, &c., துவள. 3. To be bent--as a limb; to be forced unnaturally --as a bone, &c, துவட்டப்பட. (c.) சவண்டுகொடுக்க, inf. To yield, as any thing flexible. சவள்தடி, s. A flexible stick. 2. (prov.) A stick flattened at the top to steer a boat, தோணியோட்டுங்கோல். 27)

crai (p. 168) s. [prov.] Dry plantain or other leaves, straw, olas, paper, &c., to cover a pot, form a case for fruits, tie up boiled rice, &c., சருகினாற்கட்டுங்கவசம். (Limited.) 19) *

cimai (p. 185) s. A man's lock of hair, குடுமி. 15)

cirēṭṭam (p. 185) --சிரேஷ்டம், s. Excellence, superiority, pre-eminence, that which is superior, முக்கியம். 2. Eldership, seniority, மூத்ததன்மை. 3. That which is precious, choice, valuable, சிறந்தது. Compare சேட்டம். W. p. 865. SRESHT'A. (p.) சிரேஷ்டப்படுத்த, inf. To extol, magnify, elevate, praise, மேன்மைப்படுத்த. சிரேஷ்டபுத்திரி--சேஷ்டபுத்திரி, s. The eldest daughter, மூத்தமகள். சிரேஷ்டமானவிருந்து, s. A sumptuous feast. (Colloq.) சிரேஷ்டபுத்திரன்--சேஷ்டபுத்திரன், s. The eldest son, மூத்தமகன். சிரேஷ்டகுரு, s. A superior guru. 2. [Rom. Catho. usage.] A bishop. சிரேஷ்டர், s. Eminent persons, சிறந் தோர். 2. Elders, elder brothers, மூத்தோர். 3. [R. C. usage.] A bishop, மேற்றிராணியார். சிரேஷ்டாதிகாரணக்கடவுள், s. The primeval deity. (p.) 80) *

caraṇam (p. 166) s. Foot, leg, emphatically the foot of a deity or great person, பாதம். 2. A line in poetry; also, any one of the three or more lines or stanzas of an ode that occurs between the repetition of the chorus, சிந்துமுதலியசெய்யுளடி; [ex சரம், moving.] W. p. 319. CHARAN'A. 3. Homage, reverence, worship at the foot of a great person, நமஸ்காரம். 4. Shelter, refuge, protection, asylum-as சரண், அடைக்கலம். (c.) 5. A house, வீடு. W. p. 831. SARAN'A. 6. Agricultural towns or villages, மருதநிலத்தூர். (Compare நகரம், ஆவாசம், வசதி, அகரம், and உறையுள்.) 7. A peacock's tail, மயிற்றோகை. (நிக.) 8. A peacock, மயில். 9. (R.) The அரசு tree. (p.) சரணஞ்சரணம்ஐயா. Homage; homage to you, my lord. 2. Your feet, Sir, are my refuge. சரணஞ்சொல்ல, inf. To salute in a humble manner. சரணமடைய--சரணம்புக, inf. To apply for shelter, take refuge. சரணம்பண்ண, inf. To prostrate one's self at a person's feet in homage. சரணவாதம், s. [prov.] Cramp in the legs. சரணாகதம்--சரணாகதி, s. Taking refuge with one; application for protection. 2. Refuge, asylum, அடைக்கலம்; [ex சரணம், et ஆகதம், coming.] சரணார்த்தி, s. Seeking protection or succour; dependence on another for protection, அடைக்கலந்தேடல்; [ex அர்த்தி, begging.] சரணாயுதம், s. The gallinaceous fowl, a cock whose feet is its weapon, சேவல். Compare காலாயுதம். சரணாரவிந்தம்--சரணபங்கயம், s. The lotus feet of a great person, the feet-spoken for the person himself; [ex அரவிந் தம், lotus.] 42) *

ciṟṭṭai (p. 189) s. [improp. for சிரட்டை which see.] 23)