cīṉam (p. 191) s. China, ஓர்தேசம். 2. The Chinese language, one of the eighteen languages. (See பாடை.) 3. A China-production--as China--silk, சீனத்துச்சரக்கு. W. p. 329. CHEENA. சீனக்கண்ணாடி, s. Spectacles, or a China--looking glass. சீனக்கிழங்கு, s. China--root, an antidote to eruptions, venerial diseases, &c. சீனக்கிளி, s. The cockatoo--a bird from the eastern islands. சீனக்குடை, s. Chinese umbrella. சீனச்சட்டி, s. A kind of metal, cast iron, ஓரிரும்பு. சீனமல்லிகை, s. A kind of jasmine. சீனமிளகு--சீனிமிளகு, s. Chinese pepper for medicine. சீனமுத்து--சீனத்துமுத்து, s. Artificial pearls brought from China. சீனவெடி--சீனிவெடி, s. [prov.] [com. டப்பாசு.] Crackers in fire works, brought from China. சீனவேலை--சீனத்துவேலை, s. Any curious Chinese work. சீனத்துப்பட்டு, s. China-silk. சீனன், s. A Chinese. 55) *

cilmpi (p. 186) s. A spider, சிலந்திப்பூச்சி. (p.) 2. The name of a celebrated courtezan in the time of Avvyar, ஓர்பரத்தை. 26)

cklāttu (p. 153) s. A thick kind of European woollen cloth, broad cloth, ஓர்வகைக் கம்பளி. (Sa. Chhagala.) (c.) சகலாத்துப்பை, s. A purse of broad cloth. 35)

cilumpu (p. 186) கிறது, சிலும்பினது, ம், சிலும்ப, v. n. To be excited, enraged, stirred up, கிளம்ப. 2. To be agitated, to be terrified, to be shaking, to be in motion, கலங்க. 3. (நிக.) To sound, ஒலிக்க. 66)

capalam (p. 160) s. Quicksilver, இரசம். 2. Lightning, மின்னல். 3. [prov.] Tenderness, weakness--as சவலை. W. p. 317. CHAPALA. 4. (c.) Productiveness, fruitfulness, fecundity, gain, advantage, profit, இலாபம், opp. to அபலம். 5. Completion, fulfilment, நிறைவேற்றுகை. 6. Success, அனுகூலம். W. p. 893. SAP'HALA. சபலங்கெட்டவன், s. A useless fellow. சபலத்துவம், s. The completion of desire, complete success. (p.) 22) *

cilākai (p. 186) s. [Corrup. of சலாகை.] A flat piece of iron, a lath, &c. (c.) 35) *

cki (p. 154) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To bear, brook, endure, sustain, undergo, suffer, to be patient with, to forbear, பொறுக்க. W. p. 823. S'AKA. 2. To tolerate, excuse, pardon, மன்னிக்க. (c.) உன்குணத்தைச்சகிக்கக்கூடாது. Thy temper cannot be endured, or borne with. சகிக்கக்கூடாததுன்பம், s. Intolerable suffering. சகிக்கப்படாமை, v. noun. (neg.) Insufferableness, intolerableness. துன்பத்தைச்சகிக்க, inf. To bear affliction with patience. சகிப்பு, v. noun. Bearing, sustaining, enduring, தாங்குகை. 2. Forbearing punishment, pardoning, மன்னிப்பு. சகிப்புக்காரன்--சகிப்பாளி, s. A forgiver, one who forbears with patience. சகியாமை, v. noun. (neg.) Not enduring, not forbearing, &c. 5) *

cālāngkm (p. 179) s. A native arsenic, ஓர்பா ஷாணம். (M. Dic.)

camayam (p. 162) s. A convenient, suitable or proper time; leisure, convenience, opportunity, தருணம். 2. Time, season, occasion, juncture of time; emergency, extremity, காலம். 3. Any religious persuasion, faith or system, மார்க்கம். (c.) W. p. 894. SAMAYA. --Note.. There are twelve principal religious systems, of which six are approved and six rejected by the Saiva sect. 1. உட் சமையம், or the six systems considered orthodox by the Saivas are. 1. வைரவம், making Bhairava supreme. 2. வாமம், regarding the female principle in nature, as the primeval form of deity, and teaching the worship of the generative female organ. 3. காளாமுகம், similar to the வாமம். 4. மாவிரதம், teaching that the deity is a pure spirit. 5. பாசுபதம், similar to மாவிரதம். 6. சைவம், Saivism, which teaches that the deity is both spirit and matter; assuming forms for accomplishing his purposes. II. புறச்சமயம், or the six heterodox systems; viz.:-- 1. உலகாயதம். A species of Atheism regarding sensual gratifications as the chief good, as taught by the atheistical school of Charvaka. 2. புத் தம். Bhuddism, which rejects the notion of a Supreme being, maintains that all material existences proceed from a fortuitous combination of the four primitive elements, (earth, water, fire, and air,) and that mental phenomena are the mere results of organization. It regards Bhudd as a deified teacher and object of worship. 3. சமணம். The Jaina system which is a modification of Bhuddism, and regards Argha as the deified preceptor and object of worship. 4. மீமாஞ்சை. A system that regards Brahm as the soul of the universe. 5. பாஞ்சாரத்திரம். A system taught by Vishnu, during five successive nights. 6. பாட்டாசாரியம். The system of Battacharya whose followers regard the Vedas as god, and consider that virtuous actions of themselves result in felicity. III. Other systems derived from these twelve or in some respects similar to them are very numerous, some of them are கபாலம், சவுத்திராந்திகம், யோகசாரணம், ஆத்துமிகம், வைபாடிகம், நிகண்டவா தம், நையாயிகம், வைசேஷிகம், பதஞ்சலியம், சாங்கியம், சித்தாந்தம், வேதாந்தம், &c. The six orthodox systems among the Vaishnuvas are 1. யாதவம், that of Yádava Misra. 2. மாயாவாதம், that by Sankarachárya. 3. இரணியகர்ப்பம், that by Hiranyagarbha. 4. இராமானுசீயம், that by Rámánuja. 5. பாஸ்கரம், that by Bhaskara. 6. தத்துவவாதம், that by Mádhavácharya. சமயகருமம், s. Rites and duties of religion, மார்க்காசாரம். சமயகாரியம், s. Questions, matters, &c., of theology; religious concerns, subjects, &c. சமயக்கட்டு, s. Religious obligation. See கட்டு. சமயக்கொள்கை--சமயக்கோட்பாடு, s. Religious opinions, tenets, &c. சமயசாத்திரம், s. The theology of a sect. 2. Religious writings or shastras. சமயதீட்சை, s. The ceremony of initiating a disciple in the mantras, &c., peculiar to the sect. See தீட்சை. சமயத்தார், s. The followers of a religious system. சமயங்கடக்க, inf. To transcend all religions--as the supreme being. (p.) சமயநிந்தை, s. Scoffing at religion, profaneness, blasphemy, &c. சமயநிலை, s. The commands, tenets of a religion. 2. Religion as observed, believed, practised, &c., by its professors. சமயநூல், s. The religious writings of a sect. சமயப்பற்று, v. noun. Attachment to a religion. சமயபத்தி, s. Religious devotedness to a creed. சமயபேதம், s. Heresy, heterodoxy. 2. Diversity of religions. 3. Schism. 4. (c.) Unseasonableness. சமயபேதி, s. A heretic. 2. Schismatic. 3. One of another religion. சமயப்போலி, s. A spurious system of religion. (p.) சமயப்போக்கு, v. noun. The substance, scope, &c., of a religion. (Little used.) சமயமதம், s. Bigotry, enthusiasm, conceit in religion. சமயமதங்கொண்டாட, inf. To be enthusiastic, to act the bigot. சமயமானம், s. A natural regard to one's own religion. (c.) 2. (Rott.) Constancy or firmness in a religion. சந்நியாசிக்குஞ் சாதிமானஞ் சமயமானம்விடாது.... The ascetic who has relinquished every thing will not relinquish his caste or sect. சமயவாதம், s. Religious controversy. சமயவாதி, s. A disputant for religion. 2. A professor of religion. சமயாசாரம், s. The rites and ceremonies, of a religion according to a prescribed institute. 2. Religious practice, observance of rites. (c.) சமயாதீதன், s. The supreme Being-as transcending all religions, சமயங்கடந்த கடவுள். (p.) சமயி, s. [com. சமயத்தான்.] A religionist, a sectarian, the follower of any religion, sect, &c., a sectary. (p.) சமயமாயிருக்கையில், [adverbially.] At a particular juncture, in an emergency. சமயங்கடத்த, inf. [prov.] To while away time, to loiter. சமயங்கிடைக்க, inf. To obtain an opportunity. (c.) சமயங்கெட்டவேளை, s. An unseasonable time. (Limited usage.) சமயத்துக்குதவ, inf. To help in an emergency. சமயம்பார்க்க--சமயந்தேட, inf. To watch an opportunity. சமயாசமயம், s. Urgent or pressing occasion, unfavorable opportunity. (c.) தற்சமயம், s. The very juncture or moment. 2. A special opportunity. நற்சமயம், s. A good opportunity. சமயந்தப்பிவந்தான். He came unseasonably. சமயத்திலே கையைவிரித்தான். He refrained from helping in time of need. 2) *

cilāpēci (p. 186) s. A plant, செருப்புநெரு ஞ்சில். Indigofera. (R.) 43)