cāntṉaiyum (p. 174) s. Until death. (p.) 15) *

cīpātam (p. 190) s. The divine feet, spoken auspiciously of the deity, திருவடி. 2. A term of respect to a guru, or other superior; also in epistolary writings, குருவடி. See சீர்பாதம். 86)

cṭcṭeṉl (p. 157) v. noun. Roaring of thunder or flames; sounding--as falling trees, the report of a gun, the falling of the heavy drops of rain, the clapping of hands, or the successive falling of thrown stones, &c.; being quick, precipitate, blustering, as the language of an angry person, &c., ஈரடுக்கொலிக்குறிப்பு. 28)

citai (p. 182) s. Inferiority, lowness, baseness, கீழ்மை. (p.) சிதையர், s. Low or mean people, கீழ் மக்கள். (சது.) 51)

cturkūli (p. 159) s. The ஆவிரை shrub. 34)

caraṟkālam (p. 166) s. The rainy season, மாரி காலம். (சது.) According to some, the two months succeeding the rains, in Northern India. W. p. 813. SARATKALA. 60) *

cantaṉam (p. 159) s. Sandal--either the tree, its wood, or the fragrant paste or ointment made from it, சந்தனமரம். Santalum album. (c.) W. p. 316. CHANDANA. 2. A chariot, a car, இரதம். (பா.) W. p. 959. SYANDANA. சந்தனக்கட்டை--சந்தனக்குறடு, s. Sandal logs or blocks. சந்தனக்கல், s. A stone for triturating sandal perfume. சந்தனக்காப்பு--சந்தனாபிஷேகம், s. Anointing an idol with the fragrant sandal paste. சந்தனக்கிண்ணம்--சந்தனக்கும்பா, s. A brass or silver cup, for sandal perfume. சந்தனக்குடம், s. [prov.] A pot of sandal paste, as carried in the religious processions of some Mussulmen. சந்தனக்குழம்பு--சந்தனச்சேறு, s. Macerated sandal. சந்தனக்குறடு, s. A cubical or parallellopiped piece of sandal wood on which are marked the four numbers. 3, 12, 1, 1, one on each side. this is thrown and the number which turns up is looked for in a book. சந்தனக்கூட்டு, v. noun. [prov.] Perfumery ground with sandal. சந்தனஞ்சாத்த, inf. To anoint an idol, a great person, &c., with sandal. சந்தனத்தயிலம், s. Sandal oil. சந்தனத்திரி, s. [prov.] A wick or ஈர்க்கு, coated with sandal or other perfumed paste, for diffusing odour while burning. சந்தனத்திரணை, s. A lump of sandal paste, commonly offered to an idol. சந்தனத்தூள்--சந்தனப்பொடி, s. Sandal wood powder. சந்தனப்பொட்டு, s. A spot of sandal paste--as worn on the forehead. சந்தனமிழைக்க--சந்தனமுரைக்க, inf. To triturate sandal. சந்தனம்பூச, inf. To anoint one's self with sandal. சந்தனவில்லை, s. A small cake of perfumery, impregnated with sandal essence. சந்தனக்கோரை, s. [prov.] A kind of grass, ஓர்புல். சந்தனாதி, s. [prov.] Sandal and other perfumes. 2. A fragrant oil. சந்தனாதித்தயிலம்--சந்தனாதியெண்ணெ ய், s. Medicinal and fragrant oil in which sandal is the chief ingredient. சந்தனாதியுண்டை, s. A medicinal pill, of which sandal paste forms the principal constituent. சந்தனாசலம், s. The பொதியம் or Malaya mountain, called the sandal mountain from its superior sandal trees; [ex அசலம், mountain. (p.) 86) *

cāṭṭiyam (p. 174) s. Deceit, guile, wickedness, villany, வஞ்சகம். W. p. 837. S'AT'HYA. 2. Distress, suffering, வருத்தம். (சது.) 3. Sickness, நோய். W. p. 347. JAD'YA. (p.) அழிசாட்டியம், s. A wicked proceeding, துர்வழக்கு. See அழி, v. a. (c.) 73)

camucayam (p. 163) s. [sometimes சமுச்சயம்.] Doubt, uncertainty, hesitation, scruple, skepticism, சந்தேகம். W. p. 875. SAMSAYA. 2. Suspicion, apprehension, அச்சம். (c.) சமுசயப்பட்டவன், appel. n. One suspected of any guilt or crime. சமுசயவாதி, s. A skeptic philosopher, also an egotist. (p.) 49) *

cāppai (p. 177) s. (Tel.) A mat of grass or rushes, புற்பாய். (சது.) 2. [loc.] An incompetent person, a weak-minded man, திராணியற்றவன். Compare சப்பை. 20)