clku (p. 169) s. Castration, gelding, விதைய டித்தல். (R.) சலகன்--சலகன்பன்றி, s. [prop.] A gelded boar. (B.) சலகுபிடித்தல், v. noun. [loc.] Castrating, விதையடித்தல். 21)

cāttu (p. 176) கிறேன், சாத்தினேன், வேன், சாத்த, v. a. To daub, smear, anoint--as sandal, or other unguents, சந்தனமுதலியஅப்ப. 2. To put a cloth, an ornament, or flowers on an idol, a holy personage, &c., ஆடைமுதலிய அ ணிய. 3. To slap, strike, tap, beat, அடிக்க. 4. To shut, put to, to close--as a door, &c., கதவுமுதலியமூட. 5. (impr. for சார்த்து.) To place against, ஒன்றின்மேற்சார்த்த. (c.) சாத்தாதவர், s. (pl.) Those who do not wear the sacred thread, or the tuft of hair. A mixed class of Vaishnuvas--opposed, to சாத்தினவர். They have their principal occupation, as flower-gatherers, minstrels or mendicants. (R.) Compare சாத்தானியன். சாத்திக்கழிக்க, inf. To adorn the idol with flower or garlands, and afterwards remove them. சாத்திக்கொள்ள, inf. [prov.] To dress one's self with garlands, costly attire, &c., in contempt. சாத்துப்படி--சாத்துகாப்பு, s. Flowers, jewels and vestments as the attire of an idol. 2. [in burlesque.] A good drubbing, நல்லடி. சாத்துக்கவி, s. A poem prefixed or affixed to a work, by a different hand. சாத்துநாற்று--சாத்துநாறு, s. Young plants planted in the place of those which have died. (R.) திருக்கடைக்காப்புச்சாத்த, inf. To shut the door of the temple, கோயிற்கதவுமூட. 2. To finish a poem addressed to a deity by making the last verse. See under திரு. வில்வஞ்சாத்த, inf. To cast the fragrant leaves of the வில்வம் tree at the feet of the idol. See வில்வம். 41) *

cāvkṉ (p. 180) s. Saturn, சனி. (சது.) 25)

cāntakam (p. 176) s. Softness, mildness, gentleness, சாந்தம். (c.) W. p. 837. S'A'NTAKA. 46) *

cyiṉi (p. 166) s. The long-pepper, திப்பிலி. (M. Dic.) 19) *

cīmukm (p. 190) s. A letter from a guru--as திருமுகம். 22)

ciṭṭilingki (p. 181) --சிட்டிலிங்கமரம், s. A forest tree, ஓர்மரம். (c.) 99)

cākkai (p. 174) s. The family-priest. See பு ரோகிதன். 2. The attendant prognosticator of a king, கருமத்தலைவன். (சது.) (p.) 44) *

cilāppu (p. 186) கிறேன், சிலாப்பினேன், வேன், சிலாப்ப, v. n. [prov.] To idle away time instead of working properly, கழப்ப. 2. To make a mere show of giving, or to give but little; to make professions, and disappoint one; to portend rain and disappoint; to rain but scantily, வீணாகப்போக்க. சிலாப்பி, s. One who pretends to work. 44)

campurōṭcaṇam (p. 164) --சம்புரோட்ச ணை, s. Consecration of a temple, ஆலயப் பிரதிஷ்டை. W. p. 94. SAMPRO'KSHAN'A. (p.) 47) *