cḷḷṭṭiyeṉ (p. 173) inf. [prov.] To be snarlish, to fall foul of another--an imitative sound, ஒலிக்குறிப்பு. 36)

cakalakam (p. 153) s. A goat, a he-goat, வெ ள்ளாட்டுக்கடா. W. p. 333. CHHAGALAKA. 31)

cāmattiyam (p. 177) s. [prov. prop. சாமர்த்தி யம்.] Female puberty, பெண்பக்குவம். 24)

camarātaṉai (p. 162) s. Conciliation or propitiation made by presenting food to Brahmans, பிராமண பேர்சனத்தாற் சர்ந்திகழித்தல். W. p. 873. SAMRAD'HANA. 7) *

cilpptikārm (p. 186) s. A celebrated poem recounting the adventures of a merchant called கோவலன், who lost his life by selling an ancle-ring. It is a Jaina production of classical authority; one of the five இலக் கியம் in Tamil, பஞ்சவிலக்கியத்தொன்று; [ex சி லம்பு.] 18)

cngkṟpi (p. 155) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To purpose, determine, design, ordain, will, நிருணயிக்க. 2. To vow, make a mental resolve, பிரார்த்தனைசெய்ய. 3. To cause a vow, or purpose, to be declared officially by the priest to the deity, பிரார்த்தனைஅறிவிக்க. 4. To make, or issue positive injunctions-as a law giver, the author of a religion, &c., விதிக்க; [ex சங்கற்பம்.] (p.) 45) *

camācāram (p. 163) s. News, intelligence, information; matters, circumstances; an occurrence, a transaction, செய்தி. Sometimes சமாச்சாரம். W. p. 896. SAMACHARA.. நடந்தசமாசாரம். Events, facts, transactions. சமாசாரபத்திரிகை, s. A newspaper, an intelligencer. (Modern.) 8) *

cillai (p. 187) s. A kind of cricket, சிள்வண்டு. (நிக.) (Compare சில்லி.) 2. [prov.] A wicked and libidinous woman, தூர்த்தை. 6)

cayyōkam (p. 166) s. Copulation, coition, --as சம்போகம், புணர்ச்சி. (c.) 2. [in gram.] Combiration of letters, proper to follow one another in a word, இடைநிலைமயக்கம். (நன்.) W. p. 873. SAMYOGA. 22)

cāttu (p. 176) கிறேன், சாத்தினேன், வேன், சாத்த, v. a. To daub, smear, anoint--as sandal, or other unguents, சந்தனமுதலியஅப்ப. 2. To put a cloth, an ornament, or flowers on an idol, a holy personage, &c., ஆடைமுதலிய அ ணிய. 3. To slap, strike, tap, beat, அடிக்க. 4. To shut, put to, to close--as a door, &c., கதவுமுதலியமூட. 5. (impr. for சார்த்து.) To place against, ஒன்றின்மேற்சார்த்த. (c.) சாத்தாதவர், s. (pl.) Those who do not wear the sacred thread, or the tuft of hair. A mixed class of Vaishnuvas--opposed, to சாத்தினவர். They have their principal occupation, as flower-gatherers, minstrels or mendicants. (R.) Compare சாத்தானியன். சாத்திக்கழிக்க, inf. To adorn the idol with flower or garlands, and afterwards remove them. சாத்திக்கொள்ள, inf. [prov.] To dress one's self with garlands, costly attire, &c., in contempt. சாத்துப்படி--சாத்துகாப்பு, s. Flowers, jewels and vestments as the attire of an idol. 2. [in burlesque.] A good drubbing, நல்லடி. சாத்துக்கவி, s. A poem prefixed or affixed to a work, by a different hand. சாத்துநாற்று--சாத்துநாறு, s. Young plants planted in the place of those which have died. (R.) திருக்கடைக்காப்புச்சாத்த, inf. To shut the door of the temple, கோயிற்கதவுமூட. 2. To finish a poem addressed to a deity by making the last verse. See under திரு. வில்வஞ்சாத்த, inf. To cast the fragrant leaves of the வில்வம் tree at the feet of the idol. See வில்வம். 41) *