cṭutti (p. 157) s. (Hind.) Review, inspection, examination, &c., சோதனை. சடுத்திபார்க்க, inf. To review the forces, the muster roll, &c.; to inspect, examine. 52) *

cākki (p. 174) s. An eye witness. See சாட்சி. 36)

cnttm (p. 159) adv. Always, perpetually, eternally, forever, எப்பொழுதும். W. p. 888. SANTATA. சந்ததமங்களம். Everlasting felicity, (c.) 79) *

cittu (p. 183) s. Intellect, intelligence, the principle of knowledge or intellect in the deity, or human souls; spirit (as opposed to சடம் or அசித்து, matter or non-intelligence) in all its diversified forms in the various beings inhabiting the universe, whether supernal, infernal, human, brute or vegetable; all being capable of knowing and enjoying the deity, அறிவுப்பொருள். W. p. 325. CHIT. 2. (a change of சித்தி.) Illimitable and supernatural powers, obtained by abstract devotion, and exercised at pleasure; including the eight சித்தி, which see. 3. Legerdemain, sleight of hand, exhibition of supernatural appearances by means of magic, alchemy, &c., மாயாவித்தை. 4. The யாகம் sacrifice. சித்திலாதபோதுவேறுசீவனில்லையில்லையே. When there is no intelligence, there is no life. i. e. to deny intelligence [as a first cause.] is to deny that there is life. சித்தசித்து, s. Spirit and matter, or intelligence and non-intelligence--as eternal, uncreated principles in nature. சித்தசித்தீசுரன், s. Spirit, matter, and God--as constituting the world. (p.) சித்தாகாரம், s. Spirituality, incorporeality belonging to the spirit or intellect, as refined, purified and tending toward the deity; [ex ஆகாரம், form.] சித்துக்காரன், s. As சித்துவித்தைக்காரன். சித்துப்பறக்க, inf. To fly or pass through ether, as the சித்தர். 2. (fig.) To disappear, as a person; spoken in surprise or contempt. 3. (fig.) To carry one's self proudly, to take airs; to be supercilious. சித்துப்பொருள், s. An intelligent being, the faculty of intelligence, as in the deity or a soul--oppo. to சடப்பொருள். சித்துரூபம்--சிற்சொரூபம், s. Imbodied intelligence, a spiritual nature. 2. The deity as identified with the intellect. சித்துரூபன்--சிற்சொரூபன், s. The deity as a pure intelligence, கடவுள். சித்துவித்தை, s. As சித்து, 3. சித்துவித்தைகற்றவன்--சித்துவித்தைக் காரன், s. One skilled in deceptive performances. Compare சித்தன். சித்துவிளையாட--சித்துசெய்ய--சித் துகாட்ட, inf. To juggle, to play tricks, to exhibit supernatural appearances. சிற்சத்தி, s. See under சத்தி. சிற்சபை, s. See under சபை. 30)

cvingkm (p. 172) --சவிங்கவாதம், s. One of the eighty kinds of flatulency in the human system, ஓர்வாதநோய். (M. Dic.) 16) *

calāngku (p. 169) s. A species of water bird, the gallinite, பொய்யாப்புள். (நிக.) (p.) The proper spelling would be சலாங்கு. W. p. 344. JALARANKU. 55)

cavakkāram (p. 170) s. [properly சர்வக்ஷாரம்.] Soap, any substance of an alkaline or soapy nature; commonly written சவுக்காரம். W. p. 98. SARVVAKSHA'RA. 27)

cakkaram (p. 154) s. A circle, வட்டம். 2. Discus, a sharp, circular, missile weapon, சக்கராயுதம். 3. A wheel, as of a carriage or machine, உருளை. 4. The circle of one's life, ஆயுட்சக்கரம். 5. Revolution of the planets, கிரகவட்டம். 6. The respective courses of planets as influencing a man's life, கிரகபல ச்சக்கரம். 7. A hand-mill, சக்கரஎந்திரம். 8. Diagrams of various sorts for predicting events, and ascertaining auspicious days, &c., கோட்டியந்திரம். (c.) 9. A fabled carniverous bird, called the ruddy goose, சக்கரவா கப்புள். 1. The earth, பூமி. 11. (பார.) The circular array of an army, சக்கரயூகம். W. p. 312. CHAKRA. 12. Mountain, மலை. 13. Sea, கடல். 14. Mountain-jasmine, மலை மல்லிகை. 15. (c.) A wheel, as an ensign of regality indicative of the sphere of government, ஆக்கினாசக்கரம். 16. (p.) Greatness, dignity, பெருமை. 17. (c.) A turning pillory, a wheel of torture, ஓர்தண்டனைக்கருவி. 18. Birth, transmigration through various births, பிறவி. 19. Money, coin--as சக்கரப்பணம். 2. W. p. 825. S'AKVARA. A stanza curiously constructed, of a few letters in the periphery and radii of a circle, to be repeated over and over in the reading, ஓர்மிறைக்கவி.--It embraces three varieties; viz.: நான்காரைச்சக்கரம்.ஆறா ரைச்சக்கரம் and எட்டாரைச்சக்கரம். (தண்டி.) அவனுக்கிதோடேசக்கரமறுதி. His course of life will end with this. சக்கரத்தில் கிடந்தாடுகிறான். He is captivated, enamored--said of a lover. 2. His mind is engrossed, as by the love of money, &c. சக்கரயூகம், s. The circular array of an army--as சகடயூகம். சக்கரவாவி, s. A circular tank famed in mythology. சக்கராகாரம், s. A circular figure, roundness, விருத்தவடிவு. வில்லைச்சக்கராகாரமாய் வளையவாங்கினான். He bent his bow in a circle. (இராமா.) சக்கரபாணி, s. Vishnu, விட்டுணு. 2. Durga, துர்க்கை; [ex பாணி, hand.] சக்கராயுதத்தி--சக்கராயுதி, s. Durga-the discus-armed, துர்க்கை. (p.) சக்கராயுதன், s. Vishnu, விட்டுணு. சக்கரன், s. A discus-bearer in general, சக்கரந்தரித்தோன். 2. Vishnu, விட்டுணு. சக்கரந்திரிக்க, inf. To turn a wheel, as a potter, &c. சக்கரஞ்சுற்ற, inf. To revolve--as a wheel, a planet, &c. 2. To perform a kind of whirling play. (c.) சக்கரத்தேர், s. A car with wheels. See தேர். (c.) சக்கரபாணம்--சக்கரவாணம், s. A wheel rocket. (c.) சக்கரமுடிவு, s. The end of one's life, as indicated in the சாதகம் or nativity. கிரகராசிச்சக்கரம், s. The circle of planetary signs, or influences occurring in one's life, as given in the horoscope. சக்கரஸ்தாபனம், s. Engraving magical circles on amulets, &c. சக்கரமடைத்தல், v. noun. Making diagrams with appropriate letters on charms, &c. (c.) பூச்சக்கரம், s. A zone of the earth; the mundane sphere, the earth. சக்கராக்கினை, s. An arbitrary punishment inflicted on a person by a despot. 2. The decree of a monarch. (R.) சக்கராங்கனம்--சக்கராங்கிதம், s. The mark of the chakram upon the shoulders, with a hot iron. (R.) சக்கரவர்த்தி--சக்கரேசுரன்--சக்கரேசு வரன், s. An emperor, a monarch. சக்கராதிபதி, s. An independent sovereign. சக்கரபரிபாலனம்பண்ண, inf. To reign, to govern a country. சக்கரப்பொறி, s. A kind of guillotine, ஓர்தண்டனைக்கருவி. சக்கரவாகம்--சக்கரவாகப்புள், s. The ruddy goose--as சக்கரம். 9. சக்கரவாளம்--சக்கரவாளகிரி, s. A range of mountains supposed to encircle the golden region which bounds the 7th circumambient continent and sea. 25)

cā (p. 174) கிறேன், செத்தேன், வேன், சாக, v. n. To die, இறக்க. 2. To perish or be injured --as grain--, &c., கெட. 3. To dry up--as a sore, &c., காய்ந்துபோக. (Sa. Jya.)--Note. சாவ and sometimes சா are used in poetry for சாக. and சாம் for சாகும். அவள்பேரிலேசாகிறான். He is dying (from love) for her. சாவதுபிழைப்பதாயிருக்கிறான். He is dangerously ill. செத்துப்பிழைத்தாயா. Are you just come to life? Spoken of one absent, or inattentive who afterwards asks for an explanation. செத்தவீடு. A funeral-house. கால்கைசெத்துப்போயின. The arms and legs are wearied by walking, &c. சாகக்கொடுக்க, inf. To lose a near relative, to be bereft--used chiefly in expressions of regret, and in lamentations for the dead. சாகக்கொல்ல, inf. To kill, to kill outright. 2. (fig.) To harass, to torment. சாகத்துணிந்தவன், s. One who voluntarily braves death in battle, or by any desperate act. சன்னியாசிகள்பந்தி, s. [R. Catho. usage.] The order of monks. பாலசன்னியாசி, s. One who devotes himself from his youth to ascetic life, lives in celibacy, &c., 2. The pupil of a முனி, muni, முனிசீஷன். 5) *

ciṇungku (p. 182) கிறேன், சிணுங்கினேன், வேன், சிணுங்க, v. n. To whine, pule, snivel, whimper; to repine, be discontented, மூக் காலேயழ. 2. To rain slightly, in light showers; to drizzle, மழைதூற. (c.) மழைசிணுங்கிக்கொண்டுநிற்கிறது.... It rains slightly and at intervals. சிணுங்கல், v. noun. Whining, whimpering, கொஞ்சுதல். 2. Drizzling rain, மழைத்தூற்றல். (c.) 11)