ckkili (p. 155) --சக்கிலியன், s. (pl. சக்கிலி யர் and fem. சக்கிலிச்சி.) s. A shoe-maker, a worker in leather, தோல்வினைஞர்; [ex சட் குலி, flesh-eater. 10)

cīntu (p. 190) கிறேன், சீந்தினேன், வேன், சீந்த, [vul.] v. a. To wish, to regard with favor, care for, விரும்ப. 2. [prop. சிந்து.] To blow the nose, மூக்குச்சிந்த. 3. (R.) To sniff or hiss at one like a cat, or other feline animal when provoked, சீற. சீந்துவாரற்றுக்கிடக்க, inf. To be profuse, abundant, &c. இவனையார்சீந்துவார்கள். Who respects him? 84) *

cangkāram (p. 156) s. [sometimes சம்மாரம்.] Destruction, annihilation, dissolution in general, அழிக்கை. 2. The periodical destruction of the universe, in the reduction of all things to their primitive Maya--as one of the five கிருத்தியம், உலகசங்காரம். (c.) 3. The constant dissolution of all animate existences, as one of the five கிருத்தியம் or divine operations, இளைப்பாற்றஅழித்தல். 4. Restriction, restraint, suppression--as of the passions and appetites, கடிதல். W. p. 878. SAMHARA. 5. [in astrom.] The process of reduction, &c., (உள்ளமு.) ( See சரசங்காரம்.) (Sa. Samskara, completing or finishing.) சங்காரகாலம், s. A time of dissolution. சங்காரதூதன், s. [in Christian usage.] The destroying angel. சங்காரம்பண்ண, inf. To destroy, reduce things to their primitive Maya--as at the termination of the great yuga, or in the dissolution of individual creatures. சங்காரன், s. A destroyer. சர்வசங்காரநாள், s. Doomsday, the day of final and universal destruction, and judgment. சங்கரிக்க, inf. To destroy, exterminate, annihilate, அழிக்க. 2. To destroy the world, at the universal deluge, by resolving one element into another, and reducing all things to their primitive state. சங்கரிப்பு, v. noun. Destruction, annihilation, &c. நிருமூலமாக்குகை. 2. Involution of elements one into the other, and their ultimate reduction to Maya, at the termination of the world, சங்காரம். சங்காரகாலத்துப்பு, s. As அமரியுப்பு, which see. 2)

ci (p. 181) . A compound letter formed of ச் and இ. 7)

cātiruciyam (p. 176) --சாதிரிசியம், s. Resemblance, similarity, analogy, உபமானம். W. p. 916. SADRUSYA. 2. (R.) Visible appearance, பிரத்தியட்சம். 3. Evidence, proof, திருஷ்டாந்தம். (p.) 16)

cittirai (p. 183) s. The fourteenth lunar asterism, சித்திரைநாள். 2. April, the first mouth in the Hindu year, ஓர்மாதம். 3. A plant--as சித்திரப்பாலாவி. W. p. 325. CHITRA. சித்திராபௌரணை--சித்திராபௌர்ணிமி --சித்திராபூரணை, s. The full moon in April, when the planet is in, or near, the சித்திரை asterism. சித்திரைக்கஞ்சி, s. [prov.] Congy made and given away liberally on the day when the moon is in the சித்திரை asterism in April, in reference to சித்திரகுத் தன்; to disregard which is supposed to subject persons to punishment in the leech-pits of the seventh hell. சித்திரைக்கதை, s. [prov.] The story of சித்திரகுத்தன், recounting his birth, life, &c., with the rewards and punishment of various good and bad actions. It is read in the temples on the சித்திராபூரணை.-Those who are strict fast till they have heard the story. It is deemed more important when the full moon falls on a Sunday. சித்திரைக்கார், s. A kind of rice gathered in April, ஓர்நெல். சித்திரைச்சிலம்பன், s. The Kâvery river, when swollen in April, காவேரிச்சித் திரைப்பெருக்கு. See under சிலம்பன். சித்திரைப்புயல், s. The rough weather, or storms of April. சித்திரைக்குழப்பம், s. [prov.] Storm in April. See under குழப்பம். சித்திரைத்திருவிழா, s. The festival celebrated in the Madura temple in April. (c.) 26)

carccai (p. 169) s. Censure. See சருச்சை. 5)

campari (p. 164) s. The croton seed, நேர்வாளம். Sa. Sambaree. 15) *

cāntōkkiyam (p. 177) s. One of the thirty-two உபநிடதம், that derived from the Sama Veda, உபநிடதங்களிலொன்று. W. p. 335. CH'HANDOGYA. 4)

cāmnt (p. 177) (Tel.) Next, near, அடுத்த. 25) *