cārai (p. 179) s. [prov.] A long, straight, direct course or line; stripes, நீளமானவரை. Compare தாரை. (c.) 21)

cvr (p. 171) s. [vul.] Brackishness--as உவர். சவராய்ப்போக, inf. To become brackish--as land. சவர்த்தரை--சவர்நிலம், s. Brackish soil. 19)

cāngkariyam (p. 174) --சாங்கரிசம், s. Mixture, meddling, confusion, கலக்கம். See சங்கரம். W. p. 915. S'ANK'ARYYA. கருமசாங்கரியம், s. See under கருமம். 47) *

cittirppālṭai (p. 183) --சித்திரப்பாலா டை, s. A plant, ஓர்பூடு. Hedysarum, L. 14)

cangkāram (p. 156) s. [sometimes சம்மாரம்.] Destruction, annihilation, dissolution in general, அழிக்கை. 2. The periodical destruction of the universe, in the reduction of all things to their primitive Maya--as one of the five கிருத்தியம், உலகசங்காரம். (c.) 3. The constant dissolution of all animate existences, as one of the five கிருத்தியம் or divine operations, இளைப்பாற்றஅழித்தல். 4. Restriction, restraint, suppression--as of the passions and appetites, கடிதல். W. p. 878. SAMHARA. 5. [in astrom.] The process of reduction, &c., (உள்ளமு.) ( See சரசங்காரம்.) (Sa. Samskara, completing or finishing.) சங்காரகாலம், s. A time of dissolution. சங்காரதூதன், s. [in Christian usage.] The destroying angel. சங்காரம்பண்ண, inf. To destroy, reduce things to their primitive Maya--as at the termination of the great yuga, or in the dissolution of individual creatures. சங்காரன், s. A destroyer. சர்வசங்காரநாள், s. Doomsday, the day of final and universal destruction, and judgment. சங்கரிக்க, inf. To destroy, exterminate, annihilate, அழிக்க. 2. To destroy the world, at the universal deluge, by resolving one element into another, and reducing all things to their primitive state. சங்கரிப்பு, v. noun. Destruction, annihilation, &c. நிருமூலமாக்குகை. 2. Involution of elements one into the other, and their ultimate reduction to Maya, at the termination of the world, சங்காரம். சங்காரகாலத்துப்பு, s. As அமரியுப்பு, which see. 2)

cṟṟu (p. 173) adv. and adj. [either a change of the Sa. Svalpa, or of சிற்று, from சிறு.] A little, somewhat, அற்பம். 2. A little time, சிறிதுநேரம். (c.) சற்றப்புறம். A little further, a little beyond. சற்றாகிலும்--சற்றேனும்--சற்றும். Ever so little, even a little; a mere trifle. சற்றுநேரம்--சற்றுவேளை. A little time. சற்றுங்கொடான். He will give nothing. சற்றுப்பாடும். Sing a little. சற்றுமில்லை. Not in the least, none at all. சற்றும்பொறான். He will not wait a moment. 2. He will not bear it in the least. சற்றுமுன்னே. A little before; a little above; a little forward. சற்றே சற்றே. Occasionally. சற்றே இலகுவு. He or she is a little better. சற்றேபொறு. Wait a little. சற்றுமிருதுவாயிருக்கிறது. It is rather soft. சற்றிடம்போனபின்பு. After going a little distance. சற்றிங்கேவாரும். Just come here. அவன்சற்றேபொய்யன். He is somewhat of a liar. 51)

cañcitam (p. 157) s. What is gained, acquired, stored up, collected, accumulated, ஈட்டியது. 2. (in the agamas.) The accumulated merit and demerit for former births. (See கன்மம்.) (சிவ. சி.) [ex Sa. Sanchita, accumulated.] 15) *

cntṇi (p. 159) s. [a change of சந்தனம்.] Sandal--either the tree, the wood, or the fragrant paste. (சது.) 78)

cilvu (p. 186) s. [vul. corrup. of செலவு.] Expense, expenditure. 33) *

cāri (p. 178) --ஜாரி, s. (Hind.) Restoration, return, commonly of a Zemindary under sequestration, oppo. to சப்தி, திரும்பல். சாரியாக்க--சாரிசெய்ய, inf. To restore rule.