cālakaṭangkaṭar (p. 179) s. One of the class of foes to the Devas; the Rakshas, இராக்க தர். (சது.) [ex சால, illusive, கடம், cemetery, கடர், who haunt.]--Note. சாலம் is probably an adjunct and கடங்கடர், the word. 41) *

cingkṉvāẕai (p. 181) --சிங்கவாழை, s. [prov.] A kind of plantain, ஓர்வாழை. 58)

cākai (p. 174) s. Branch of a tree, மரக்கொ ப்பு. 2. Leaf, இலை. 3. A branch, or subdivision, especially of the Vedas; being collections from the Sanhitas or prayers in each Veda, varying as received in different schools, வேதசாகை. W. p. 836. S'AKHA. 4. A brass-plate, வட்டில். (சது.) 5. (c.) (Hind.) A rest-house, a caravansary, தங்குமிடம். 6. [vul.] A house, இல்லம். சாகாமிருகம், s. A monkey, an ape, a squirrel--as living on trees, குரங்கு, அ ணில்; [ex சாகா for சாகை, branch.] W. p. 836. S'AK'HAMRUGA. சாகைபண்ண, inf. To put up in one's house, to lodge. தங்கியிருக்க. 34)

cāraciyam (p. 178) s. Sweetness, pleasantness of speech, music, &c. இனிமை. (p.) 27) *

ciṇṭā (p. 182) s. As சிண்டு. 2. [vul. for செண்டா, which see.] A flag, &c. 13)

carvatāri (p. 169) s. See சருவதாரி. 16) *

citṟu (p. 182) கிறேன், சிதறினேன், வேன், சிதற, v. a. To disperse, scatter, to shiver, to diffuse--as seeds, grain, &c., இறைக்க. 2. (fig.) To squander, to waste, பொருளழிக்க. 3. To shed, pour out, சிந்த. 4. v. n. To be shed, strewed; to disperse--as a company; to be scattered--as a flock, கலைய. (Compare சிதர், v.) 5. To be diverted as the attention from the subject in hand, புத் திசிதற. 6. To wander, ramble about, go astray, திரிந்தலைய. 7. (fig.) To prove fruitless, or unprofitable, பயன்படாதுபோக. (c.) தண்ணீரையெங்குஞ்சிதறாதே. Don't spill the water every where. பணத்தையெல்லாஞ்சிதறிச்சீரழித்தான். He has squandered all the money. கூடினமேகமெல்லாஞ்சிதறிப்போயின. The gathered clouds are all dispersed. பார்வைசிதறியிருக்கின்றது. The sight is injured. புத்தியைச்சிதறவிடாதே. Don't let your mind be bewildered. பதறாதகாரியஞ்சிதறாது. A well meditated matter will never fall short of success. சேனைசிதறியது. The army was dispersed. சிதறடிக்க, inf. [prop. சிதறவடிக்க.] To scatter, disperse. (c.) சிதறினமனம், s. A distracted mind, divided attention. சிதறுதேங்காயுடைக்க, inf. [prov.] To shiver or break cocoanuts to pieces--as at the temple. (c.) சிதறித்தூவ, inf. The scatter loosely, to strew. சிதறியிறைக்க, inf. To scatter seeds here and there, commonly in sowing. 2. To squander one's property, பொருளை யழிக்க. 37)

cangkalīkaraṇam (p. 155) s. Beastliness, Sodomy, &c.--as one of the nine kinds of sins requiring atonement, முறையிலாப்புணர்ச்சி. 41)

ciṟcilirppāṉ (p. 189) s. [prov.] Chickenpox--as சிச்சிலுப்பான். 63) *

cittu (p. 183) s. Intellect, intelligence, the principle of knowledge or intellect in the deity, or human souls; spirit (as opposed to சடம் or அசித்து, matter or non-intelligence) in all its diversified forms in the various beings inhabiting the universe, whether supernal, infernal, human, brute or vegetable; all being capable of knowing and enjoying the deity, அறிவுப்பொருள். W. p. 325. CHIT. 2. (a change of சித்தி.) Illimitable and supernatural powers, obtained by abstract devotion, and exercised at pleasure; including the eight சித்தி, which see. 3. Legerdemain, sleight of hand, exhibition of supernatural appearances by means of magic, alchemy, &c., மாயாவித்தை. 4. The யாகம் sacrifice. சித்திலாதபோதுவேறுசீவனில்லையில்லையே. When there is no intelligence, there is no life. i. e. to deny intelligence [as a first cause.] is to deny that there is life. சித்தசித்து, s. Spirit and matter, or intelligence and non-intelligence--as eternal, uncreated principles in nature. சித்தசித்தீசுரன், s. Spirit, matter, and God--as constituting the world. (p.) சித்தாகாரம், s. Spirituality, incorporeality belonging to the spirit or intellect, as refined, purified and tending toward the deity; [ex ஆகாரம், form.] சித்துக்காரன், s. As சித்துவித்தைக்காரன். சித்துப்பறக்க, inf. To fly or pass through ether, as the சித்தர். 2. (fig.) To disappear, as a person; spoken in surprise or contempt. 3. (fig.) To carry one's self proudly, to take airs; to be supercilious. சித்துப்பொருள், s. An intelligent being, the faculty of intelligence, as in the deity or a soul--oppo. to சடப்பொருள். சித்துரூபம்--சிற்சொரூபம், s. Imbodied intelligence, a spiritual nature. 2. The deity as identified with the intellect. சித்துரூபன்--சிற்சொரூபன், s. The deity as a pure intelligence, கடவுள். சித்துவித்தை, s. As சித்து, 3. சித்துவித்தைகற்றவன்--சித்துவித்தைக் காரன், s. One skilled in deceptive performances. Compare சித்தன். சித்துவிளையாட--சித்துசெய்ய--சித் துகாட்ட, inf. To juggle, to play tricks, to exhibit supernatural appearances. சிற்சத்தி, s. See under சத்தி. சிற்சபை, s. See under சபை. 30)