cāttu (p. 176) கிறேன், சாத்தினேன், வேன், சாத்த, v. a. To daub, smear, anoint--as sandal, or other unguents, சந்தனமுதலியஅப்ப. 2. To put a cloth, an ornament, or flowers on an idol, a holy personage, &c., ஆடைமுதலிய அ ணிய. 3. To slap, strike, tap, beat, அடிக்க. 4. To shut, put to, to close--as a door, &c., கதவுமுதலியமூட. 5. (impr. for சார்த்து.) To place against, ஒன்றின்மேற்சார்த்த. (c.) சாத்தாதவர், s. (pl.) Those who do not wear the sacred thread, or the tuft of hair. A mixed class of Vaishnuvas--opposed, to சாத்தினவர். They have their principal occupation, as flower-gatherers, minstrels or mendicants. (R.) Compare சாத்தானியன். சாத்திக்கழிக்க, inf. To adorn the idol with flower or garlands, and afterwards remove them. சாத்திக்கொள்ள, inf. [prov.] To dress one's self with garlands, costly attire, &c., in contempt. சாத்துப்படி--சாத்துகாப்பு, s. Flowers, jewels and vestments as the attire of an idol. 2. [in burlesque.] A good drubbing, நல்லடி. சாத்துக்கவி, s. A poem prefixed or affixed to a work, by a different hand. சாத்துநாற்று--சாத்துநாறு, s. Young plants planted in the place of those which have died. (R.) திருக்கடைக்காப்புச்சாத்த, inf. To shut the door of the temple, கோயிற்கதவுமூட. 2. To finish a poem addressed to a deity by making the last verse. See under திரு. வில்வஞ்சாத்த, inf. To cast the fragrant leaves of the வில்வம் tree at the feet of the idol. See வில்வம். 41) *

cāṇakam (p. 174) s. (A transposition of the Sa. Ch'hagan'a. W. p. 33.) Cow-dung, buffaloe's dung, சாணி. 81)

cīraṇai (p. 190) s. Habit, custom, use, பயிற்சி. Compare சிரிப்பு. (Beschi.) 113)

cppngki (p. 160) s. The country of Japan, ஓர்தேசம். 2. (c.) The brazil wood, the bark of which is used in painting, &c., as a red varnish, ஓர்மரம். 3. [prov.] A slow, inactive, unhandy person--as சோபலாங்கி. 34) *

cmṇi (p. 161) s. Silk-cotton tree, இலவமரம். (M. Dic.) 7)

cakkiri (p. 155) s. Indra, இந்திரன். W. p. 825. S'AKRA. 2. Vishnu--the discus-armed, திருமால்; [ex சக்கிரம், சக்கரம்.] 3. A king or emperor who bears a wheel as the ensign of royalty, அரசன். 4. A potter who works a wheel, குயவன். 5. An oil-monger, oil-grinder, செக்கான். 6. A snake, from its coiling-as மண்டலிப்பாம்பு. W. p. 313. CHAKREE. 9)

cayilangkamalai (p. 166) s. The odoriferous root of the Andropogon muricatum, வெட்டிவேர். (M. Dic.) 17) *

cātkccīrtti (p. 174) --சாதகவர்னத்தி, s. A kind of arsenic, இரத்தபாஷாணம். (R.) 95)

citru (p. 182) கிறது, சிதரினது, ம், சிதர, v. n. (Tel.) To be shed, spilt, diffused, சிந்த. (c.) 28)

civkrntai (p. 187) s. A plant. See கரந்தை. 11) *