cātākkiyam (p. 175) s. The third of the five degrees of development or attainment; in which there is an equilibrium between wisdom and works. See சிவதத்துவம். There are five different kinds. Viz.: 1. சிவசா தாக்கியம். 2. மூர்த்திசாதாக்கியம். 3. அமூர்த்திசா தாக்கியம். 4. கர்த்திருசாதாக்கியம். 5. கன்மசாதாக் கியம், or மலசாதாக்கியம். 15) *

cttirāṭci (p. 159) s. The medicinal shrub, அரத்தை. (M. Dic.) 65) *

cirakam (p. 185) s. A helmet, தலைச்சீரா. W. p. 844. S'IRASKA. 2. Rain drops, மழைத்துளி. 3. A water pot, or ewer, கரகம். (நிக.) 35)

civukam (p. 189) s. The chin, தாடை. W. p. 329. CHIVUKAM. 5)

camavāyam (p. 162) s. Multitude, assemblage, collection, aggregate, கூட்டம். 2. [in log.] Relation of a species to its genus, or of a part to the whole--as of a nail to the finger, or of a material to what is made from it--say of yarn to cloth, &c., சம்பந்த பதார்த்தம், தற்கிழமை. W. p. 895. SAMAVAYA. 19) *

cāyaṉam (p. 178) s. Toddy, vinous liquor, sap, கள். (நிக.) 2. Celestial longitude, கிரகபுடம். W. p. 92. SAYANA. (p.) சாயனமாத்தாண்டன்--மார்த்தாண்டசா யனம், s. The sun's longitude corrected for precession. 4) *

cittikkl (p. 182) s. A kind of stone or mineral ore. (R.) Compare சித்தக்கல். 76)

cīvaṉi (p. 191) s. The vital artery said to be in the மூலாதாரம் between the anus and the pudenda, thence extending through the system; the fr&ae;num of the prepuce, சீவநாடி. W. p. 927. SEEVANEE. 2. Medicaments that restore life, சஞ்சீவி. (Sans. Jeevanee.) 3. The iron-wood tree,பாலைமரம். 4. The plant, செவ்வள்ளி. 5. A kind of stone, மந்தாரச் சிலை. 6. (fig.) The fundament, சகனம். (p.) சீவனிநாடி, s. As சீவநாடி. 29) *

cvuṭōl (p. 172) s. (for.) Howdah of an elephant, அவுதா. 35) *

cāttu (p. 176) கிறேன், சாத்தினேன், வேன், சாத்த, v. a. To daub, smear, anoint--as sandal, or other unguents, சந்தனமுதலியஅப்ப. 2. To put a cloth, an ornament, or flowers on an idol, a holy personage, &c., ஆடைமுதலிய அ ணிய. 3. To slap, strike, tap, beat, அடிக்க. 4. To shut, put to, to close--as a door, &c., கதவுமுதலியமூட. 5. (impr. for சார்த்து.) To place against, ஒன்றின்மேற்சார்த்த. (c.) சாத்தாதவர், s. (pl.) Those who do not wear the sacred thread, or the tuft of hair. A mixed class of Vaishnuvas--opposed, to சாத்தினவர். They have their principal occupation, as flower-gatherers, minstrels or mendicants. (R.) Compare சாத்தானியன். சாத்திக்கழிக்க, inf. To adorn the idol with flower or garlands, and afterwards remove them. சாத்திக்கொள்ள, inf. [prov.] To dress one's self with garlands, costly attire, &c., in contempt. சாத்துப்படி--சாத்துகாப்பு, s. Flowers, jewels and vestments as the attire of an idol. 2. [in burlesque.] A good drubbing, நல்லடி. சாத்துக்கவி, s. A poem prefixed or affixed to a work, by a different hand. சாத்துநாற்று--சாத்துநாறு, s. Young plants planted in the place of those which have died. (R.) திருக்கடைக்காப்புச்சாத்த, inf. To shut the door of the temple, கோயிற்கதவுமூட. 2. To finish a poem addressed to a deity by making the last verse. See under திரு. வில்வஞ்சாத்த, inf. To cast the fragrant leaves of the வில்வம் tree at the feet of the idol. See வில்வம். 41) *