cāyam (p. 177) s. [always in combination.] Evening, afternoon, சாயங்காலம். W. p. 92. SAYAM. 2. (c.) Color, tinge, tint, hue in cloth, leather, paper, &c., நிறம்; [ex Sa. Ch'haya, lustre, color.] 3. The chaya root used as a dye, சாயவேர். சாயங்காலம், s. Evening just before sunset, the close of day, அந்திப்பொழுது. சாயங்காலவந்தனை, s. Evening devotion. (R.) சாயசந்தி, s. Evening twilight. சாயந்தரம், s. [vul.] Evening, close of day, afternoon. சாயரட்சை, s. [prov.] The evening sacrifice, a puja performed at sun-set. See பூசை. 2. [com. சாயலட்சை.] The evening, சாயங்காலம். சாயக்காரர், s. Dyers, stainers. சாயங்காய்ச்ச--சாயந்தீர--சாயந்தோய்க் க--சாயமேற்ற--சாயம்போட, inf. To dye, imbue, stain, tinge, color, tincture. சாயப்பணி, s. Work in dying with red as distinguished from நீலப்பணி. சாயச்சால், s. A vat for dying. சாயச்சேலை, s. A dyed சேலை cloth. சாயப்பொல், s. [prov.] A painted cane, staff, &c. சாயத்துக்குப்போட, inf. To be given for dying. (c.) சாயம்பிடிக்க, inf. To take or imbibe a dye. சாயவேர், s. The chaya-root. சாயவேர்ச்சக்களத்தி, s. A plant. See இம்பூறற்சக்களத்தி. சாயவேர்குத்திகள், s. [prov.] Chayaroot diggers. சாயவோலை, s. Stained, dyed olas or rushes for the ear, for matting, &c. அரைச்சாயம்--இளஞ்சாயம், s. A faint dye. முதுசாயம், s. [loc.] A deep dye. எண்ணெய்ச்சாயம், s. An oil-color. உடற்சாயம், s. [loc.] A partial dye, the middle part of the cloth being left white. காரச்சாயம், s. [prov.] A compound color for dying. சப்பங்கிச்சாயம், s. Color or dye from சப்பங்கி root. முழுச்சாயம், s. A deep and thorough dye. மகரச்சாயம்--பூஞ்சாயம், s. Ruddy, dark color. See மகரம். வேர்ச்சாயம், s. Tinge, dye from chaya roots, &c. 72)

cittṉ (p. 182) s. The silk-cotton-tree, இலவு. 64) *

cāyakam (p. 177) s. An arrow, அம்பு. 2. A sword, வாள். (p.) W. p. 92. SAYAKA. 71) *

catāmūrkkam (p. 159) s. [correctly சதாவரி.] A plant which cures the bite of snakes, பாம்புகொல்லி. W. p. 828. SATAVAREE. 14) *

cngku (p. 156) கிறேன், சங்கினேன், சங்குவேன், சங்க, v. n. [prov.] To be dispirited, to lose courage, தைரியங்கெட.--Note. It is generally used with another verb--as சங்கிலி ட்டான், சங்க அடிக்கிறேன், &c. 25)

catāmūlam (p. 159) --சதாவேரி, s. A kind of medicinal creeper, and its roots, தண் ணீர்விட்டான். 15)

crkm (p. 166) s. [prov.] Region, district, place, quarter, தேசப்பிரிவு. (Used in the south.) அந்தச்சரத்திலே இதுவழங்குகிறதா. In this word used in those parts? 23) *

cittar (p. 182) s. One of the eighteen classes of supernals, or demigods inhabiting the middle air or region between the earth and the sun, embracing several subdivisions, தேவகணத்தொருதிறத்தோர். 2. A class of magicians who, by the performance of certain mystical and magical rites, have acquired superhuman powers, being able to perform miracles; or one or more of the eight சித்தி, அஷ்டசித்தியடைந் தோர். 3. Ascetics who, by mystical and austere practices, have attained one or all of the five purposes: viz., the affluence, the form, or the society of the supernals, residence in the divine lokas; or identification with the deity, ஞானசித்தியடைந்தோர்; [ex சித்தி, success.] W. p. 924. SID'DHA. சித்தர்கணம், s. The classes of சித்தர். சித்தர்குளிகை, s. A magical pill giving power to fly. See under குளிகை. சித்தர்நூல், s. The science of medicine, வாகடம். 2. (R.) Treatises composed by சித்தர். பாம்பாட்டிச்சித்தர், s. A சித்தன் of note as an author, whose name is derived from playing with a snake. See பாம்பு. பதினெட்டுச்சித்தர், s. The eighteen celebrated சித்தர். நவகோடிசித்தர், s. The nine crores of சித்தர். நவசித்தர், s. The nine principal Siddhars. viz.: சத்தியநாதர், சதோகநாதர், ஆதிநா தர், அநாதிநாதர், வகுளிநாதர், மதங்கநாதர், மச்சேந் திரநாதர், கடேந்திரநாதர், கோரக்கநாதர், which see in their places. 62)

crttirvēri (p. 176) s. A plant, தண்ணீர்விட் டான். (R.) See சாத்தாவாரி. 37) *

ckuntm (p. 154) s. An eagle, கழுகு, (சது.) 2. The Indian vulture, வல்லூறு. 3. (நிக.) A bird in general, புட்பொது. Sa. S'akunta. 11)