cittu (p. 183) s. Intellect, intelligence, the principle of knowledge or intellect in the deity, or human souls; spirit (as opposed to சடம் or அசித்து, matter or non-intelligence) in all its diversified forms in the various beings inhabiting the universe, whether supernal, infernal, human, brute or vegetable; all being capable of knowing and enjoying the deity, அறிவுப்பொருள். W. p. 325. CHIT. 2. (a change of சித்தி.) Illimitable and supernatural powers, obtained by abstract devotion, and exercised at pleasure; including the eight சித்தி, which see. 3. Legerdemain, sleight of hand, exhibition of supernatural appearances by means of magic, alchemy, &c., மாயாவித்தை. 4. The யாகம் sacrifice. சித்திலாதபோதுவேறுசீவனில்லையில்லையே. When there is no intelligence, there is no life. i. e. to deny intelligence [as a first cause.] is to deny that there is life. சித்தசித்து, s. Spirit and matter, or intelligence and non-intelligence--as eternal, uncreated principles in nature. சித்தசித்தீசுரன், s. Spirit, matter, and God--as constituting the world. (p.) சித்தாகாரம், s. Spirituality, incorporeality belonging to the spirit or intellect, as refined, purified and tending toward the deity; [ex ஆகாரம், form.] சித்துக்காரன், s. As சித்துவித்தைக்காரன். சித்துப்பறக்க, inf. To fly or pass through ether, as the சித்தர். 2. (fig.) To disappear, as a person; spoken in surprise or contempt. 3. (fig.) To carry one's self proudly, to take airs; to be supercilious. சித்துப்பொருள், s. An intelligent being, the faculty of intelligence, as in the deity or a soul--oppo. to சடப்பொருள். சித்துரூபம்--சிற்சொரூபம், s. Imbodied intelligence, a spiritual nature. 2. The deity as identified with the intellect. சித்துரூபன்--சிற்சொரூபன், s. The deity as a pure intelligence, கடவுள். சித்துவித்தை, s. As சித்து, 3. சித்துவித்தைகற்றவன்--சித்துவித்தைக் காரன், s. One skilled in deceptive performances. Compare சித்தன். சித்துவிளையாட--சித்துசெய்ய--சித் துகாட்ட, inf. To juggle, to play tricks, to exhibit supernatural appearances. சிற்சத்தி, s. See under சத்தி. சிற்சபை, s. See under சபை. 30)

cāṉmali (p. 181) s. The silk-cotton tree, producing the cotton used for pillows, &c., இலவமரம். (Compare சனமாலி.) 2. The fifth of the seven dwipas or continents, named from the above tree said to abound in it; and surrounded by the sea of ghee, ஓர்தீவு. (ஸ்காந்.) W. p. 84. S'ALMALI. சான்மலிசாரம், s. The gum of the சா ன்மலி tree; [ex சாரம். (R.) 19)

ctumpai (p. 159) s. A plant, பேய்மருட்டி. 29) *

cattinipātam (p. 159) s. [in the agamas.] The degree of spiritual advancement in which there is an utter mortification of self, and self-energizing principles, and a ripening of the soul for union with the deity; [ex சத்தி, self energy, et நிபாதம், prostration.] சத்திநிபாதர், s. Those in whom self will is subdued, and who tend toward the deity, மனதையடக்கித் தெய்வம்வழிபடுவோர். 60) *

ciṟppi (p. 189) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. [causative of சிற, v.] To adorn, to beautify, to make prominent, to magnify in language, to make great, to enrich, &c. 26)

cārvapaumam (p. 179) --சார்வபூமம், s. The elephant of Kuvéra, which supports the north point, வடதிசையானை. W. p. 921. SARVVABHOUMA. 35) *

cmrtti (p. 162) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To fill, complete, முடிவாக்க. (R.) 13) *

citāram (p. 182) s. The flag of a car or chariot, தேரிடக்கியம். Compare சிதவல். 44)

cangkāttam (p. 155) s. [a change of சங்காதம்.] Friendship, intimacy, familiar intercourse, சினேகம். (c.) அவனுடையசங்காத்தமாகாது. Intercourse with him is improper, evil, &c. ஞானிக்குமூடனுக்குஞ்சங்காத்தமில்லை. There exists no friendship between a wise man and a fool. சங்காத்தி, s. A friend, an intimate acquaintance, சினேகிதன். 2. A comrade, a companion, தோழன். (Little used.) 49)

cingkili (p. 181) s. The name of a shrub, குன்றிச்செடி. 2. The இண்டு creeper. (M. Dic.) 66) *