citḷ (p. 182) s. [Corruption of சிதல்.] Whiteants, கரையான். 2. [vul.] Fish scales, மீன் செதிள். 3. [prov.] Scab of a sore, புண்ணசறு. 4. [prop. செதிள்.] A little bit of wood, bone, &c., செதுக்குதுண்டு. (c.) சிதள்சிதளாயெடுபட்டுப்போகிறது. The coat of white wash, varnish, painting, &c., is peeling off. 35)

cimiḷi (p. 185) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, To wink with the eyes. Sa. S'meela. சிமிளிப்பு, v. noun. As சிமிட்டு. (R.) 11)

ctā (p. 159) s. A canoe or other vessel for navigation, மரக்கலம். (சது.) 2. [prov.] Defect in timber, rottenness, decay in fruit, &c., பழுது. (Limited.) 3. [loc.] Delay, procrastination, as of a business, தாமதம். அதைச்சதாவிலேவிடாதே. Do not delay the matter. 7) *

cingku (p. 181) கிறது, சிங்கினது, ம், சிங்க, v. n. To diminish, decrease, குறைய. 2. To decay, faint, fail, droop, இளைக்க. 3. To perish, கெட. (p.) சிங்காவண்புகழ். Imperishable fame. (சிலப்.) 69) *

cvḷcci (p. 171) s. One of the twenty-five bodies containing acid salt--as சத்திசாரம். 24)

cīttai (p. 190) s. The low, the base, கீழ்மக் கள். 2. Decay, rottenness, பதனழிவு. (சது.) 3. [prov.] The rotten kernel of a palmyra stone, பனஞ்சீத்தை. 4. (Bes.) Chintz, சீட்டி. --used on the western coast. சீத்தைக்கண், s. Blear eyes. சீத்தைக்கண்ணன், s. A blear--eyed person. சீத்தைக்காடு, s. A jungle, a thicket. சீத்தைப்பூரான்--சீத்தைத்தகன், s. [prov.] As சீத்தை, 3. 81)

caṟ (p. 173) adj. [A sanscrit prefix.] Good, right, excellent, virtuous, &c., நல்ல, உச்சித. W. p. 884. SAT. சற்கருமம்--சற்கன்மம், s. Good deeds, charitable or meritorious acts. See கரு மம். சற்கன்மபரிபாகம், s. The maturing of works of merit performed in previous births, supposed to promote the illumination of the soul, and to lead to the use of means for its deliverance from transmigrations. (p.) சற்கரிக்க, inf. To treat hospitably, to entertain, உபசரிக்க. 2. To be kind, polite, civil, obliging; [ex சற்காரம்.] சற்காரம், s. Kindness, beneficence, hospitality, civility, உபசாரம். W. p. 884. SATKARA. (p.) சற்காரியம், s. Good things, virtuous deeds, pursuits, &c., meritorious actions. சற்காரியவித்தை, s. The four incidents connected with births as necessary for the performance of actions, namely. 1. தனு, body for the performance of actions. 2. கரணம், intellectual faculties, the senses, &c. 3. புவனம், word, locality--as the theatre of actions. 4. போகம், suffering and enjoyment. (p.) சற்குணம், s. An obliging disposition, amiableness, good nature, benevolence, religion. (c.) சற்குணன், appel. n. An amiable, virtuous, obliging person. சற்குரு, s. A guru who seeks the good of his disciples, நற்குரு. 2. The deity--as the teacher of souls, according to their various states. (c.) சற்சங்கம், s. Good society. (p.) சர்சனர், s. [prop. சச்சனர்.] Good or pious men. (c.) சற்சலம், s. Good, pure water, நல்ல சலம். (p.) (சது.) சற்சூத்திரர், s. Superior sudras who have advanced to the கிரியை, or second degree in the Saiva religion; also called சைவர். (p.) சற்பாத்திரம், s. A good vessel, i.e. a worthy, pious, virtuous man, ஒழுக்க முடையோன். W. p. 885. SATPATRA. சற்பிரசாதம், s. A divine gift, a boon, தேவப்பிரசாதம். 2. A sacred offering, நிவே தனம். 3. [in Christ. usage.] Sacrament of the Lord's supper, நற்கருணை. See பிரசா தம். (c.) சற்புத்தி, s. Virtuous propensity, good disposition, நல்லறிவு. சற்புத்திரன், s. A dutiful son, நற்புதல் வன். (c.) 2. (fig.) A disciple dutiful to his Guru, சீஷன். 3. One of the second or கிரியை degree in the Saiva religion, or one faithful to his duties in the degree, கிரியையினிற்போன். சற்புத்திரமார்க்கம், s. Religious course of the second or கிரியை class in the Saiva system. See மார்க்கம். சற்புருடன், s. A moral, virtuous, good man, நல்லவன். 46)

cīṟi (p. 189) s. A sanscrit prefix denoting propitiousness, &c. See சிரீ. 42)

cī (p. 190) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To scratch--as fowls; to tear up earth--as birds, pigs, &c., to rub or scrape with the foot either walking or standing; to rub a thing under foot; to turn up or draw earth with the foot, காலினாற்சீக்க. 2. To wipe, wipe off, to rub, sweep superficially, to brush or graze, பெருக்க. 3. To expel, dispel, efface, root out, obliterate, exterminate, extinguish, destroy, அறப்பண் ண. (Compare கால்சீக்க.) 4. To cleanse, absterge, செப்பஞ்செய்ய. (c.) சீத்துக்கொண்டுபோக, inf. To scratch or rub against the ground, &c., with the feet or toes. 2. To graze--as a ball or stone. சீத்துநடக்க, inf. [prov.] To shuffle in walking. நிலவுசீக்கிறது. The rising of the moon dispels the darkness. (R.) இருள்கால்சீக்கும்பகலவன். The sun that extirpates darkness. (p.) 34) *

civṉārvēmpu (p. 188) --சிவன்வேம்பு, s. A medicinal plant, ஓர்செடி. Aspalathus Indica--Note. Its oil is prescribed in decoction for leprous and cancerous affections. 2)