cilōccayam (p. 186) s. A hill, mountain, மலை. W. p. 845. S'ILOCHCHAYA. 80)

cittimūlm (p. 182) s. The root of the நிலப்ப னங்கிழங்கு. Circuligo. Roxb. 78) *

cakaṭai (p. 153) s. A kind of tabret chiefly used at funerals, ஓர்வாச்சியம். 2. A large drum, முரசு. (Compare சகண்டை.) 3. W. p. 823. SA'HAT'A. A cart, a carriage--as சகடு, பண்டி. (சது.) 15)

cvuṭōl (p. 172) s. (for.) Howdah of an elephant, அவுதா. 35) *

cittirakkāli (p. 183) s. [prov. prop. சித்தி ரைக்காலி.] A kind of rice, ஓர்நெல். (c.) 6) *

cḷukku (p. 173) s. Foppery, finery, gayety, --as பிலுக்கு, டம்பம். 2. Pride, vanity, presumption, செருக்கு. (c.) சளுக்கன்--சளுக்குக்காரன், s. A foppish, proud person. சளுக்காய்த்திரிய, inf. To stroll about, to assume airs. சளுக்கி, s. (fem.) A vain woman, குலுக்கி. (R.) சளுக்குப்பண்ண, inf. To be foppish, assuming. 2. To behave meanly, to act dishonorably. 33)

clli (p. 170) s. [vul.] Small, thin pieces of potsherd, stone, glass, &c., உடைந்ததுண்டு. 2. Small, flat shells, or pieces of shells, சங்கு முதலியவற்றின்சிற்றோடு. 3. Small copper coins of different values, fractional parts of a துட்டு, சல்லிக்காசு. 4. Short, pendent ornaments, hangings, &c., தொங்கல்கள்; [ex Sa. Ch'halli, rind, skin.] 5. Falsehood, புளுகு. (c.) சல்லித்தரை, s. Ground full of small stones. சல்லிவிரைக்க, inf. To report falsely, (lit.) to sow lies. சல்லி போட்டுக்கெட்டிக்க, inf. To strengthen or harden with gravel stones. சல்லிப்பொடி, s. Small pieces, fragments, broken shells, chips of earthen ware, &c. 2. Little fish, as சல்லிக்கெண்டை. சல்லிப்பொதி, s. (fig.) A trifler, a lying rogue, (lit.) a bag of lies. சல்லியளக்கிறவன், s. A tattling liar. சல்லிவேர், s. Small roots--oppos. to ஆணிவேர். சல்லிகட்டு, v. noun. [prov.] The game of pursuing and grappling with a lusty bull, decorated for the occasion; a wild play, as a test of bravery. (c.) சல்லிக்காசு, s. Small coins, challies. சல்லிமாடு--சல்லியெருது, s. A lusty bull decorated for fighting. மரச்சல்லி, s. Exterior twigs that may be cut off. (Limited.) 22) *

cākkiyam (p. 174) s. The Buddhist religion, from its founder S'a'kya, புத்தமதம். 2. Society, association, கூட்டம். W. p. 836. சாக்கியநாயனார், s. The name of a Buddhist who became a convert to Saivism, noted for casting a stone daily on a Sivalingam, according to a vow, (though pretending to do it from conempt) for which he obtained the grace of Siva, எறிபத்தர். 38) *

carīram (p. 167) s. The living human body, the tenement of the soul, மனிதருடல். (c.) 2. Body in general of men or brutes, மிருகாதி களினுடல். W. p. 832. SAREERA. (not com. in Tamil.) சரீரகுணம், s. Temperament, disposition or state of body. 2. The disposition of the body with regard to the different effects of food, &c., on different persons. சரீரக்கட்டு, v. noun. Compactness of body. See கட்டு. சரீரக்கூறு, s. See under கூறு. 2. Any state of the body, as corpulent, thin, &c., thus. 1. வாதசரீரம், a constitution in which flatulent humors prevail, causing bloatedness, &c. 2. பித்தசரீரம், in which the bilious humors preponderate, causing thinness, emaciation, fretfulness, heat, &c. 3. சிலேட்டுமசரீரம், in which phlegmatic humors prevail, causing pulmonary diseases, dryness, &c. சரீரங்கனத்துக்கொள்ள, inf. See under கனம். சரீரங்காய--சரீரங்கரைந்துபோக, inf. To be emaciated, as the body by fever, &c. See காய். v. சரீரசகாயம், s. See under சகாயம். சரீரசங்கட்டம், s. Pain in the body, sickness. சரீரசஞ்சலம், s. Disease, ailment. சரீரசம்ரட்சணை, s. Preservation of the health of the body, nourishment of the body. (Rare.) சரீரசம்பந்த, adj. Belonging or relating to the body. சரீரசவுக்கியம், s. Health, sound state of the body. சரீரசுத்தி, s. Cleanliness, or purification of the body. சரீரஸ்மரணை, s. [com. சரீரசுரணை.] Sense of feeling in the body. சரீரத்திரயம், s. A three-fold enumeration of bodies, as given in the Agama. 1. தூலசரீரம், the gross body which perishes at death. 2. சூக்குமசரீரம், the subtile or ethereal body, or case and immediate organ of the soul, accompanying that through its various transmigrations. It is the embryo or seed of the respective bodies assumed to be, and is, capable of sensations in enjoyment, suffering, &c., beyond those of the grosser body. 3. காரணசரீரம், the original type or embryo of the body, as existing with the soul in its original state. See under காரணம். Another three-fold classification describes bodies as assumed by the soul with its சூக்குமம் adapted to three different states to which it is subject, namely. 1. யாதனாசரீரம், a body adapted to suffering, assigned to the soul for its abode in the infernal regions. 2. பூத னாசரீரம், a body capable of the sensual felicities of சுவர்க்கம், or the abode of Indra. 3. பரிணாமசரீரம், changeable bodies, the bodies of the present state, in which moral actions are performed. சரீரநோய், s. Pains in the body from over exertion, walking, cold, &c. சரீரபுஷ்டி, s. Corpulency. 2. A healthy, thriving state of the body. சரீரப்போக்கு--சரீரப்போங்கு, s. The state of the body; different states of constitution. சரீரமரணம், s. [in Christ. usage.] Death of the body, oppo. to ஆத்துமமரணம், spiritual death. சரீரவதை, s. Mortifying the body by austere penance. சரீரவாகு--சரீரவாக்கு, s. The temperament of the body. சரீரவுபாதி, s. Bodily pain. சரீரவுறவு, s. Consanguinity, oppo. to ஞானவுறவு. (p.) சரீராவச்சின்னவான்மா, s. The individuated soul as it exists in bodies respectively--as distinguished or detached from the universal spirit, சீவான்மா; [ex சரீரம், et அவச்சின்னம், separated.] (சது.) சரீரி, s. A sentient soul, a corporeal being--oppo. to அசரீரி, an immaterial existence. சுகசரீரம், s. A healthy constitution, in which the three humors are in equilibrium. தூலீத்தசரிரம், s. A fat or corpulent body. வச்சிரசரீரம், s. An adamantine body, (a form used in benedictions.) See வச்சிரம். 2. Strong and healthy body. கற்சரீரம், s. Stone-like body. See கல். 13) *

calakanti (p. 169) s. A kind of ochre, a coarse red ochre, சகஸ்திரபேதி. 19) *