cuṭu (p. 193) கிறேன், சுட்டேன், வேன், சுட, v. a. To warm, heat, scald, burn, ignite, தகிக்க. 2. To roast, toast, bake, அப்பமுதலியனசுட. 3. To cauterize, brand, scar, சூட்டுக்கோலாற்சுட. 4. To burn up, consume, எரிக்க. 5. To burn as bricks, chunam, tiles or earthern wares in a kiln, காளவாயிற்சுட. 6. To imbrown by heat, வெதுப்ப. 7. To fire a gun, canon, &c., வெடிசுட. 8. (fig.) To mortify scorch the feelings--by sarcasm, reproach, &c., நிந்திக்க. 9. To blight with the eye, கண்ணூ றுபடுத்த. 1. To blight with the tongue, நாவூறுபடுத்த. 11. To sublimate medicines, நீற்ற. அவனைச்சுட்டுப்போட்டான். He has shot him. நல்லோரைத்தீயோர்சொற்சுடுகிறது. The conversation of the wicked gives pain to (burns) the good. நாவினாற்சுட்டவடு. The wound produced by caustic language. (குற.) சுடுகலம், s. An earthen vessel, குயக் கலம். (சது.) சுடுகண், s. A fiery eye. See கொள் ளிக்கண். சுடுகாடு--சுடுநிலம், s. A place of cremation. 2. (fig.) A desert, a place where victuals cannot be got. (c.) சுடுகாட்டுமணிபொறுக்கி, s. A bird. See under காடு. சுடுகோல், s. A rod for stirring the fire in burning a corpse. 2. A brand, an iron rod, சூட்டுக்கோல். சுடுசுண்ணம், s. Burnt lime. சுடுமருந்து, s. A chemical preparation, more commonly, எரிமருந்து. சுடுவனம், s. A place for cremation. சுடுகாடு. சுட்டுக்கொட்டைப்பரப்ப, inf. To devastate a town, and sow ot with seed. (Colloq.) சுட்டசாந்து, s. As சுடுசுண்ணம். சுட்டெரிக்க, inf. To consume by burning. சுட்டசெங்கல், s. Burnt bricks, opposite to பச்சைச்செங்கல். sun-burnt-bricks. சுட்டவிறைச்சி, s. See இறைச்சி. பழுக்கச்சுட, inf. To give a bright yellow color to gold ornaments, by immersing them in a boiling solution of sulphur, saltpetre, culinary salt, and turmeric. See பழு. v. சாடுவெட்டிச்சுட, inf. To clear and burn forest land. நாவிலேசுட, inf. To brand the tongue in restoring one to caste. நாவாலேசுட, inf. To blight with the tongue, &c. சுட்டுப்போட, inf. To consume by fire; to shoot; to blight. பிள்ளையைக்கண்ணாற்சுட்டுப் போட்டார்கள்.... They have blighted (lit. burnt) the child, with their eyes; incduced sickness. விரகங்கொண்டவரைச்சந்திரன்சுடுகிறது. The moon's rays inflame the lascivious. அவன் ஊரைச்சுட்டுப்போடுவான். He will burn the country, i. e. devastate it, &c. 31)

curūpam (p. 196) s. [also சொரூபம்.] Handsomeness, that which is well formed, நல்லு ருவம். 2. An image, உருவம்; [ex ச et ரூபம்.] Compare உரூபம். அவன்தன்சுரூபத்தைஅடக்கிக்கொண்டிருந்தான்... He thus far restrained his temperament --implying either good or evil. சுரூபி, s. A fair or beautiful person --as உரூபி. சுரூபங்குலைய, inf. To become disfigured. சுரூபங்கெட்டவன்--சுரூபப்பிழையன், appel. n. A deformed person. (c.) சுரூபவதி, s. [com. ரூபவதி.] A beautiful woman, அழகி. 41) *

cuṭlai (p. 193) s. A burning ground, a place for burning dead bodies, மயானம்; [ex சுடு, burn.] (c.) சுடலையிற்பேய். Devils that haunt burning places. சுடலைகாக்க, inf. To watch the funeral pile till the body is consumed; the office of a பறையன். சுடலைக்கரை, s. A place for burning the dead. சுடலைக்காடு, s. As சுடுகாடு. சுடலைக்குருவி, s. [prov.] A bird of passage with a long tail and large crest; which is active chiefly by night. Compare சாக்குருவி. சுடலைஞானம், s. (Sometimes சுடுகாட்டு வைராக்கியம்.) Solemn but transient impressions at a cremation. சுடலைநீறு, s. Ashes from the funeral pile. சுடுகாட்டுச்சாம்பல். சுடலைமாடன், s. An imp, a horrid goblin, ஓர்பேய். சுடலையாடி, s. Siva, who dances where bodies are burnt; i. e., the Destroyer, சிவன். 2. (R.) Soap, சவக்காரம். 25)

curṭi (p. 195) s. A kind of tune, ஓரிராகம். 16) *

cuvikri (p. 198) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. n. To assent, to agree, உடன்பட. 2. To enjoy, அனுபவிக்க. 3. To adopt, to make a thing one's own, தனதாக்க; [ex சுவிகாரம்.] வியர்த்தமாகச் சுவிகரியாதிருப்பாயாக. Thou shalt not take the name (of god) in vain. (Beschi.) 27) *

cuṟṟu (p. 198) கிறேன், சுற்றினேன், வேன், சுற்ற, v. n. To go or pass round, revolve, circulate, turn, வட்டமாயோட. 2. To go or move about here and there, wander, அலைய. 3. To take a circuitous or indirect course, சுற்றிப்போக. 4. To be circuitous, meander, wind about--as a river, road. &c., ஆறுமுதலியசுற்ற. 5. To whirl, spin round, turn about, இராட்டினஞ்சுற்ற. 6. To be giddy, be dizzy, தலைசுற்ற. 7. To be coiled, to curl round, to kink, to twine, நூன்முதலியசுற்ற. (c.) சுற்றியுஞ்சுகத்திலேபோ. Seek a good result even circuitously. சுற்றிக்கொள்ள, inf. To become coiled, entangled. See சுற்று, v. a. சுற்றிச்சுழற்றி, Gerund. (adverbially.) Altogether, ஒருமிக்க. சுற்றிச்சுற்றி, Gerund. ( used adverbially.) Round and round. 2. Circuitously. repeatedly--as திரும்பத்திரும்ப. சுற்றிச்சுற்றிப்பேச, inf. To talk in a round about way. சுற்றித்திரிய, inf. To go round about, perambulate. 2. To ramble or stroll about, to roam. சுற்றிப்பிடிக்க, inf. To have a cholic, சுற்றிவலிக்க. See சுற்று, v. a. சுற்றியடிக்க, inf. To whiffle, shift-as the wind. சுற்றியலைந்துதிரிய, inf. To ramble about. சுற்றியலைந்துபோக, inf. To take a circuitous course. சுற்றியாட, inf. To whirl in dancing. 2. To dance round the area. சுற்றியெடுக்க, inf. [prov.] To wave cakes, &c., round an idol, a new married couple, &c., to dispel fascinations. Compare திஷ்டிசுற்ற. சுற்றிவந்துகும்பிட, inf. To raise the hands and turn round towards the eight points, worshipping their guardians. 2. To worship with raised hands passing round a temple, &c. சுற்றிவர, inf. To pass round a temple in worship, singly, or in procession. 2. To pass about a village turning to the right, as in marriage processions, &c. சுற்றிவலிக்க, inf. As சுற்றிப்பிடிக்க. நாடோறும்வந்துசுற்ற, inf. To come for a thing day after day. 2. To hang about in order to steal, திருடப்பார்க்க. சுற்றிக்கொத்த, inf. To dig up and loosen the earth round about a plant, &c. (c.) சுற்று, v. noun. Passing round in an orbit, revolving, circulation, வட்டமாயோ டல். 2. Whirling on an axis, revolution, சுழற்சி. 112)

cuṟvu (p. 198) s. The சுறா fish, மசுரமீன். (p.) 97)

cuyam (p. 194) s. (Sa. Svayam.) Self; being; selfexistence, தானாகுகை. 2. Peculiarity, identity, individuality, ஏகத்துவம். 4. Natural habits--as opposed to acquired; reality, originality, genuineness, சுபாவம். 5. Spontaneity, சுயபுத்தி. 6. [prov.] Continuity, perpetuity, constancy, நிதம். சுயகருமம், s. One's own ceremony. சுயகாறுபாறு, s. One's own authority. (R.) சுயகர்த்தன், s. An independent lord. சுயகாரியம், s. One's own affair, private duty. சுயகாரிய துரந்தரன் பரகாரிய பராமுகன். One zealous, in his own business, but neglectful in that of others. சுயகுணம், s. One's own peculiar nature, temper, disposition. 2. Being natural to one, not affected. சுயகுரு, s. One's own guru, the guru of the family or caste. 2. Siva--as the guru, or enlightener of souls. சுயசாதி, s. One's own tribe. சுயசாதிமானம், s. Partiality for persons of one's own caste. Seem சுயசாதியபிமானம். சுயசினேகம், s. Self love, தற்சினேகம். (R.) சுயஞ்சோதி, s. The deity as having light in himself and enlightening souls. சுயதன்மை, s. Own peculiar nature; 'sui-generis.' சுயதேசம், s. One's own country--as சுதேசம். சுயநீலம், s. A genuine sapphire. சுயபாஷை, s. One's own language. சுயபாரபத்தியம், s. Arbitrary power. சுயபுணர்ச்சி, s. Self-pollution, onanism. சுயபுத்தி, s. One's own sagacity, poliey, discretion. 2. A right mind, sobriety, as opposed to derangement, intoxication, fascination, passion, &c. See சுபாவம். சுயபோக்கு, v. noun. One's peculiar nature, temper, disposition. சுயமனுஷாள், s. [prop. சுயமனுஷர்கள்.] One's own relatives. (Colloq.) சுயமாயாடுஞ்சூத்திரம், s. An automaton or self-moving machine. சுயமானபால், s. Unadulterated milk. சுயமாமிசம், s. One's own flesh, kindred. (Christ. usage.) சுயமாய், adv. Of one's own accord, spontaneously. 2. [prov.] Constantly. சுயமானவிவேகம், s. Original genius. சுயம்பாகம், s. Cooking. 2. Cooking for one's self. 3. [with. ஒரு.] Provisions, stores for a meal for one person. சுயம்பாகங்கொடுக்க, inf. To give rice for cooking, in charity. சுயம்பாகம்பண்ண, inf. To cook. சுயம்பாகி, s. [vul. சோம்பாகி.] A cook, மடையன். சுயம்பாட, inf. To make poetry naturally, as one endowed with poetical genius. 2. To make original poetry. (c.) 3. To alter a tune by new composition, flourishes, &c. சுயம்பிரகாசம், s. Original light as in the deity. 2. Original radiance--as of gems, &c., மணியின்கண்ணொளி, (p.) சுயம்பிரகாசன், s. The possessor of light, as enlightener--as சுயஞ்சோதி. சுயவலது, [vul.] One's own capacity or power. (c.) சுயவிருப்பம், s. One's own liking, own choice. சுயாதிபதி, s. An independent sovereign; [ex அதிபதி.] சுயாதிபத்தியம், s. Independent sovereignty, தன்னிஷ்டஆளுகை. சுயாதீனம், s. (also சுவாதீனம்.) Freeagency, independence. 2. One's own right, one's own property. 3. Freedom, liberty, emancipation--opposite to பராதீ னம்; [ex ஆதீனம்.] சுயாதீனன், s. A free agent, one who is his own master. சுயேச்சை--சுவேச்சை, s. Free will, liberty of choice; [ex சுய, et இச்சை.]

curuḷu (p. 196) --சுருள், கிறது, சுருண்டது, சுரு ளும், சுருள, v. n. To become coiled, roll into itself, or be rolled--as a snake, rope, scroll; to crul, curve, சுருளாக. 2. To shrivel --as a leaf, மடங்க. (c.) சுருண்டமயிர், s. Curled hair. சுருண்டுபோக, inf. To be rolled up, to roll up. 2. To shrink and curl, shrivel up--as meat roasting, any thing drying in the sun, burning, &c., காய்ந் துசுருங்க. 3. To wither, droop, faint-as a person by a scorching sun, by hunger or disease, சோர்ந்துபோக. 4. To be reduced in circumstances, to have pride reduced, பலங்குன்ற. (c.) சுருண்டுவிழ--சுருண்டுகிடக்க, inf. To faint through pain, hunger, exposure to the sun, &c. சுருளவாட்ட, inf. To roast leaves for medicinal purposes. 2. (fig.) To transfer care to a servant, வருத்தங்கொ டுக்க. 38)

curataṉu (p. 195) s. See under சுரர். 21) *