cuyēccai (p. 195) s. See under சுயம். 6)

cuttam (p. 193) s. W. p. 851. S'UDD'HA. Pureness, cleanness, chastity--as சுசி. 2. Genuineness, entireness, reality, சுயம். 3. Faultlessness, correctness, பிழையின்மை. 4. Strict morality, sanctity, மாசின்மை. 5. Being unmixed, untainted, unadulterated, கலப்பின்மை. 6. Innocence, innocence established by trial or ordeal, கறையின்மை. (c.) 7. The third and highest state of separate souls next to absorption, சுத் தாவத்தை. 8. A prefix to the names of the phases of the moon in her increase-as opposed to பகுளம். 9. (fig.) Health, salubrity, recovery from disease, welfare, சொஸ்தம். 1. [in astron.] Correction or equation. சுத்தஞ்சோறுபோடும். Pureness will make one prosperous. சுத்தக்கறுப்பு, s. Entire blackness. (c.) சுத்தக்காரன், s. A man who is neat and clean. 2. (fig.) A pure, innocent man, சுத்தன். சுத்தசதுர்த்தசி, s. The fourteenth phase of the moon in her increase--as opposed to பகுளம். சுத்தசத்தியம், s. The simple truth, genuineness, authenticity. சுத்தசலம், s. Clean or pure water. சுத்தசூனியம், s. Absolute nothingness, nonentity, முழுப்பாழ். (c.) 2. Atheism. நிரீச்சுரம். சுத்த சூனியமாக்கிப்போட்டான். He has utterly destroyed the family. சுத்தசைதன்னியம், s. Pure spirit, pure intellect--as distinct from matter. (p.) சுத்தசைவம், s. The highest, or the sixteenth degree of Saivism. See சைவம். சுத்தச்சிவப்பு, s. Pure red, scarlet. (c.) சுத்தஞானம், s. Pure, spiritual knowledge; pure ஞானம் unmixed with works. (p.) சுத்ததத்துவம், s. One of the five properties of Siva. See சிவதத்துவம். சுத்ததாளம், s. A superior kind of தா ளம். சுத்ததினம், s. A lucky day. See சுதினம். 2. New year's day, வருஷப்பிறப்பு. 3. The exact number of days elapsed in an epoch, or in any fixed portion of time --considered as an element for finding the longitude, &c., of the sun, moon, planets, &c. சுத்தத்தோடிருக்க, inf. To be pure in body and mind. சுத்தநாசம், s. (also சர்வநாசம்.) Entire destruction, utter ruin. (c.) சுத்தநிலை, s. As சுத்தம், 7. சுத்தபஞ்சமி, s. The fifth day of the new moon. See பஞ்சமி. சுத்தபட்டினி, s. Utter starvation. (c.) சுத்தபத்தி, s. Real piety, sincere devotion. சுத்தபரிமளம், s. Fragrance, sweet scent. சுத்தபரிசம், s. [in astron.] True time of the beginning of an eclipse. சுத்தபரிசுத்தாங்கம், s. Entire purity, holiness. (Colloq.) சுத்தபவித்திரம், s. Entire pureness, holiness. (p.) சுத்தபாடம், s. The correct or genuine reading. சுத்தபோசனம், s. Sacred food--commonly used in reference to offerings made in the temples. சுத்தபௌரணை, s. The oppositions of the sun and moon. சுத்தபுடம், s. [in astron.] The real situation (longitude) of a planet, &c., as differing from its mean place. சுத்தப்பட, inf. To be cleaned. சுத்தப்படச்செய்ய, inf. To make a thing neatly. 2. [in carpentry.] To plane the wood smoothly. சுத்தப்பிரதி, s. A fair copy. (c.) சுத்தபூமி, s. Cleared land. (p.) சுத்தப்படுத்த--சுத்தம்பண்ண, inf. To cleanse, to clear away, make clean. சுத்தப்பிழை, s. Complete error. (c.) சுத்தப்பொய், s. A downright lie. (c.) சுத்தமத்தளம், s. A superior kind of மத்தளம். சுத்தமனம், s. A frank, sincere mind, கபடமின்மை. 2. A pure mind. சுத்தமாயை, s. Pure spiritual Maya. See மாயை. சுத்தமாய், adv. Wholly, entirely, utterly, absolutely. 2. At all, in the least. (c.) இன்றைக்கெனக்குச்சுத்தமாச்சாப்பாட்டுக்கில்லை. I am, to day, entirely destitute of food. சுத்தமார்க்கம், s. Pure conduct, spotless morality. 2. Sincere piety. 3. The true system of religion. சுத்தம்பண்ண, inf. To purity, either physically or ceremonially; to cleanse, to refine. 2. [in astron.] To equate or correct. சுத்தம்பேச, inf. [prov.] To speak boastingly of one's character, parentage, connexions, &c. சுத்தவநியாயம், s. A gross injustice. (c.) சுத்தவாசனை, s. Pure fragrance. 2. (fig.) A pure state of the soul--oppo. to மலினவாசனை. சுத்தவாளர், s. [improp.] Pure persons. 2. (Rom. usage.) Saints, அர்ச்சியசிஷ்டர். சுத்தவாளி, s. A person proved innocent in a court of justice, not guilty-oppo. to குற்றவாளி. (c.) 2. A holy person. சுத்தவிக்கேபம்--சுத்தவிட்சேபம், s. [in astron.] The true celestial latitude. See புடலிக்கேபம். சுத்தவித்தை, s. [in Agam.] A preponderance of spiritual knowledge above a tendency to works. See சிவதத்துவம். சுத்தக்கட்டிவெள்ளி--சொக்கவெள்ளிக் கட்டி, s. A lump of pure silver. (c.) சுத்தவீரம், s. True valor, heroism. (c.) சுத்தவீரர், s. (sing. சுத்தவீரன்.) True heroes. சுத்தவுபவாசம், s. Absolute fasting, total abstinence during a fast. சுத்தவெள்ளை, s. Pure white. 2. That which is entirely white. (c.) சுத்தன், s. A pure person, a sincere person, பரிசுத்தன். (c.) 2. One ripe for liberation from births, a soul in the third, or highest stage, next to absorption, நின்மலன். 3. Siva, அரன். 4. Brahma, ஐயன். 5. Argha, அருகன். 6. Vishnu, அரி. கைச்சுத்தம், s. Cleanness of hands or freedom from bribery. (c.) மெய்ச்சுத்தம், s. Cleanliness of body. (c.) மனச்சுத்தம், s. Mental purity. (c.) வாய்ச்சுத்தம், s. Veracity, or cleanness of mouth. (c.) சுத்தாங்கம், s. Pureness, cleanness, purity, sanctity, சுத்தம். 2. Entireness, absoluteness, முழுமை; [ex அங்கம்.] (c.) சுத்தாங்கமாய்ப்போயிற்று. It is entirely gone. 2. It is quite clean. சுத்தாங்கன், s. A pure person, one without moral stain. (Colloq.) சுத்தாத்துமா, s. A person of superior, spiritual knowledge. 2. One of spotless, irreproachable character. 3. A soul approximating to liberation. (p.) சுத்தாவத்தை, s. As சுத்தநிலை; [ex அ வத்தை.] சுத்தோதகம், s. Pure water. See under உதகம். 94)

cumai (p. 194) s. [vul. செமை.] A burden, load, weight, பாரம். 2. Bounden duty, obligation, responsibility, accountability, onerousness, கடமை. 3. The burden of a family, of state, &c., குடும்பபாரம்; [ex சும, v.] (c.) சுமைகட்ட, inf. To make up a load. 2. To place a burden on one. சுமைகாரன்--சுமையாள், s. A porter, a carrier. 2. A man with a load, a bearer. சுமைகூலி, s. Porterage. சுமைதலை, s. See சுமதலை. சுமைதாங்கி, s. A platform of stone, brick or timbers, by the road side, to rest burdens upon. (c.) சுமைதீர்தல், v. noun. The removing of a burden--spoken of the marriage of a daughter, or relief from any heavy responsibility. சுமைதூக்கிவிட, inf. As சுமைகட்ட, 2. சுமைமாற்ற, inf. To change the position of a load, for relief. (c.) சுமையடை, s. A pad for the head, சும்மாடு; [ex அடை.] சுமையிறக்க, inf. A lay down a load. 2. To discharge a weighty obligation. 3. To transfer one's responsibilities. சுமையிறக்கி, s. [prov.] As சுமைதாங்கி. சுமையெடுக்க, inf. To take up or carry a load. 2. To engage in a weighty concern. ஆட்சுமை, s. A coolie load. (c.) தலைச்சுமை, s. A burden carried on the head. See தலை. தோட்சுமை, s. A burden carried on the shoulder. See தோள். 63) *

curēcaṉ (p. 196) -சுரேந்திரன், s. Indra. See under சுரர்.

cungku (p. 193) s. (Tel.) A plait or fold of a garment, சீலையின்கொய்சகம். 2. The end of a twisted head-kerchief, &c., sometimes left standing out, முன்றானைமூலை. (c.) சுங்குவிட்டுக்கட்ட, inf. To let down a plait or fold of a garment. 5)

cupiṭcam (p. 194) --சுபிக்ஷம், s. [com. சுபட் சம்.] Plentifulness, செழிப்பு; [ex சு, et பிட்சம், alms.] சுபிட்சமானகாலம், s. A time of plenty. சுபிட்சமானமழை, s. Abundant rain. 26) *

cuvastam (p. 197) s. [com. சொஸ்தம்.] Healthiness, soundness, ஆரோக்கியம். W. p. 964. SVASTHI. 25) *

cūlai (p. 201) s. A class of diseases including arthritic complaints a stiffness or contraction of the muscles or nerves, scrofula, rheumatism, gout, colic, &c., also complaints from irregularity of the menses, ஓர்நோய். (c.) W. p. 855. S'OOLA.--Note. The following are given by Rottler, as arising from the supposed vitiation. excess, or derangement of the humors. viz.: 1. பித்தசூலை, arthritis from bile, 2. வாதசூலை, from bad and cold humors. 3. சிலேட்டுமசூலை, from phlegm. 4. வாத பித்தசூலை, from bad humors and bile. 5. சிலேட்டுமபித்தசூலை, from phlegm and bile. 6. ஐயக்கணசூலை, from phlegm and heat. In some cases, the disease takes its name from the part affected. Besides these six, the following are given by the Hindus, viz.: 1. அக்ஷசூலை. 2. ஆம சூலை. 3. உலர்த்்்்துசூலை. 4. உற்காரசூலை. 5. கர்ப்பசூலை. 6. கன்னசூலை. 7. கிருமிசூலை. 8. குன்மசூலை. 9. கரசூலை. 1. தூரசூலை. 11. நிதம்பசூலை. 12. பக்கசூலை. 13. முறிதிரிசூலை. 14. மேகசூலை, which see in their places. சூலைக்கட்டு, v. noun. Stiffness or contraction of the limbs. (c.) சூலைக்கட்டி, s. A local swelling. சூலைக்குடைச்சல், v. noun. See குடை, v. a. சூலைக்குத்து, s. Pains from சூலை, obstructions of the menses. சூலைக்குன்மம், s. See சூன்மசூலை. (R.) சூலைநீர், s. [prov.] Humors of the body causing சூலை diseases. See மேகநீர். 9)

cukirtam (p. 192) s. [improp. சுகுர்தம்.] W. p. 927. SUKRUTA. Virtue, morality, goodness, moral merit, meritorious deeds, நல் லறம். 2. Goodness, நன்மை. 3. The practice of religious austerities, தவஞ்செய்கை. 4. Reward, recompense, especially an inferior heaven--as the reward of virtue, புண்ணியபலன். 5. Deliciousness, delightsomeness, இன்பம். 6. [ex சு, et கிருதம்.] Ghee, நெய். சுகிர்தகுறள், s. A famous R. Cath. work on morality, a sacred poem in couplets. சுகிர்தசாலி, s. A meritorious person, one who enjoys the reward of moral merit. (R.) சுகிர்தபோசனம், s. Delicious food. சுகிர்தன், s. A well-wisher, one welldisposed, a virtuous person. 2. One receiving in this life the reward of virtue in a former birth. சுகிர்தநூல், s. A treatise on religion and morality. சுகிர்தபலன்--சுகிர்தபுண்ணியம், s. The merit of works. சுகிர்தமடைய, inf. To obtain felicity of any kind, short of supreme bliss. சுகிர்தவசனம், s. Good sayings, auspicious words. 2. Gratifying discourse. அதிலேஒரு சுகிர்தமுமில்லை. There is no virtue in it. 27) *

cūṉai (p. 201) s. A daughter, மகள், W. p. 941. SOONA. (p.) 41)