cuvicēṭam (p. 198) --சுவிசேஷம், s. Gospel, good tidings, நற்செய்தி; [ex சு, et விசேஷம்.] சுவிசேஷகன்--சுவிசேடகன்--சுவிசே ஷன், s. One who brings good tidings. 2. [in Christ. usage.] An Evangelist. 31) *

cuṇkkṉ (p. 193) s. [vul. Corruption of சுண ங்கன்.] A dog, நாய். 2. (fig.) One who lingers about as a dog, நாயாட்டந்திரிகிறவன். 3. One who performs mean offices, a mean person, நீசன். 45)

cuṟukku (p. 198) s. Quickness, haste, celerity, fleetness, nimbleness, velocity, விரைவு. 2. Activity, diligence, briskness, expedition, வேகம். 3. Quickness, irritableness, impatience, ஆத்திரம். 4. Sharpness, keenness in perception or execution, கூர்மை. 5. Asperity, pungency, poignancy, காரம். (c.) சுறுக்கன்--சுறுக்குக்காரன், s. [prov.] A quick, active or diligent person. 2. A quick, irritable person, கோபக்காரன். சுறுக்காய், adv. Quickly. சுறுக்காய்ப்படிக்க, inf. To read readily. சுறுக்காய்நடக்கிறவன், appel. n. A swiftfooted person. சுறுக்காய்ப்போக, inf. To go quickly, with speed. 2. To go too fast, gain on time--as a watch, &c., சுறுக்கில்லாதவன், appel. n. (neg.) A slow man. சுறுக்குக்காட்ட, inf. To use sharpness --as with a ratan on a lazy servant. கொஞ்சஞ்சுறுக்குக்காட்டவேண்டும். You must be severe. சுறுக்குத்தாக்க, inf. To show rigor. சுறுக்குப்பண்ண, inf. To hasten, expedite, facilitate. 2. To be quick in operation--as poison, or a fatal disease. 102)

cuññāṉam (p. 193) s. See சுக்கியானம். 22)

cuccu (p. 193) s. (a change of Sa. Sushka.) The sensitive plant, சுண்டி. 2. Dry ginger, சுக்கு. (சது.) 20) *

cūẕiyl (p. 201) --சூழியற்கம்பு, s. [prov. correctly குளிகை.] The supporting stakes in a wall, or the caves of a house, வீட்டிறப் புத்தாங்குகம்பு. (c.) சூழியற்படை, s. The sloping cornice of a house. சூழியற்படைதட்டிவைத்திருக்கிறான். He has knocked off the sloping cornice, and raised the wall a little--spoken of one who adopts another's composition as his own, making slight alterations. 18)

cuyam (p. 194) s. (Sa. Svayam.) Self; being; selfexistence, தானாகுகை. 2. Peculiarity, identity, individuality, ஏகத்துவம். 4. Natural habits--as opposed to acquired; reality, originality, genuineness, சுபாவம். 5. Spontaneity, சுயபுத்தி. 6. [prov.] Continuity, perpetuity, constancy, நிதம். சுயகருமம், s. One's own ceremony. சுயகாறுபாறு, s. One's own authority. (R.) சுயகர்த்தன், s. An independent lord. சுயகாரியம், s. One's own affair, private duty. சுயகாரிய துரந்தரன் பரகாரிய பராமுகன். One zealous, in his own business, but neglectful in that of others. சுயகுணம், s. One's own peculiar nature, temper, disposition. 2. Being natural to one, not affected. சுயகுரு, s. One's own guru, the guru of the family or caste. 2. Siva--as the guru, or enlightener of souls. சுயசாதி, s. One's own tribe. சுயசாதிமானம், s. Partiality for persons of one's own caste. Seem சுயசாதியபிமானம். சுயசினேகம், s. Self love, தற்சினேகம். (R.) சுயஞ்சோதி, s. The deity as having light in himself and enlightening souls. சுயதன்மை, s. Own peculiar nature; 'sui-generis.' சுயதேசம், s. One's own country--as சுதேசம். சுயநீலம், s. A genuine sapphire. சுயபாஷை, s. One's own language. சுயபாரபத்தியம், s. Arbitrary power. சுயபுணர்ச்சி, s. Self-pollution, onanism. சுயபுத்தி, s. One's own sagacity, poliey, discretion. 2. A right mind, sobriety, as opposed to derangement, intoxication, fascination, passion, &c. See சுபாவம். சுயபோக்கு, v. noun. One's peculiar nature, temper, disposition. சுயமனுஷாள், s. [prop. சுயமனுஷர்கள்.] One's own relatives. (Colloq.) சுயமாயாடுஞ்சூத்திரம், s. An automaton or self-moving machine. சுயமானபால், s. Unadulterated milk. சுயமாமிசம், s. One's own flesh, kindred. (Christ. usage.) சுயமாய், adv. Of one's own accord, spontaneously. 2. [prov.] Constantly. சுயமானவிவேகம், s. Original genius. சுயம்பாகம், s. Cooking. 2. Cooking for one's self. 3. [with. ஒரு.] Provisions, stores for a meal for one person. சுயம்பாகங்கொடுக்க, inf. To give rice for cooking, in charity. சுயம்பாகம்பண்ண, inf. To cook. சுயம்பாகி, s. [vul. சோம்பாகி.] A cook, மடையன். சுயம்பாட, inf. To make poetry naturally, as one endowed with poetical genius. 2. To make original poetry. (c.) 3. To alter a tune by new composition, flourishes, &c. சுயம்பிரகாசம், s. Original light as in the deity. 2. Original radiance--as of gems, &c., மணியின்கண்ணொளி, (p.) சுயம்பிரகாசன், s. The possessor of light, as enlightener--as சுயஞ்சோதி. சுயவலது, [vul.] One's own capacity or power. (c.) சுயவிருப்பம், s. One's own liking, own choice. சுயாதிபதி, s. An independent sovereign; [ex அதிபதி.] சுயாதிபத்தியம், s. Independent sovereignty, தன்னிஷ்டஆளுகை. சுயாதீனம், s. (also சுவாதீனம்.) Freeagency, independence. 2. One's own right, one's own property. 3. Freedom, liberty, emancipation--opposite to பராதீ னம்; [ex ஆதீனம்.] சுயாதீனன், s. A free agent, one who is his own master. சுயேச்சை--சுவேச்சை, s. Free will, liberty of choice; [ex சுய, et இச்சை.]

cuvētakucumam (p. 198) s. The வெள்ளெரு க்கு plant. (M. Dic.) 38) *

cuẕārai (p. 198) s. The பொன்னாவரை plant. 56)

cūkkumpūtm (p. 198) s. A spiritual or subtle class of elements, corresponding in character and number (being five) with the grosser or material class. See பூதம். 136)