cuti (p. 193) s. The pitch or key-note in singing, சுருதி; [a contraction of Sa. Sruti.] 2. A fibre or string tied to the string of a guitar near the bridge to give a vibrating sound, the fret, யாழினரம்பு. (c.) சுதிகூட்ட, inf. To accompany the song by sounding the key-note, either with the voice or an instrument. சுதிக்கியானம், s. The knowledge or science of music, சுதிஞானம். சுதிபிடிக்க, inf. To accompany the song by sounding the key-note, either with the voice or an instrument. சுதியேற்ற, inf. To raise the tune, play high notes. சுதிமதிகெட்டவன், appel. n. [prov.] One who is deranged, one that confounds his arguments on any subject. (c.) 90)

cuṇṇi (p. 193) s. Virile membrum, obscene; --used in vulgar scolding. 69) *

cūḷāmaṇi (p. 201) s. One of the two wonderful gems of Swerga--as சூடாமணி; [ex Sa. Choola, a crest.] சூளாமணிநிகண்டு--சூடாமணிநிகண்டு, s. The most popular Tamil vocabulary in use, written in poetry by a professor of the jaina religion, probably a thousand years ago, before their persecution and banishment by the prevalence of the Brahmanic system. 22)

cūr (p. 200) s. Suffering, affliction, துன்பம். 2. Disease, distemper, நோய். 3. Fear, அச் சம். 4. Malignant demons, Sylvan gods, nymphs, வனதேவதை. 5. Any female deity, தெய்வப்பெண். 6. God, தெய்வம். (சது.) 7. (a contracted form of சூரன்.) An Asura. 8. Pepper, மிளகு. 9. Cubebs, Piper cubeba, வால்மிளகு. சூர்ப்பகை--சூர்ப்பகைவன், s. Skanda, as the foe and destroyer of சூரன், முருகன். சூர்மகள், s. A female fiend. See யோ கினி. 49)

cucitm (p. 193) s. Milk, as சுசிதம், பால். (M. Dic.) 13) *

cuvākā (p. 197) s. An exclamation of mystic import, used in making an oblation to the gods, மந்திரத்தினோருறுப்பு. 2. Wife of the god of fire, அக்கினிதேவன்மனைவி. W. p. 966. SVAHA. சுவாகாதேவி, s. Wife of the god of fire presiding over burnt offerings. 49)

cuttam (p. 193) s. W. p. 851. S'UDD'HA. Pureness, cleanness, chastity--as சுசி. 2. Genuineness, entireness, reality, சுயம். 3. Faultlessness, correctness, பிழையின்மை. 4. Strict morality, sanctity, மாசின்மை. 5. Being unmixed, untainted, unadulterated, கலப்பின்மை. 6. Innocence, innocence established by trial or ordeal, கறையின்மை. (c.) 7. The third and highest state of separate souls next to absorption, சுத் தாவத்தை. 8. A prefix to the names of the phases of the moon in her increase-as opposed to பகுளம். 9. (fig.) Health, salubrity, recovery from disease, welfare, சொஸ்தம். 1. [in astron.] Correction or equation. சுத்தஞ்சோறுபோடும். Pureness will make one prosperous. சுத்தக்கறுப்பு, s. Entire blackness. (c.) சுத்தக்காரன், s. A man who is neat and clean. 2. (fig.) A pure, innocent man, சுத்தன். சுத்தசதுர்த்தசி, s. The fourteenth phase of the moon in her increase--as opposed to பகுளம். சுத்தசத்தியம், s. The simple truth, genuineness, authenticity. சுத்தசலம், s. Clean or pure water. சுத்தசூனியம், s. Absolute nothingness, nonentity, முழுப்பாழ். (c.) 2. Atheism. நிரீச்சுரம். சுத்த சூனியமாக்கிப்போட்டான். He has utterly destroyed the family. சுத்தசைதன்னியம், s. Pure spirit, pure intellect--as distinct from matter. (p.) சுத்தசைவம், s. The highest, or the sixteenth degree of Saivism. See சைவம். சுத்தச்சிவப்பு, s. Pure red, scarlet. (c.) சுத்தஞானம், s. Pure, spiritual knowledge; pure ஞானம் unmixed with works. (p.) சுத்ததத்துவம், s. One of the five properties of Siva. See சிவதத்துவம். சுத்ததாளம், s. A superior kind of தா ளம். சுத்ததினம், s. A lucky day. See சுதினம். 2. New year's day, வருஷப்பிறப்பு. 3. The exact number of days elapsed in an epoch, or in any fixed portion of time --considered as an element for finding the longitude, &c., of the sun, moon, planets, &c. சுத்தத்தோடிருக்க, inf. To be pure in body and mind. சுத்தநாசம், s. (also சர்வநாசம்.) Entire destruction, utter ruin. (c.) சுத்தநிலை, s. As சுத்தம், 7. சுத்தபஞ்சமி, s. The fifth day of the new moon. See பஞ்சமி. சுத்தபட்டினி, s. Utter starvation. (c.) சுத்தபத்தி, s. Real piety, sincere devotion. சுத்தபரிமளம், s. Fragrance, sweet scent. சுத்தபரிசம், s. [in astron.] True time of the beginning of an eclipse. சுத்தபரிசுத்தாங்கம், s. Entire purity, holiness. (Colloq.) சுத்தபவித்திரம், s. Entire pureness, holiness. (p.) சுத்தபாடம், s. The correct or genuine reading. சுத்தபோசனம், s. Sacred food--commonly used in reference to offerings made in the temples. சுத்தபௌரணை, s. The oppositions of the sun and moon. சுத்தபுடம், s. [in astron.] The real situation (longitude) of a planet, &c., as differing from its mean place. சுத்தப்பட, inf. To be cleaned. சுத்தப்படச்செய்ய, inf. To make a thing neatly. 2. [in carpentry.] To plane the wood smoothly. சுத்தப்பிரதி, s. A fair copy. (c.) சுத்தபூமி, s. Cleared land. (p.) சுத்தப்படுத்த--சுத்தம்பண்ண, inf. To cleanse, to clear away, make clean. சுத்தப்பிழை, s. Complete error. (c.) சுத்தப்பொய், s. A downright lie. (c.) சுத்தமத்தளம், s. A superior kind of மத்தளம். சுத்தமனம், s. A frank, sincere mind, கபடமின்மை. 2. A pure mind. சுத்தமாயை, s. Pure spiritual Maya. See மாயை. சுத்தமாய், adv. Wholly, entirely, utterly, absolutely. 2. At all, in the least. (c.) இன்றைக்கெனக்குச்சுத்தமாச்சாப்பாட்டுக்கில்லை. I am, to day, entirely destitute of food. சுத்தமார்க்கம், s. Pure conduct, spotless morality. 2. Sincere piety. 3. The true system of religion. சுத்தம்பண்ண, inf. To purity, either physically or ceremonially; to cleanse, to refine. 2. [in astron.] To equate or correct. சுத்தம்பேச, inf. [prov.] To speak boastingly of one's character, parentage, connexions, &c. சுத்தவநியாயம், s. A gross injustice. (c.) சுத்தவாசனை, s. Pure fragrance. 2. (fig.) A pure state of the soul--oppo. to மலினவாசனை. சுத்தவாளர், s. [improp.] Pure persons. 2. (Rom. usage.) Saints, அர்ச்சியசிஷ்டர். சுத்தவாளி, s. A person proved innocent in a court of justice, not guilty-oppo. to குற்றவாளி. (c.) 2. A holy person. சுத்தவிக்கேபம்--சுத்தவிட்சேபம், s. [in astron.] The true celestial latitude. See புடலிக்கேபம். சுத்தவித்தை, s. [in Agam.] A preponderance of spiritual knowledge above a tendency to works. See சிவதத்துவம். சுத்தக்கட்டிவெள்ளி--சொக்கவெள்ளிக் கட்டி, s. A lump of pure silver. (c.) சுத்தவீரம், s. True valor, heroism. (c.) சுத்தவீரர், s. (sing. சுத்தவீரன்.) True heroes. சுத்தவுபவாசம், s. Absolute fasting, total abstinence during a fast. சுத்தவெள்ளை, s. Pure white. 2. That which is entirely white. (c.) சுத்தன், s. A pure person, a sincere person, பரிசுத்தன். (c.) 2. One ripe for liberation from births, a soul in the third, or highest stage, next to absorption, நின்மலன். 3. Siva, அரன். 4. Brahma, ஐயன். 5. Argha, அருகன். 6. Vishnu, அரி. கைச்சுத்தம், s. Cleanness of hands or freedom from bribery. (c.) மெய்ச்சுத்தம், s. Cleanliness of body. (c.) மனச்சுத்தம், s. Mental purity. (c.) வாய்ச்சுத்தம், s. Veracity, or cleanness of mouth. (c.) சுத்தாங்கம், s. Pureness, cleanness, purity, sanctity, சுத்தம். 2. Entireness, absoluteness, முழுமை; [ex அங்கம்.] (c.) சுத்தாங்கமாய்ப்போயிற்று. It is entirely gone. 2. It is quite clean. சுத்தாங்கன், s. A pure person, one without moral stain. (Colloq.) சுத்தாத்துமா, s. A person of superior, spiritual knowledge. 2. One of spotless, irreproachable character. 3. A soul approximating to liberation. (p.) சுத்தாவத்தை, s. As சுத்தநிலை; [ex அ வத்தை.] சுத்தோதகம், s. Pure water. See under உதகம். 94)

cuẕuku (p. 198) s. [prov.] See சுளுவு. 65) *

cuṟṟm (p. 198) s. Kindred, relations collectively or individually, family connections, உற வு. 2. Adherents, attendants, உற்றார். (c.) சுற்றத்துக்கழகுகுழவிருத்தல். It is beautiful for relations to dwell together. (Avv.) சுற்றத்தார், s. Relations, kindred. 2. Attendants, auxiliaries. 3. Trusty servants, household dependents.--Note. Royal dependents are five: 1. நட்பாளர், intimate friends, confidential adherents, companions. 2. அந்தணாளர், priests, brahmans. 3. மடைத்தொழிலர், cooks, confectioners. 4. மருத்துவக்கலைஞர், doctors, physicians. 5. நிமித்திகப்புலவர், soothsayers, augurers, prognosticators. சுற்றந்தழால், v. noun. Living in harmony with relations, சுற்றந்தழுவுதல். (குற.) தந்தைவழிச்சுற்றம், s. Relationship by the father's side. See ஞாதி. (c.) தாய்வழிச்சுற்றம், s. Maternal consanguinity. (c.) 110)

cuṉāyācmāy (p. 198) adv. (Tel. ஸுநாயா ஸமுா.) Without difficulty, இலகுவாய். 119)