centāẕai (p. 202) s. A red flowered aloe. (See தாழை.) 2. A redness of the eye causing obscurity of sight, ஓர்கண்ணோய். 119)

cevvārai (p. 205) s. A fern-leafed plant of a red color found in hills. See ஆரை. 58)

ceñcāym (p. 202) s. Red-dye. (R.) 74)

ceyppṭuporuḷ (p. 204) s. [in grammar.] The objective case, இரண்டனுருபின்பொருள். செயப்படுபொருள்குன்றாதவினை, s. Intransitive verb--as நடந்தான். (Modern.) 43)

ceṟṟl (p. 206) v. noun. Hating, detesting, வெறுப்பு. 2. Killing, கொல்லல். 3. Narrowing, நெருக்கல்; [ex செற்று, v.] (p.) 25)

cellm (p. 205) s. (a change of செல்வம்.) Felicity, opulence, prosperity, ஐசுவரியம். 2. Amusement, pastime. வினோதம். 3. Soft prattling as of a female, a child, &c., மழலை ப்பேச்சு. (c.) செல்லஞ்செருக்குகிறது வாசற்படிவழுக்குகிறது.... Wealth inflates, and the door steps are the occasions of one's sliding. இந்தச்செல்லமெல்லாமிங்கேநடவாது. Your soft prattlings and delicate talk won't do here. 2. I can't leave you unpunished. செல்லங்காட்ட, inf. To caress or fondle a child. செல்லங்சொஞ்ச-செல்லம்பண்ண, inf. To prattle, use gestures, &c., as a humored child, or female. 2. To fondle, dally with a woman. செல்லச்சிரிப்பு, v. noun. A delicate, tender smile. செல்லங்கொடுக்க, inf. To be indulgent to a child. செல்லச்செருக்கு, s. As செல்வச்செ ருக்கு. செல்லச்சோறு, s. Rice given in small quantities, and great varieties, dainties. செல்லத்தனம், s. [prov.] As செல்லம். செல்லத்தொந்தி--செல்லத்தொப்பை, s. A premature paunch-belly through high living. செல்லநடை, v. noun. A gentle, graceful pace--as of children, of persons walking at leisure, &c. 2. A slow, loitering walk--as of a lazy person; sauntering. செல்லநரை, s. [prov.] Premature gray hairs, supposed to result from dainty living, and being too much within doors, &c. செல்லப்பசி, s. Frequent hunger, as in children. செல்லப்பிள்ளை, s. A child brought up delicately, a pet. 2. A gentleman of leisure. 3. The second character in comedy, supposed to have been originally a representation of Skanda. செல்லப்பிள்ளைவிளையாட்டு, v. noun. The play, gestures, and humors of an indulged child. 2. The conduct of a man of pleasure, who is careless, and extravagant. செல்லப்பிள்ளைவேஷ்டி--செல்லப்பிள் ளைத்தோவத்தி, s. A child's cloth. செல்லப்பேச்சு, v. noun. A child's prattle, especially of one fondled. 2. Soft, delicate talk of a female. செல்லமடி, s. [prov.] A premature, large udder of a heifer. செல்லமாய்வளர்க்க, inf. To bring up delicately. செல்லம்பொழிய, inf. To pay very merrily, be frolicsome, jovial. 2. To live prosperously and luxuriously, செல் வமாயிருக்க. (c.) செல்லவண்டி--செல்லவயிறு, s. [prov.] Corpulence from high living--as செல் வத்தொந்தி. செல்லன், s. [prov. செல்வன். fem. செ ல்வி.] A child or person delicately brought up. 2. A wealthy person free from care--as செல்லப்பிள்ளை. 19)

ceṟṟu (p. 206) s. Closeness, compactness, thickness, a crowded state, நெருக்கம்; [ex செற்று, v.] 27)

cevvai (p. 206) s. Correction, fitness, accuracy, equitableness, செம்மை. 2. Evenness, smoothness, straightness, செப்பம். 3. Cleanness, pureness, சுத்தம். (c.) See செவை. இருக்கிறவன் செவ்வையாயிருந்தால் சிரைக்கிறவன் செவ்வாயாய்ச்சிரைப்பான். If one sits properly, the barber can shave him well. செவ்வையானவழி, s. A straight road. 4)

centūrm (p. 203) s. [in medicine.] Red chemical preparation. See சிந்தூரம். (c.) செந்தூரத்தாசி, s. Sulphur, கந்தகம். (M.Dic.) 18)

celvākku (p. 205) s. Influence of a person especially as it regards his words, தடையின் றிச்சொல்லுஞ்சொல்; [ex செல், v.] (c.) 24)