cēṉai (p. 209) s. A host, an army, படை. W. p. 943. S'ENA. 2. Market, a fair, கடைவீதி. 3. weapon, ஆயுதம். (சது.) 4. (fig.) A large number, multitude, great quantity, &c., மிகுகூட்டம். 5. (Tel. loc.)Much, plenty, மிகுதி--This word retains its compounds. அவர்கள்உன்சேனையார்தானே. They are your kindreds, friends, &c. (a sarcastic expression.) அவர்வந்துசேனைநாளாச்சுது. It is now many days since he arrived. சேனாங்கம், s. A component part of an army; [ex அங்கம்.] சேனாசமுத்திரம், s. Ocean-like armies. சேனாதிபதி, s. A general, a commander of an army; [ex அதிபதி.] சேனாதிபத்தியம், s. The office of a general. சேனாதிபன், s. As சேனாதிபதி. 2. (in Culendars.) A planet considered as general for the year, with corresponding astrological results, வருஷபலக்கிரகங்களிலொ ன்று. சேனாபதி, s. A general. 2. Skanda, முருகன்; [ex பதி, lord.] சேனாமுகம், s. The front of an army. 2. A division of an army, consisting of three chariots, three elephants, nine horses and fifteen infantry. சேனைத்தலைவன், s. The leader of an army. சேனைத்தொகை, s. The component parts of an army--also called படைத் தொகை, consisting of 29,524 chariots, 29,534 elephants, 88,572 horses, and 147,62 infantry, and making a grandtotal of 295,34--are ten; viz: 1. பததி. --பதாதி. 2. சேனாமுகம். 3. குலுமம்--குமுதம். 4. கணகம்--கணம். 5. வாகினி. 6. பிரளயம் --பிரதனை. 7. சமு--சமுத்திரம். 8. சங்கம். 9. அனிகம். 1. அக்கோணி--அக்குரோணி, which see respectively in their places. சேனைப்படைகள், s. [prov.] A great many persons, a concourse of people. (c.) பிரமசைதன்னியம், s. The supreme intelligence--understood not of Brahma, but of Brahm. கூடஸ்தசைதன்னியம், s. See கூடம். 21) *

cērai (p. 208) s. (corrup. of சேரங்கை, also (Tel.) A handful. (c.) 40)

cēṟpaṉam (p. 209) s. [prov. சிலேட்டுமம்.] Phlegm, as one of the three humors of the body, சிலேற்பனம். சேற்பனசுரம், s. [prov.] Bilious fever. சேற்பனந்தொட, inf. [prov.] To overpower, as phlegm in the last stage of life, with sinking of the pulse, rattling in the throat, &c. 11) *

caiyam (p. 209) s. Stone, rock, கல். 2. Hill, mountain, மலை. 3. Prosperity, செல்வம். 4. The name of mountain in the Koorg country from which rises the Kavery river, ஓர்மலை. (p.) சையகிரி, s. As சையம், 4. சையத்திருக்க, inf. To have prosperity, to be prosperous. (ஔவை.) 32)

cētu (p. 208) s. A causeway, a break-water, a bank, a dam, செய்கரை. 2. Adam's bridge, extending from the Coromandel coast toward Ceylon--said in India mythology to be ten yojanas wide and a hundred long, and to be formed by Nalan, or according to some legends, by Hanuman, the commander of Rama's armies, to enable the forces to pass over for the invasion of Lanka, சேதுவணை. 3. The island of Ramisseram, இராமேச்சுரம். 4. (fig.) The sacred sea-water of Ramisseram, commonly called தனுக்கோடி, சே துதீர்த்தம். W. p. 943. SE'TU. சேதுக்கரை, s. The northern and eastern shores of Ramisseram, &c. 2. Adam's bridge. சேதுதரிசனம், s. Visiting the sacred shrine at Ramisseram. சேதுதீர்த்தம், s. The sacred sea-waters of Ramisseram. 2. Bathing in the சேது waters. சேதுஸ்நானம்--சேதுநானம், s. Bathing in the sacred water at Ramisseram. சேதுநாதன், s. Siva, or the Sivalingam as worshipped by Rama at Ramisseram. சேதுபதி--சேதுக்காவலன், s. The king of the Marava country resident at Ramnad. சேதுபந்தனம், s. Adam's bridge--as சேது. சேதுபுராணம், s. A celebrated Purana describing the excellence of Ramisseram, the god there worshipped, and the sacred waters. சேதுயாத்திரை, s. Pilgrimage to Ramisseram. ஆசேதுகண்டம்--இமசேதுபரியந்தம். India, the country between mount Imaus and Ramisseram. 2) *

cēkṇṭi (p. 207) s. A kind of cymbal used at a temple when offering sacrifice, a gong, சேமக்கலம். (Tel usage.) 2. [prov.] A patrole but, காவலாளருறைவிடம். சேகண்டிதட்ட--சேகண்டியடிக்க, inf. To beat the cymbal as a signal. சேகண்டியில்வைக்க, inf. [prov.] To arrest and detain a suspicious person in the patrole hut. 4)

cēnti (p. 208) s. (Hind.) Today from palm trees, கள். 7)

caikai (p. 209) s. (also written சயிகை.) Beckoning, beck, hint, wink, signal, nod, token. Also சமிக்கை. (c.) கண்சைகை, s. A wink with the eyes. கைச்சைகை, s. A beckoning with the hand. See கை. சைகையாய்ப்பேச, inf. To speak by signs. சைகைசெய்தழைக்க, inf. To call by signs. சேறாட, inf. [prov.] To trample a field, and make it muddy, for sowing rice after irrigation. 2. To mash, to reduce to mire--as mangled bodies in the field of battle. சேறாடி--சேறடி--சேறடை, s. [prov.] The wings of a carriage to defend from mud, dust, &c. (c.) சேறுகுழைக்க, inf. To work clay or other soft earth. சேறுபட-சேறெழும்ப-சேறாக, inf. To become muddy, form as mud. 2. To be mashy with blood, &c., as a field of battle. சேறுபூச, inf. To plaster a wall with mud. சேற்றிற்குமிழி, s. Bubbles of mire. (p.) சேற்றுநிலம், s. Muddy ground. சேற்றுமண், s. Muddy earth, loose earth. சந்தனச்சேறு, s. Sandal-paste, (p.) 10) *

cēvl (p. 208) s. Mud, mire, சேறு. (M. Dic.) 67) *

cēmam (p. 208) s. (also க்ஷேமம்.) Preserving, protection, safety, preservation, காவல். 2. Safeguard, defence, security, தஞ்சம். 3. Hoard, treasure buried, things reserved, புதைபொருள் 4. Binding and shrouding a corpse for burning or interment, சவச்சேமம். 5. (c.) Happiness, well-being, welfare, இன்பம். 6. A secure place, a room, well guarded, அரணானவிடம். 7. A prison, cage, dungeon, or subterraneous prison, காராக் கிரகம். 8. A guard-house, சிறைச்சாலை. சேமம்புகினுஞ்சாமத்துறங்கு. Though you are in a prison sleep only three hours. சேமக்காரன், s. [prov.] A guard. 2. A trusty, confidential person. 3. A thrifty. careful person. சேமங்களைவிசாரிக்க, inf. as சேதிவிசா ரிக்க.) To inquire after one's welfare. சேமங்கொள்ள, inf. [prov.] To smear a place with cowdung, lay a corpse there and dress it, for the funeral pile, or the grave. சேமகாலம், s. Time of prosperity or plenty--opposite to சாமகாலம். சேமதருமம், s. Substantial, or permanent merit, virtue, &c.--oppos. to மா யாதருமம். சேமத்திரவியம்-சேமநிதி, s. Gold, gems, &c, kept with great care. (p.) சேமத்தில்வைக்க, inf. [in ancient history.] To put in custody--as children born under an unlucky horoscope, who are kept from the sight of their parents a certain number of years, according to the prescription of an astrologer. 2. To keep in safe custody. சேமப்படை, s. Weapons in reserve. சேமப்பொருள், s. [prov.] A deposit. சேமமாய்வைக்க, inf. To keep with care. 2. To place one in good circumstances. சேமம்பண்ண, inf. To deposit in a safe place. சேமாதிநயம்--சேமசமாசாரம், s. News of welfare. காரியசேமம், s. Circumstances, welfare, &c, as inquired into and reported. 15)