cōkai (p. 212) s. Incipient jaundice with paleness and bloating of the face, &c., ஓர் வியாதி, Leucophlegmatia. 2. (fig.) An impotent person, அப்பிராணி. (c.) சோகைக்கொண்டவன்--சோகையுள்ளவன், appel. n. A person with jaundice. சோகைபற்ற, inf. To have the jaundice. சோகைமுகம், s. A face swollen with jaundice. பித்தசோகை, s. Jaundice connected with bile and heat. See பித்தம். 33)

cōrapēti (p. 212) s. A kind of native arsenic, அஞ்சனபாஷாணம். 113) *

coli (p. 212) க்கிறது, த்தது, க்கும், க்க, v. n. (Sa. Jva'la.) To blaze, flame--as fire or anger, to rage--as hunger, &c., to catch and burn rapidly, to blaze up, spread as flames, சுவாலிக்க. 2. To shine, emit rays, coruscate, பிரகாசிக்க. 3. To abound --as speed, to be heightened--as rage, அதிகரிக்க. (c.) கண்களிற்கோபாக்கினிசொலிக்க, inf. To flash fire from angry eyes. சொலிப்பு, v. noun. Flaming, blazing, spreading--as flames. 2. Shining, glittering; coruscation. சொலிப்பிக்க, inf. To cause to blaze or to flame. 6)

col (p. 212) s. Word, term, vocable, மொழி. 2. Saying, sentence, phrase, expression, passage, maxim, proverb, வாக்கியம். 3. Declaration, promise, assertion, command, assurance, உறுதிச்சொல். 4. Praise, encomium, panegyric, புகழ். 5. [in gram.] Parts of speech, பெயர்ச்சொல்முதலியன. 6. Toddy, fermented liquor--as inducing garrulity, கள். 7. Rice, paddy, நெல். 8. Fine rice, செந்நெல். 9. Ears of fine rice. நெற்கதிர். --Note. The parts of speech are four, viz.; 1. பெயர்ச்சொல், nouns and pronouns. 2. வினைச்சொல், verbs of both kinds. 3. இடைச்சொல், particles, as connectives, expletives, interjections, &c. 4. உரிச்சொல், adjectives and adverbs. Other specifications are included, as இயற்சொல். common words; திரிசொல், learned words; திசைச்சொல், provincial words, or according to the நன்னூல், words peculiar to or derived from any of the Tamil provinces around the Madura district, or form any of the Indian cognate languages; வடசொல் or வடமொழி, words of Sanscrit origin. அவனுடையபேச்சு காற்சொல்லுமரைச்சொல்லும்..... He speaks broken language; (lit.) half and quarter words. அப்படிச்சொல்லு. Say so--as a command; or as meaning--that is right. ஒருசொல்லுள்ளமனிதன்--ஒருசொல் வாசகன், s. A man steadfast to his word. சொல்லிற்பிழைதேட, inf. To detect a fault in speech. சொல்லணி--சொல்லலங்காரம், s. [in Rhetoric.] Figures founded in words, as distinguished from figures of thought. (See மடக்கு, &c.) 2. Elegance of expression. 3. Correct pronunciation. 4. Empty politeness, mere professions of kindness, உபசாரவசனம். சொல்லழுத்தம், s. Emphasis,--Note. Strictly speaking there is no increased meaning given to a word in Tamil, by a stress laid upon it; this is done by intensitive particles. சொல்லறுதி, s. Decisiveness in selling, making an offer, striking a bargain, &c. சொல்லாட, inf. To utter words, speak, talk. (p.) (குறள். chap. 82.) சொல்லாதசொல், s. Improper, indecent, uncourteous, offensive language. 2. Things improper to be told, secrets, &c. சொல்லாளி, s. One faithful to his word. 2. An eloquent person. (c.) சொல்லானந்தம், s. Unlucky or inauspicious use of a word, as portending evil to the hero of the poem. சொல்லிணக்கணம், s. [in grammar.] The chapter on words; etymology. சொல்லின்முடிவினப்பொருள்முடித்தல், v. noun. Confining the author's meaning to the finishing word or phrase, one of the thirty-two உத்தி. (p.) சொல்லின்பம், s. Euphony. சொல்லுக்குச்சொல், s. Returning abusive language. (c.) சொல்லுதவி--சொற்சகாயம்--சொற்று ணை. s. Aid by words--as recommendation. சொல்லுறுதி, s. Certainty, positive declaration, a averment, &c., as to a fact, event, &c. 2. Keeping one's word, faithfulness to one's promise. சொல்லுரிமை, s. A fine emphatic expression. சொல்லுரை, s. Explanation of a word --an adopted phrase. சொல்லேருழவர், s. (plu.) Poets, the powerful in language, புலவர். 2. King's ministers, மந்திரிகள்; (lit.) those who plough with words. சொல்வகை, s. Classification of the parts of speech. 2. Proper method of speaking, as of a teacher, barrister, &c., stating a question. சொல்வல்லபம், s. Power of language, ability of speech, eloquence. சொல்வழிகேட்க, inf. To be obedient. சொல்வளம், s. Fluency in words, readiness in speaking. 2. Copiousness of language. சொல்வண்மை, s. Eloquence, power of language. 2. Emphasis. 3. Distinctness of language. சொல்விளம்பி, appel. n. Toddy--as causing babbling, கள். சொற்கலகம், s. Dispute, controversy. சொற்காக்க, inf. To keep one's word. 2. To speak cautiously, so as not to commit one's self. சொற்குற்றம், s. Verbal mistake, etymological error. சொற்குற்றம்வாய்க்குற்றம், s. Trivial mistakes in words. சொற்கேட்க, inf. To wait or attend on one. 2. To be obedient, listen to, regard, obey. சொற்கேளாப்பிள்ளையினால்குலத்துக்கீனம். The disobedient child will bring disgrace on the family. சொற்சாதுரியம், s. Eloquence. சொற்சித்திரம், s. A quibble, pun, play on words. சொற்சிமிட்டு, s. [prov.] The use of a little word or particle, easily overlooked yet materially affecting the meaning. 2. Artfulness, dexterity or ingenuity in the use of words. சொற்சிறப்பு, s. Superiority of one word over another to convey the author's meaning, or to suit the connection 2. Verbosity, bombast. சொற்சுவை, s. Choice selection of words. சொற்சோர்வு, v. noun. Faltering in speech. 2. Fault or error in discourse, either inadvertently, or intentionally. சொற்பட, inf. To succeed; to increase or yield--as grain, வாய்க்க. (p.) சொற்படி, According to one's word, command, promise. சொற்பயன், s. Meaning of a word. சொற்பாடு, v. noun. (with நேர்பாடு.) Occurring, as predicted at random. சொற்பிழை, s. Verbal mistake, a slight verbal error, &c. 2. The wrong use of a word. சொற்புணர்ச்சி, v. noun. Combination of coalition of words. சொற்புணர்ச்சிஇலக்கணம், s. Syntax. சொற்புத்தி, s. Advice, admonition. சொற்பொருள், s. Meaning of words. சொற்பொருள்விரித்தல், v. noun. Employing such terms as may exactly convey the author's meaning one of the thirty-two உத்தி. சொற்றவறாமை, s. Keeping one's word. சொற்றிருத்தம், s. Correct orthography and pronanciation, distinct articulation. 2. The correction of a mistake in pronunciation. சொற்றிருந்த, inf. To reform in speech. as a child or foreigner, who had previously failed; to become correct in speech. சொற்றொடர்நிலைச்செய்யுள், s. As அந் தாதி, which see. சொன்மாலை, s. Encomium, eulogy, panegyric, praise. 2. A poem sung to the praise of one--commonly in his presence. (p.) சொன்னீர்மை, s. The meaning of a word, சொற்பயன்; [ex நீர்மை.] (p.) 9)

coṭṭu (p. 210) கிறது, சொட்டினது, ம், சொட்ட, v. n. [prov.] To strike or peck, as a crow on a child's head, &c, in order to snatch some thing away from it, காகஞ்சொ ட்ட. 2. To drop as rain, மழைதுளிக்க. கன்றுசொட்டிப்போட்டது. The calf has sucked all the cow's milk. 25)

cauntarēcaṉ (p. 212) --சுந்தரேசன், s. Siva, as worshiped at Madura, and called சொக்கலிங்கம். ex ஈசன்.] 164) *

cōẕiyṉ (p. 212) s. One from the சோழம் country. (c.) 2. [prov.] A broad, strong kind of hoe, பெரியமண்வெட்டி. சோழியர், s. A class from several castes, named perhaps from their country சோழம், பிராமணர்வேளாளர்முதலியவர்களிலோர் பிரிவினர்--as சோழியப்பார்ப்பார், சோழியவேளாளர், &c. சோழியப்பல்லு, s. [prov.] A tooth like a hoe. (spoken in derision.) சோழியவணம்--சோழியாவணம், s. A term used in Coromandel for 2, betel nuts. See அவணம், அமணம். 131) *

cōmnāti (p. 212) s. A kind of assaf&oe;tida, ஓர்வகைப்பெருங்காயம். (R.) 98) *

coṉākam (p. 212) s. A medicinal plant, See உத்தமதாளி. 32)

cōṭi (p. 212) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. [vul.] To adorn, beautify, garnish, decorate a town, street, dwelling, person, &c., அலங்கரிக்க. (c.) சாட்சிசோடிக்க, inf. To instruct suborned witness, and prepare them to give evidence. (c.) சோடித்துச்சொல்ல, inf. To exaggerate. பந்தல்சோடிக்க, inf. To adorn the marriage saloon. சோடிப்பு, v. noun. Adorning, decorating. 49)