colucoleṉl (p. 212) v. noun. [prov.] Drizzling continually and slightly, ஒலிக் குறிப்பு. 2. Being moist, as the ground by rain, மழைச்சகதி. 3. Being overboiled or boiled improperly--as rice, சோறுகுழைதல்.-Note. This word is generally used in the present tense, and participially. 8)

cauriyam (p. 213) s. Bravery, valor, heroism, courage, fortitude, manliness, வீரம். See சவுரியம். W. p. 859. SOURYYA. 2. (com. சோரம்.) Theft, pilfering, embezzling, களவு. சௌரியங்காட்ட, inf. To carry one's self bravely. ஜா ஜாகீர், s. See சாகீர்.

cōṭcvupcārm (p. 212) --சோடசோபசாரம், s. The sixteen acts of worship or honors to be paid to a divine person, a guru, or to an idol as representing the deity. See உபசாரம். 45)

cōr (p. 212) க்கிறேன், த்தேன், , க்க, v. a. To steal by little and little, to embezzle, திருட. (p.) 119)

col (p. 212) --சொல்லு, கிறேன், சொன்னேன், வேன், சொல்ல, v. a. To say, speak, tell, mention, utter, express, பேச. 2. To quote, cite, recite, repeat, எடுத்துச் சொல்ல. 3. To dictate, command, assert, declare, உறுதிசொல்ல. 4. To versify, make poetry, பாட. 5. To describe, விரித்துச்சொல்ல. 6. To give information, to notify, புத்தி சொல்ல. 7. To bid, invite, வரச்சொல்ல. 8. To harranque, declaim, பிரசங்கஞ்செய்ய.-Note. The ancient form of the past is சொல்லியது, past verbal. சொல்லிச்செய்வார்நல்லோர், சொல்லாமற்செய்வார் பெரியோர், சொல்லியுஞ்செய்யாரசடர். Those who say and do, are good, those who say not and do, great; but those who say and do not, are bad. (Proverb.) சொல்லத்தக்கவிசேஷஞ்சொல்லு. Say what is proper. சொல்லப்படாதகாரியம். A thing improper or impossible to be told. சொல்லிமுடியாதது. That which is unspeakable. சொல்லுமிடமறிந்துசொல்லு. Let your speech be adapted to circumstance. காப்புச்சொல்லங்கைமெலிவை.... Her armrings speak her emaciation. [prov.] கோபத்தைமுகஞ்சொல்லுகிறது. His countenance declares his anger. மனதிலுள்ளதைமுகஞ்சொல்லும். The countenance will tell what is in the heart. உலகஞ்சொல்லுகிறது. The world says it is so. அம்புனக்குமறுமொழிசொல்லும். The arrow shall answer you. வாய்சொல்லும்பிடரிரும்பிடும். His mouth boasts, but his neck bows. [prov.] சொல்வார்த்தை--சொற்பேச்சு, s. Admonition, advice. 2. False accusation, கோள். சொல்லி, appel. n. (with a prefix.) A tattler, as கோட்சொல்லி--பொய்சொல்லி--எ ரிசொல்லி--வெடுவெடுத்தசொல்லி, one who slanders, one who tells lies, &c. சொல்லிக்காட்ட, inf. To describe. define, explain. 2. To mention and dwell on--as one's own good actions. சொல்லிக்கொடுக்க, inf. To teach, to explain. 2. To put words in one's mouth, to direct one what to say. 3. To advise. 4. To inform against, to lodge a complaint. இவனுக்குப்பாடஞ்சொல்லிக்கொடு....Teach him the lesson. சொல்லிக்கொள்ள, inf. To give a promise to the creditor to pay another's debt. 2. To say farewell, bid adieu. take leave. 3. To speak to another. சொல்லிக்கொண்டுபோக, inf. To take leave. சொல்லிப்போட, inf. To tell out. tell at once. 2. To blab, வெளிவிட. சொல்லியறிவிக்க, inf. To inform, announce, notify. சொல்லியனுப்ப, inf. To send word by a person. சொல்லிவிட, inf. To recommend. 2. To send word. சொல்லிவைக்க, inf. To tell beforehand, admonish, forewarn. 2. (c.) To teach, கற்றுக்கொடுக்க. சொல்லுவிக்க, inf. To make another speak, to substantiate by means of another. சொல்லுவான்குறிப்பு, s. The object or intention of the speaker. (p.) சொல்லுவான்குறிப்பறிய, inf. To know or discern the speaker's object. (மூது.) சொற்றல், A past verbal of சொல்லு தல். சொற்றான். He said. (p.) 10)

cōttiram (p. 212) s. Ear, காது. 2. (fig.) Hearing, audience. (p.) See சுரோத்திரம். சோத்திரேந்திரியம், s. The sense or faculty of hearing; [ex இந்திரியம்.] 81) *

cōram (p. 212) s. Stealing, pilfering, embezzling, theft; purloining, கனவு. W. p. 332. CHORA. 2. Unlawfulness, dishonesty, traud, வஞ்சனை. 3. Adultery, விபசா ரம். (c.) சோரகவி, s. A plagiarist who brings to his patron and hero an ode or poem of another as his own. 2. The poem of such a plagiarist. சோரங்கொடுக்க, inf. [prov.] To be suffering. 2. To be robbed of a wife's chastity. 3. To be cheated in a bargain. சோரஞ்செய்ய, inf. To steal, pilfer. 2. To be unfaithful to the marriage bed--on the part of a wife. சோரத்தனம்--சோரத்துவம், s. Thievishness. 2. Fraud, dishonesty. 3. Unfaithfulness of a wife. சொரநாயகன்--சோரபுருஷன், s. A married woman's paramour. (c.) சோரத்திரவியம், s. Stolen property, or wealth obtained by unfair means. சோரன்திரி, s. An unfaithful wife. சோரநாசம், s. (Almanac usage.) Destruction of thieves. சோரபயம்--சோரபஞ்சகம், s. Dread of thieves; danger of thieves, ascertained by astrological calculations showing it unsafe to set out on a journey at the given hour, கள்ளரைப்பற்றியசோசியம். சோரபுத்திரன், s. An illegitimate son. சோரப்பார்வை, s. Libidinous glance. சோரமள்ள, inf. [prov.] To take away by stealth, from a heap of grain, &c. சோரமார்க்கம், s. Unlawful conduct of a wife. (c.) சோரமார்க்கமாய்த்திரிய, inf. To be habitually lewd. சோரம்பண்ண--சோரமிட, inf. To abstract property by stealth. 2. To be unfaithful, as a goldsmith, who exchanges gold for inferior metal; to make counterfeit work. (c.) சோரம்போக, inf. To be abstracted, as property, by stealth. 2. To yield to paramours, as a married woman. (c.) சோரன், s. (plu. சோரர்.) A thief, pilferer, swindler, embezzler, கள்வன். 114)

cōḷi (p. 212) --சோளிகை, s. A budget, satchel, bag, பிச்சைக்காரர்பை. ஒருவன்மாளிகைக்காரனாகவிருக்கவேண்டும் ஒருவன் சோளிகைக்காரனாகவிருக்கவேண்டும். One is (must be) the owner of a large house, another must carry a wallet. 136)

cōpakirutu (p. 212) s. The thirty-seventh year of the Hindu cycle, ஓர்வருடம், (c.) 84) *

coraṇai (p. 211) s. (a change of Sa. Smaran'a.) Feeling, perception, &c. See சுரணை. (c.) அவன்சொரணைத்தப்பிக்கிடக்கிறான். He is insensible, from faintness, &c. 15)