cōkā (p. 212) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. n. To languish, faint, சோர. 2. To grieve, to sorrow, to suffer, துன்பமுற. (p.) யாகாவாராயினுநாகாக்ககாவாக்காற் சோகாப்பர்சொல் லிழுக்குப்பட்டு. Though you guard nothing else, guard your tongue; if not, your words will bring evil. (குறள்.) சோகாப்பு, v. noun. Languishing, fainting, sorrow, grief. 21)