corṇam (p. 212) --சொர்ன்னம்--சொர் னம், s. Gold, பொன். (See சுவர்ணம் and சொன் னம்.) 2. A compound medicine, கோடாசுழி. சொர்ன்னக்கல், s. A precious stone. See இராசாவர்த்தக்கல். சொர்ன்னசீரம், s. [prov.] Sugar-cane, கரும்பு. சொர்ன்னதானம், s. A gift in money. சொர்ன்னதானம்பண்ண, inf. To give such a gift. சொர்ன்னபேதி, s. A mineral which dissolves gold. See சுவர்ணத்திராவகம். சொர்ன்னமயம், s. Gold color. சொர்னமயமாகச்சொரிகிறது. It rains gold; i. e. gold was given abundantly. சொர்னமாக்கி, appel. n. A kind of prepared arsenic, பவளபாஷாணம். சொர்ன்னாதாயம், s. [prov.] Value of the produce of land calculated in money. (c.) 4) *

cōngku (p. 212) s. A heron, நாரை. 2. [prov.] A boat, a ship, a vessel, a dhoney or junk, மரக்கலம். (Compare சலங்கு.) 3. Forgetfulness, oblivion, மறதி. 4. [prov.] A gunstock, துப்பாக்கிக்கட்டை. 5. A place among hills thickly clustered with trees, and watered by streams or cataracts, மலையின் கண்சோலை. 6. [improp for கோங்கு.] The silk-cotton, இலவசம். சோங்குவெட்டு, v. noun. [prov.] Cutting in the rough, as rafters, &c., making a slant at the end, &c., சரிந்தவெட்டு. 36)

col (p. 212) s. Word, term, vocable, மொழி. 2. Saying, sentence, phrase, expression, passage, maxim, proverb, வாக்கியம். 3. Declaration, promise, assertion, command, assurance, உறுதிச்சொல். 4. Praise, encomium, panegyric, புகழ். 5. [in gram.] Parts of speech, பெயர்ச்சொல்முதலியன. 6. Toddy, fermented liquor--as inducing garrulity, கள். 7. Rice, paddy, நெல். 8. Fine rice, செந்நெல். 9. Ears of fine rice. நெற்கதிர். --Note. The parts of speech are four, viz.; 1. பெயர்ச்சொல், nouns and pronouns. 2. வினைச்சொல், verbs of both kinds. 3. இடைச்சொல், particles, as connectives, expletives, interjections, &c. 4. உரிச்சொல், adjectives and adverbs. Other specifications are included, as இயற்சொல். common words; திரிசொல், learned words; திசைச்சொல், provincial words, or according to the நன்னூல், words peculiar to or derived from any of the Tamil provinces around the Madura district, or form any of the Indian cognate languages; வடசொல் or வடமொழி, words of Sanscrit origin. அவனுடையபேச்சு காற்சொல்லுமரைச்சொல்லும்..... He speaks broken language; (lit.) half and quarter words. அப்படிச்சொல்லு. Say so--as a command; or as meaning--that is right. ஒருசொல்லுள்ளமனிதன்--ஒருசொல் வாசகன், s. A man steadfast to his word. சொல்லிற்பிழைதேட, inf. To detect a fault in speech. சொல்லணி--சொல்லலங்காரம், s. [in Rhetoric.] Figures founded in words, as distinguished from figures of thought. (See மடக்கு, &c.) 2. Elegance of expression. 3. Correct pronunciation. 4. Empty politeness, mere professions of kindness, உபசாரவசனம். சொல்லழுத்தம், s. Emphasis,--Note. Strictly speaking there is no increased meaning given to a word in Tamil, by a stress laid upon it; this is done by intensitive particles. சொல்லறுதி, s. Decisiveness in selling, making an offer, striking a bargain, &c. சொல்லாட, inf. To utter words, speak, talk. (p.) (குறள். chap. 82.) சொல்லாதசொல், s. Improper, indecent, uncourteous, offensive language. 2. Things improper to be told, secrets, &c. சொல்லாளி, s. One faithful to his word. 2. An eloquent person. (c.) சொல்லானந்தம், s. Unlucky or inauspicious use of a word, as portending evil to the hero of the poem. சொல்லிணக்கணம், s. [in grammar.] The chapter on words; etymology. சொல்லின்முடிவினப்பொருள்முடித்தல், v. noun. Confining the author's meaning to the finishing word or phrase, one of the thirty-two உத்தி. (p.) சொல்லின்பம், s. Euphony. சொல்லுக்குச்சொல், s. Returning abusive language. (c.) சொல்லுதவி--சொற்சகாயம்--சொற்று ணை. s. Aid by words--as recommendation. சொல்லுறுதி, s. Certainty, positive declaration, a averment, &c., as to a fact, event, &c. 2. Keeping one's word, faithfulness to one's promise. சொல்லுரிமை, s. A fine emphatic expression. சொல்லுரை, s. Explanation of a word --an adopted phrase. சொல்லேருழவர், s. (plu.) Poets, the powerful in language, புலவர். 2. King's ministers, மந்திரிகள்; (lit.) those who plough with words. சொல்வகை, s. Classification of the parts of speech. 2. Proper method of speaking, as of a teacher, barrister, &c., stating a question. சொல்வல்லபம், s. Power of language, ability of speech, eloquence. சொல்வழிகேட்க, inf. To be obedient. சொல்வளம், s. Fluency in words, readiness in speaking. 2. Copiousness of language. சொல்வண்மை, s. Eloquence, power of language. 2. Emphasis. 3. Distinctness of language. சொல்விளம்பி, appel. n. Toddy--as causing babbling, கள். சொற்கலகம், s. Dispute, controversy. சொற்காக்க, inf. To keep one's word. 2. To speak cautiously, so as not to commit one's self. சொற்குற்றம், s. Verbal mistake, etymological error. சொற்குற்றம்வாய்க்குற்றம், s. Trivial mistakes in words. சொற்கேட்க, inf. To wait or attend on one. 2. To be obedient, listen to, regard, obey. சொற்கேளாப்பிள்ளையினால்குலத்துக்கீனம். The disobedient child will bring disgrace on the family. சொற்சாதுரியம், s. Eloquence. சொற்சித்திரம், s. A quibble, pun, play on words. சொற்சிமிட்டு, s. [prov.] The use of a little word or particle, easily overlooked yet materially affecting the meaning. 2. Artfulness, dexterity or ingenuity in the use of words. சொற்சிறப்பு, s. Superiority of one word over another to convey the author's meaning, or to suit the connection 2. Verbosity, bombast. சொற்சுவை, s. Choice selection of words. சொற்சோர்வு, v. noun. Faltering in speech. 2. Fault or error in discourse, either inadvertently, or intentionally. சொற்பட, inf. To succeed; to increase or yield--as grain, வாய்க்க. (p.) சொற்படி, According to one's word, command, promise. சொற்பயன், s. Meaning of a word. சொற்பாடு, v. noun. (with நேர்பாடு.) Occurring, as predicted at random. சொற்பிழை, s. Verbal mistake, a slight verbal error, &c. 2. The wrong use of a word. சொற்புணர்ச்சி, v. noun. Combination of coalition of words. சொற்புணர்ச்சிஇலக்கணம், s. Syntax. சொற்புத்தி, s. Advice, admonition. சொற்பொருள், s. Meaning of words. சொற்பொருள்விரித்தல், v. noun. Employing such terms as may exactly convey the author's meaning one of the thirty-two உத்தி. சொற்றவறாமை, s. Keeping one's word. சொற்றிருத்தம், s. Correct orthography and pronanciation, distinct articulation. 2. The correction of a mistake in pronunciation. சொற்றிருந்த, inf. To reform in speech. as a child or foreigner, who had previously failed; to become correct in speech. சொற்றொடர்நிலைச்செய்யுள், s. As அந் தாதி, which see. சொன்மாலை, s. Encomium, eulogy, panegyric, praise. 2. A poem sung to the praise of one--commonly in his presence. (p.) சொன்னீர்மை, s. The meaning of a word, சொற்பயன்; [ex நீர்மை.] (p.) 9)

cōli (p. 212) s. (Tel.) Business, காரியம். 2. Troublesome business, difficulty, annoyance, perplexity, molestation, அல்லல். (c.) நான்அந்தச்சோலியிலேதலையிட்டுக்கொண்டேன். I have engaged in that difficult business. உனக்கேனிந்தச்சோலி. Why do you encounter this difficulty? அவன்சோலிக்குப்போகாதே. Don't meddle with him. அவன்பலசோலிக்காரன். He is a man looking after many things. சோலிக்காரன், s. A troubler, molester, one who makes difficulty. சோலிசெய்ய, inf. [prov.] To delay, to loiter away the time, நேரம்போக்க. சோலிபண்ண, inf. To trouble, annoy, molest. சோலிப்பட, inf. [prov.] To be in difficulty, trouble, &c. சோலிமாலி, s. Trouble, annoyance. சோலியாய்த்திரிய, inf. To be engaged, to be busy. வீண்சோலி, s. A vain undertaking. 120) *

cokkākkīrai (p. 210) s. An edible herb, ஓர்கீரை; [ex சொக்கா. Hind.] (c.) 7)

cōmaṉ (p. 212) s. The moon, சந்திரன். W. p. 945. SOMA. 2. The name of an ancient liberal king, ஓர்வள்ளல். 3. (c.) A cloth worn by men, sometimes by women, wrapped round the waist, வேஷ்டி. 4. Cloth in general, சீலை. 5. One of the eight demigods, அஷ்டவசுக்களிலொரு வன். 6. Camphor, கர்ப்பூரம். 7. Soap, சவக் காரம். 8. A kind of rank in Ceylon wear three cloths one over another; the வேட்டி; சோமன். and துப்பட்டி. சோமகதி, s. Moon's daily motion. சோமசுந்தரன், s. Siva, சிவன். 2. A name of one of the Pandyan kings, ஓர் பாண்டியன். சோமசூரியாக்கினி, s. The sun, moon and fire. See முச்சுடர். சோமசேகரன்--சோமநாதன், s. Siva, as worshipped at Somnauth, சிவன். சோமமணல், s. Sand containing silver, வெள்ளிமணல். (R.) சோமமண்டலம், s. The region, orbit or disc of the man. சோமலிங்கம், s. The இலிங்கம் of Siva, as worshipped by Soma or the moon at சோமாரணியம். சோமலிங்கர், s. (Hon.) Siva as worshipped at சோமாரணியம். சோமவாரம், s. Monday. (Colloq.) சோமனுப்பு, s. Rock-salt, as இந்துப்பு. சோமன்சாம்பு--சோமன்மடி, s. [loc.] A piece containing several cloths or handkerchiefs for men. See சாம்பு. சோமன்சோடு, s. A cloth and shawl, the two forming a common dress; one twelve, the other six cubits. (c.) சோமாரணியம், s. The forest where the moon made puja to the Siva Linga, ஓர் சிவஸ்தலம்; [ex ஆரணியம்.] சோமேசுரன், s. Siva as worshipped by the moon, சிவன்; [ex ஈசுரன்.] பட்டுக்கரைச்சோமன், s. A சோமன் cloth with a silk border. (c.) பிள்ளைச்சோமன், s. A small cloth for a boy. 100)

cautāyam (p. 212) s. A nuptial gift, சீத னம். W. p. 93. SODHYA. 2. A prize, reward, பந்தயப்பொருள்; [ex ச, good, et தா யம் gift.] 152)

caupākkiyam (p. 212) s. Auspiciousness, மிகுபாக்கியம். W. p. 946. SOUBHAG'YA. See சவுபாக்கியம். 166) *

corikurumpai (p. 211) s. A fine kind of paddy, ஓர்நெல். (c.) 18)

coli (p. 212) க்கிறது, த்தது, க்கும், க்க, v. n. (Sa. Jva'la.) To blaze, flame--as fire or anger, to rage--as hunger, &c., to catch and burn rapidly, to blaze up, spread as flames, சுவாலிக்க. 2. To shine, emit rays, coruscate, பிரகாசிக்க. 3. To abound --as speed, to be heightened--as rage, அதிகரிக்க. (c.) கண்களிற்கோபாக்கினிசொலிக்க, inf. To flash fire from angry eyes. சொலிப்பு, v. noun. Flaming, blazing, spreading--as flames. 2. Shining, glittering; coruscation. சொலிப்பிக்க, inf. To cause to blaze or to flame. 6)