tāvḷm (p. 235) s. Towns, villages, &c., in agricultural districts, மருதநிலத்தூர். (சது.) 2. (Tel. தாவலமு.) (com.) A londging place, இருப்பிடம். (Beschi.) நல்லதாவளம்பாத்திறங்கவேண்டும். We must take lodging in some good place. 2)

tavaṉam (p. 228) s. (a change of தபனம்.) Heat of the sun, வெப்பம். 2. Thirst, especially from exposure to the heat of the sun, தாகம். 3. Desire, longing, ஆவல். (c.) தவனமடங்கல்--தவனந்தீர்தல், v noun. Quenching of thirst. தவனமாயிருக்க, inf. To thirst. 2. To long, to pant after. 5) *

tṭṭu (p. 222) v. noun. Knock, tap, stroke, pat, rap, தட்டுகை. 2. Breaking, knocking, patting, தட்டல். 3. Scarcity, straits, extremity, குறை. 4. Drawing near, கிட்டுகை. 5. Warding off, averting, நீக்கல். 6. Evasion, prevarication, புரட்டு. 7. A dexterous performance or man&oe;uvre, உபாயம். 8. Stalk of grain, பயிர்த்தாள். 9. Striking against, collision, முட்டுதல். 1. Frustration, thwarting, விலக்கு. 11. Opposition, check, impediment, தடை. 12. Getting money by deception, swindling, பித்தலாட்டம். 13. (fig.) A cunning remark, a repartee, an insinuation, சூத்திரப்பேச்சு. 14. Patting, மெய்ப்பரிசத் திலொன்று. 15. Publishing by striking a gong, &c., தாளம்போடல்.--Note. In many of these meanings the word is used in cant. (c.) அவனுக்குநல்லதட்டு. He had a good profit. சாப்பாட்டுக்குஇப்போதுஅதிகதட்டு. Now a days, I am much straitened for food. ஒருதட்டுத்தட்டிவிட்டான். He has warded it off, acquitted himself well, given a gentle blow. ஒருதட்டுத்தட்டியிருக்கிறார். He has said something to frustrate the matter, or thrown in a word, &c. [prov.] தட்டிலும்வீச்சிலுங்காரியம்பார்க்க. To make a display and shift the expense on others. தட்டிலேவயிறுவளர்க்க. To support one's self at another's expense. தட்டுக்காரன், s. A rogue, a cunning fellow. 2. An evader, a prevaricator. தட்டுத்தட்ட, inf. To give a tap. 2. To evade. 3. To thwart or frustrate. 4. To act dexterously. தட்டுத்தடவல், v. noun. As தட்டல்த டவல், which see. தட்டாயிருக்க, inf. To be destitute, to be in straits. செலவுக்குத்தட்டாயிருக்கிறது. We are in want of the means of subsistence. தட்டுக்கொட்டு, v. noun. [prov.] Exterior show without accomplishing one's wish. 2. A bauble, gew-gaw. 3. Living by stratagem, &c. தட்டுத்தடக்கு, v. noun. Hesitation, impediment. தட்டுத்தடக்கில்லாமல்வாசிக்கிறான். He reads fluently. தட்டுத்தாவரம், s. [prov.] Resort, resource, refuge, புகலிடம். தட்டுப்பட, inf. To be hit, to be struck--commonly accidentally. 2. To be tapped or beaten as a drum, cymbal, &c. 3. To lack, to be wanting--as stores, money, rain, &c. 4. To be felt by contact. 5. To be stopped in progress, as a vehicle, a performer, &c., To be understood. அவன் என்கண்ணுக்குத்தட்டுப்படவில்லை. I have not seen him any where. இப்போதுதான்எனக்குத்தட்டுப்பட்டது. Now I understand it. தட்டுண்டுபோக, inf. To be beaten off, scattered. 2. To be all threshed out--as rape-seed. 3. To be thwarted, to fail, as an expected good. 4. To be upset, overturned. 5. To exchange commodities clandestinely, and fraudulently. தட்டுக்கெட, inf. To be greatly alarmed, to stand aghast. 2. To be in extremity, in destitution. 3. To suffer loss. தட்டுக்கெட்டுத்தடுமாறிப்போனான். He was greatly surprized. தட்டுக்கெட்டசமாசாரம், s. A complicated business. தட்டுக்கேடு, v. noun. Extremity, want, destitution. 2. Loss. 3. Perplexity, surprize. 4. Defeat, discomfiture, ruin. தட்டுமாறி, appel. noun. A swindler. 37)

tuṟ (p. 251) க்கிறேன், ந்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To leave, relinguish, desert, reject, discard, கைவிட. 2. To renounce matrimony, and secular things, for an ascetic life, இல்லறந்துறக்க. 3. To neglect, dispense with, omit, avoid, தவிர்க்க. (p.) தாய்சொற்றுறந்தால்வாசகமில்லை. There is no excuse for slighting a mother's word, (Avv.) அதைத்துறந்து, v. participle. Leaving this, besides this. துறந்துள்ள, inf. To renounce one's relations. துறந்தார்-துறந்தோர், s. (plu.) Ascetics, recluses, those that have renounced the world for an ascetic life, sannyasis, நீத் தோர். துறப்பு--துறவு, v. noun. Relinquishment, rejection, விடுகை. 2. Renunciation of matrimony and social life, for a life of austerities, of wandering and dependence an charitable gifts for support; or retirement to the desert, சன் னியாசம். 3. The principles of abstraction, or renunciation of secularities, as seated and operative in the mind of the devout ascetic, leading to corresponding actions. துறவர்--துறவோர், s. (plu.) Munis, asceties, recluses, முனிவர். துறவறம், s. Celibacy of the recluse, or of the strict devotee, in the வானப்பி ரஸ்தம். state--oppos. to இல்லறம். (See ஆச்சிரமம்.) 2. See அறம். துறவி, appel. n. An ascetic, a recluse, சன்னியாசி. துறவுநிலை, s. The standing, degree, profession or state of the ascetic. துறவுபூண, inf. To become an ascetic. துறவொழுக்கம், s. The proper course and rules of ascetic life. 14) *

tāpatam (p. 233) s. Abode of an ascetic, முனி வர்வாசம். (சது.) தாபநிலை, s. A widow's entering, on a course of austerities at the death of her husband. விதவைதவம்புகல். தாபதர், s. (Hon.) An ascetic with tangled locks, சடைமுடியர். 2. An ascetic of the Jaina sect சமணமுனிவர். 40) *

taṟcaṉi (p. 231) s. The fore-finger, சுட்டுவிரல். (சது.) See தர்ச்சனி. 8)

trvai (p. 225) s. [prov.] Waste or uncultivated land, கரம்பு. 2. Brackish soil lying fallow and over-grown with weeds, களைமூ டியஉவர்நிலம். 20)

tḷumpu (p. 229) கிறது, தளும்பினது, ம், தளும்ப, v. n. [improp. for தளம்பு, v.] To wabble, to be unsteady, &c. 52)

tṭ (p. 222) கிறது, கினது, கும், க, v. a. To stop by a bad omen, தடுக்க; [ex தன், v.] (p.). 23) *

tāẕai (p. 235) s. A wild plant found on sea shores, the sweet scented or screw pine, தாழைமரம், Pandanas oderatissima L. (c.) 2. Cocoa-nut tree, தென்னமரம்--Note. In combination ை may be dropped. தாழங்காய், s. The fruit of the தாழை. கடற்கரையிற்றாழங்காய்கீழ்த்தூங்கியென்னமேல்து ங்கியென்ன. Of what importance is it whether the green fruit of the wild pine, on the sea shore, hang high or low? தாழங்காயெண்ணெய், s. A medicinal oil made of the தாழை fruit. தாழங்குடை, s. An umbrella made of the தாழை leaf. (c.) தாழங்குலை, s. The fruit cluster. தாழமடல், s. The petals of the தாழை. தாழம்பழம், s. The ripe fruit of the தாழை. தாழம்பூ, s. The fragrant flower of the plant. (c.) தாழைமுலை, s. The root growing downward from its branches. தாழையோலை--தாழமோலை, s. Leaf of the தாழை. கடற்றாழை, s. A weed in the sea. கற்றாழை, s. Indian aloe; Aloe Indica. (Royle.) கற்றாழஞ்சோறு, s. The pith of the leaf. சோற்றுக்கற்றாழை, s. Another kind containing a fleshy substance resembling boiled rice. செந்தாழை, s. The red kind. தழுதாழை, s. A shrub in hedges, Clerodendrum phlomodies, L. பேய்த்தாழை, s. The wild aloe. வெண்டாழை, s. The white variety. 13)