tirai (p. 241) s. Wrinkle in the skin by age, உடற்றிரை. 2. A rope or twist of straw, வைக்கோற்புரி. (c.) 3. A roll of cotton prepared for spinning, கொட்டைப்பஞ்சு. 4. Wave, billow, surge, breaker, ripple, அலை. 5. Sea, கடல். 6. River, brook, ஆறு; [ex திரை, v.] திரைக்கடலோடியுந்திரவியந்தேடு. Obtain riches even by going on the tossing sea. நரைதிரையில்லை, நமனும்அங்கில்லை. There is no wrinkle nor gray hair, no death--said of some ascetics called சித்தர், who are supposed to have found the elixir of immortality. திரையடிக்க, inf. To beat as waves on the shore. திரையன், s. A ruler or chief in a maritime district, நெய்தனிலத்தலைவன். 2. A chief of a district near Trichinopoly, தொண்டைமான். திரையெறிய--திரைவீச, inf. To toss up weaves, as the sea. (p.) திரைவிழ, inf. To become wrinkled by age. 8) *

tmkku (p. 223) s. [improp. for தமுக்கு.] Tomtom. 82)

tācri (p. 232) s. [vul.] A Vaishnava mendicant, as தாசன், 3. தாசரிப்பாம்பு, s. A large snake, a rocksnake, commonly brought by தாசரி. 19)

takaṉam (p. 219) s. Burning, combustion, consumption by fire, conflagration, எரித்தல். W. p. 43 DAHANA. 2. The burning of a corpse, cremation, பிரேததகனம். (p.) 3. Burning of a sacrifice, பலிதகனிக்கை. தகனகிரியை--தகனக்கிரியை, s. The ceremony or rite of cremation. தகனபலி, s. Burnt sacrifice. தகனபலிபீடம், s. An alter for burnt offerings. தகனம்பண்ண--தகனஞ்செய்ய, inf. To burn, to consume. 2. To born a corps. தகனன், s. The god of fire, அக்கி னிதேவன். 2. (சது.) Fire, தீ. தகனாதிகருமம், s. The funeral rites beginning with the burning of the corpse. (Colloq.) 26)

tippili (p. 238) s. (a change of பிப்பிலி.) Long pepper plant or fruit, piper longum, L. திப்பிலிக்கட்டை--கண்டதிப்பிலி, s. A branch of pepper creeper. திப்பிலிமூலம், s. The long pepper root. திப்பிலியரிசி, s. Long pepper. யானைத்திப்பிலி, s. A large kind of pepper. P. lanceolate, Rott. 81)

titḷm (p. 238) s. The mango tree, மாமரம். 59) *

tapaṉam (p. 223) s. (com. தவனம்.) Heat, வெப் பம். W. p. 366. TAPANA. 2. Thirst, great thirst, பெருந்தாகம். 61) *

tyngku (p. 224) கிறேன், தயங்கினேன், வேன், க, v. n. To glitter, to corruscate, to shine, ஒளிசெய்ய. 2. To waver, to shake, to be flexible, weak--as unable to bear a weight, அசைய. 3. To feel forsaken, destitute, melancholy, dejected, கலங்க. 4. To be perplexed, to be agitated, in mind or body, நடுங்க. (c.) தயங்கல், v. noun. As தயக்கம். 17)

tirutti (p. 240) s. (Sa. திர்ப்தி.) Sufficiency, adequacy, satiety, பூரணம். 2. Fullness, gratification, satisfaction, contentment, மனரம்மியம். (c.) திருத்திபண்ண, inf. To satisfy, suffice, satiate. 2. To give satisfaction in the way of revenge. திருத்திபோசனம்--திருத்தியானபோச னம், s. Sufficiency of food, spoken after eating. திருத்தியடைய--திருத்தியாக, inf. To be satisfied--as the mind, or the appetite. திருத்தியில்லாதமனம், s. A discontented mind. 23) *

tṇ (p. 222) s. Coolness; that which is refreshing, குளிர்ச்சி. 2. adj. Cool. (p.) தண்கதிர்--தண்சுடர்--தண்ணவன், s. The moon; (lit.) the cool-rayed, சந்திரன். தண்ணீர், s. Cold or fresh water, குளிர்ந்தநீர். 2. [improp.] Water in general, நீர். 3. What is too much diluted, இளகுந்தன்மை.--commonly used தண்ணி. தண்ணீராக, inf. To become watery, to be too much diluted. தண்ணீராக்க, inf. To cause one to have pity. 2. To dissolve metals. 3. To dilute. மனதைத்தண்ணீராக்கிவிட்டான். He has gained his good will. தண்ணீருக்குவிட, inf. To let cattle drink. தண்ணீரெற்ற, inf. To throw out water, with the feet, hands, &c. தண்ணீர்கட்ட, inf. To admit water into garden beds and confine it. தண்ணீர்காட்ட, inf. To water beasts. 2. To deceive, to tantalize; from the story of a buffoon who obeyed the command literally, and showed water to his master's horse, but did not suffer him to drink. தண்ணீர்காண, inf. To appear or gush out, as water in a newly dug well. தண்ணீர்குடித்தபாடம்--தண்ணீர்ப்பா டம், s. An expression used to denote intimate acquaintance. 2. A lesson well learnt. 3. A science well mastered. (c.) தண்ணீர்க்கண்டம், s. Accident by water. See கண்டம். தண்ணீர்கலசம்-தண்ணீர்க்குடம், s. A water-pot. தண்ணீர்க்காரன், s. (fem. தண்ணீர்க்காரி. vul. தண்ணீர்க்காரிச்சி.) A man who draws or brings water. தண்ணீர்க்கால், s. A water-course, a channel for water. தண்ணீர்தெளிக்க, inf. To sprinkle water for the purification of sheep, for sacrifice. 2. (fig.) To give one over to his own way. நான்அவனைத்தண்ணீர்தெளித்துவிட்டுவிட்டேன். I have left him to himself. தண்ணீர்த்தவனம்--தண்ணீர்விடாய், s. Thirst. தண்ணீர்த்துறை, s. The entrance to a tank, river, &c., where men or cattle go for water. தண்ணீர்பட்டபாடு, v. noun. Like water; i. e. profuse, plentiful, free. (c.) தண்ணீர்ப்பந்தல்--தண்ணீர்ச்சாலை, s. A shed where water, butter-milk, lemonade, &c., are furnished. தண்ணீர்ப்பிடி--தண்ணீர்ப்பிடிப்பு, v. noun. Being watery as food or fruits. 2. Containing water, as pustules. 3. Being suffused with watery humors, as the body. 4. The limit of the water in a tank. See சீர்ப்பிடி. தண்ணீர்ச்சாரை, s. A kind of ratsnake living in tanks, as நீர்ச்சாரை. தண்ணீர்ப்பகை, s. Hurtfulness of some kinds of water. (Rare.) தண்ணீர்ப்பாம்பு, s. A water snake, whose bite is not venomous. தண்ணீர்மாற, s. [prov.] To lead water into garden-beds, to trees, &c. (c.) தண்ணீர்வார்க்க, s. To give water to travellers from a water shed. 2. To pour water for a low caste person to drink, who is not allowed to touch the cup. தலைக்குத்தண்ணீர்வார்த்தல். Bathing a girl with appropriate ceremonies, on her becoming marriageable; done by aged matrons, not widows, who are not allowed to be present. தண்ணீரொத்துக்கொள்ள, inf. To agree with one's constitution, as water. (c.) தண்ணீரோத--தண்ணீர்மந்திரிக்க, inf. To consecrate, or enchant water to be given to a woman in labor, &c., to dispel the effects of the evil eye, &c. தண்ணீர்விட்டான், appel. n. A kind of plant, a linear leaved shrub, Asparagus racemosus. (Willd.) தண்ணீர்விட்டான்கிழங்கு, s. The root of the above, containing cool water. 50) *