tirvāti (p. 239) s. A shrub, காட்டாமணக்கு. 15) *

taṉṉiyaṉ (p. 231) s. One free from the effects of தீவினை, a virtuous man, தீவினையி னீங்கினோன். 2. A wealthy man, தனவான். 66) *

tuṟppṇm (p. 251) --திறப்பணம், s. [vul.] A drill. See துரப்பணம். 16)

tuṭkku (p. 245) s. Ceremonial impurity of child-birth, catamenia, death, &c., மகளிர் சூதகம். (c.) துடக்குகழிக்க, inf. To dispel ceremonial uncleanness. துடக்குக்காரர், s. Persons ceremonially unclean by a birth, death, &c. துடக்குவீடு, s. A house ceremonially unclean. 30)

tulavam (p. 249) s. (a contraction of தூலம், or Sa. Tulaka.) A cotton, பஞ்சு. (சது.) 17) *

tṇ (p. 222) s. Coolness; that which is refreshing, குளிர்ச்சி. 2. adj. Cool. (p.) தண்கதிர்--தண்சுடர்--தண்ணவன், s. The moon; (lit.) the cool-rayed, சந்திரன். தண்ணீர், s. Cold or fresh water, குளிர்ந்தநீர். 2. [improp.] Water in general, நீர். 3. What is too much diluted, இளகுந்தன்மை.--commonly used தண்ணி. தண்ணீராக, inf. To become watery, to be too much diluted. தண்ணீராக்க, inf. To cause one to have pity. 2. To dissolve metals. 3. To dilute. மனதைத்தண்ணீராக்கிவிட்டான். He has gained his good will. தண்ணீருக்குவிட, inf. To let cattle drink. தண்ணீரெற்ற, inf. To throw out water, with the feet, hands, &c. தண்ணீர்கட்ட, inf. To admit water into garden beds and confine it. தண்ணீர்காட்ட, inf. To water beasts. 2. To deceive, to tantalize; from the story of a buffoon who obeyed the command literally, and showed water to his master's horse, but did not suffer him to drink. தண்ணீர்காண, inf. To appear or gush out, as water in a newly dug well. தண்ணீர்குடித்தபாடம்--தண்ணீர்ப்பா டம், s. An expression used to denote intimate acquaintance. 2. A lesson well learnt. 3. A science well mastered. (c.) தண்ணீர்க்கண்டம், s. Accident by water. See கண்டம். தண்ணீர்கலசம்-தண்ணீர்க்குடம், s. A water-pot. தண்ணீர்க்காரன், s. (fem. தண்ணீர்க்காரி. vul. தண்ணீர்க்காரிச்சி.) A man who draws or brings water. தண்ணீர்க்கால், s. A water-course, a channel for water. தண்ணீர்தெளிக்க, inf. To sprinkle water for the purification of sheep, for sacrifice. 2. (fig.) To give one over to his own way. நான்அவனைத்தண்ணீர்தெளித்துவிட்டுவிட்டேன். I have left him to himself. தண்ணீர்த்தவனம்--தண்ணீர்விடாய், s. Thirst. தண்ணீர்த்துறை, s. The entrance to a tank, river, &c., where men or cattle go for water. தண்ணீர்பட்டபாடு, v. noun. Like water; i. e. profuse, plentiful, free. (c.) தண்ணீர்ப்பந்தல்--தண்ணீர்ச்சாலை, s. A shed where water, butter-milk, lemonade, &c., are furnished. தண்ணீர்ப்பிடி--தண்ணீர்ப்பிடிப்பு, v. noun. Being watery as food or fruits. 2. Containing water, as pustules. 3. Being suffused with watery humors, as the body. 4. The limit of the water in a tank. See சீர்ப்பிடி. தண்ணீர்ச்சாரை, s. A kind of ratsnake living in tanks, as நீர்ச்சாரை. தண்ணீர்ப்பகை, s. Hurtfulness of some kinds of water. (Rare.) தண்ணீர்ப்பாம்பு, s. A water snake, whose bite is not venomous. தண்ணீர்மாற, s. [prov.] To lead water into garden-beds, to trees, &c. (c.) தண்ணீர்வார்க்க, s. To give water to travellers from a water shed. 2. To pour water for a low caste person to drink, who is not allowed to touch the cup. தலைக்குத்தண்ணீர்வார்த்தல். Bathing a girl with appropriate ceremonies, on her becoming marriageable; done by aged matrons, not widows, who are not allowed to be present. தண்ணீரொத்துக்கொள்ள, inf. To agree with one's constitution, as water. (c.) தண்ணீரோத--தண்ணீர்மந்திரிக்க, inf. To consecrate, or enchant water to be given to a woman in labor, &c., to dispel the effects of the evil eye, &c. தண்ணீர்விட்டான், appel. n. A kind of plant, a linear leaved shrub, Asparagus racemosus. (Willd.) தண்ணீர்விட்டான்கிழங்கு, s. The root of the above, containing cool water. 50) *

tāyumāṉār (p. 234) --தாயுமானவர், s. Siva, as worshipped in the temple on the rock at Trichinopoly, செல்வந்தியீசர். 2. A religious devotee of Siva; [ex தாய், et ஆக.] He who become a mother, from the table of Siva nourishing an orphan. 22)

tẕiñci (p. 229) s. Non-pursuance, of a routed, fleeing army, சாய்ந்தார்மேற்படாமை. (சது.) 13)

tuylu (p. 248) --துயல், கிறது, துயன்றது, துயலு ம், துயல v. n. To move, wave, vibrate, shake, அசைய. (p.) துயல்வர, inf. To shake, vibrate, vacillate, wave, அசைய--used in reference to a few inanimate things, as a swing, flag, &c. 4)

tūṟl (p. 255) s. As தூற்றல். 2. See தூறு. v. 31)