tāṉai (p. 236) s. An army, படை. 2. Weapon in general, ஆயுதப்பொது. 3. Cloth, சீலை. (சது.) தானை, 4. The four divisions of an army. See சதுரங்கம். தானை, 6. The six-fold divisions of an army are: 1. தேர், chariots. 2. கரி, elephants. 3. பரி, horses, cavalry. 4. வாள், swords, swords-men. 5. வில், bows, archers. 6. வேல், darts, dart-men. (சது.) தானைத்தலைவன், s. A general. தானைத்தறுகணாளர், s. (plu.) Warrior, படைவீரர். தானைமாலை, s. A military poem describing the van of an army in the ஆசிரி யப்பா verse. See பிரபந்தம். முன்றானை, s. The end, edge or border of a cloth. See முன். (c.) கொடுந்தானை, s. A cloth tied round the body. 2. A cruel army, துஷ்டசேனை. 22)

tūṣṇm (p. 253) --தூஷணை, s. Abuse, invective, calumny, contumely, insult, வை தல். 2. Obscenity, ribaldry, low, vulgar abuse, உதாசினம். 3. Blasphemy, commonly தேவதூஷணம். W. p. 491. DUSHAN'A. தூஷணஞ்சொல்ல--தூஷணம்பேச, inf. To abuse, insult, revile. தூஷணதிக்காரம், s. Abusive confutation. தூஷணம்பண்ண, inf. To abuse, revile. 2. To blaspheme. தூஷணவார்த்தை, s. Abusive words. தூஷணன்--தூடணன், s. A Rakshasa, one of the brothers of Ravana; (lit.) a slanderer, ஓர்இராட்சதன். 8)

tīṭcaṇam (p. 242) --தீஷணம்--தீட்சணி யம். s. Heart, warmth, வெப்பம். 2. Keenness, sharpness, acuteness, penetration, as of the intellect, கூர்மை. 3. Powerfulness, fierceness, ardor--as of the sun, உக்கிரம். (c.) W. p. 378. TEEKSHN'A. தீட்சணபுத்தி, s. An acute intellect. தீட்சணமானவெயில், s. A scorching and piercing sun. (colloq.) 13)

tṭu (p. 222) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To hinder, to stop, to prohibit, to interrupt, தடைசெய்ய. 2. To ward off, to avert, to prevent, விலக்க. 3. To check, to baffle, to rebuff, தட்ட. 4. To curb, to limit, to restrain, to restrict, அடக்க. 7. To oppose, to contradict, to interdict; to rebut, to repel, எதிர்க்க. 8. To frustrate, to thwart, குலைக்க. 9. To adjure, to hinter by oath, ஆணையிட. 1. To resist, to withstand, மறுக்க. 11. To forbid, as an ill omen, தவிர்க்க. 12. To dissuade, மறிக்க. 13. To hinder by magic, as the catching of birds, fishes, &c., or hitting a mark, மந்திரத்தாற் றடுக்க. 14. To detain, தாமதப்படுத்த. 15. To staunch blood, &c., இரத்தந்தடுக்க. (c.) தடுத்துமேலுமிவ்வுருவமாயினும்பெறல்சற்றல். To put off, and then obtain this body again is not easy. (வயிரா.) கால்தடுக்கிவிழுந்தான். He tripped and fell. தடுக்கல், v. noun. A stumbling block; an impediment. தடுக்கிநிற்க, inf. To stop in a course. தடுத்தாட்கொள்ள, inf. To hinder in a bad course and reclaim; to reform; commonly used in prayer. தடுத்தாள, inf. To check a soul in its evil tendencies, as, to transmigration, &c., and bring it to bliss; to overrule, as divine grace, for the benefit of the soul. தடுத்துச்சொல்ல, inf. To contradict, to retort, to refuse. தடுத்துப்போட, inf. To hinder, to resist. 2. To make a partition wall. தடுத்துவைக்க, inf. To put off, to postpone; to interdict. தடுபடை, s. A defensive weapon. (p.) 16)

taskaram (p. 221) Theft, களவு. W. p. 37. TASKARA. தஸ்கரன். s. A thief. 48)

taṇṭakam (p. 222) s. The country of which Conjeveram is the capital, ஓர்தேசம்.--Note. It embraces what is called, தொண்டைமண் டலம், the peninsula south of the Godavery, in the time of Rama a forest. 2. (Tel.) A kind of verse in Sanscrit, ஆரியத்தினோர் செய்யுள். W. p. 396. DAND'AKA. தண்டகமாலை, s. A poem of threehundred stanzas of the வெண்பா versification, ஓர்பிரபந்தம்; also called, புணர்ச்சி மாலை. தண்டகாரணியம், s. A forest south of Oude, a reputed resort of ascetics, ஓர்வ னம்; [ex ஆரணியம்.] தண்டகன், s. An ancient king from whom தண்டகம் derived its name, ஓரரசன். 2. The name of a Rakshasa, ஓரரக்கன். 51)

tiynti (p. 238) s. A plant, திராய், Pharnaceum, L. 108)

taraḷam (p. 225) s. A pearl, முத்து. 2. Globularity, திரட்சி. 3. Tremulousness, shaking, அசைவு. (சது.) (Sa. Tarala.) 23) *

tirōtāṉam (p. 241) s. W. p. 377. TIRODHANA. Cover, covering, veil, any thing that hides from sight, மறைப்பு. 2. Disappearance, removal from sight, அதரிசனம். 3. Hiding spiritual things from view, &c., as one of the divine operations embracing five particulars; 1. Obscuring the internal vacuum or spiritual faculty. 2. Causing the illusions of the world to appear as realities, and the deity, and spiritual things as illusions. 3. Inducing the belief that the mental and bodily faculties are the agents in the actions performed, instead of the soul, or the deity operating through the soul. 4. Depriving the soul of spiritual comprehension, reflection, &c. 5. Inducing desires after the pleasures of sense. திரோதானசத்தி, s. See திரோதசத்தி. 16) *

tūcuppu (p. 253) s. A plant, தண்ணீர்விட்டான், Asparagus, Willd. 7)